ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.95.1
द्वे विरू॑पे चरतः॒ स्वर्थे॑ अ॒न्यान्या॑ व॒त्समुप॑ धापयेते ।
हरि॑र॒न्यस्यां॒ भव॑ति स्व॒धावा॑ञ्शु॒क्रो अ॒न्यस्यां॑ ददृशे सु॒वर्चाः॑ ॥
ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଥିବା ଦୁଇ ମାତା ନିଜ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି; ଏକ ପରେ ଏକ ସେମାନେ ବତ୍ସକୁ ପାଖରେ ରଖି ଦୁଗ୍ଧ ପିଆନ୍ତି। ଗୋଟିକରେ ସ୍ୱପୋଷକ ହରି (ଅଗ୍ନି) ହୁଅନ୍ତି; ଅନ୍ୟଟିରେ ଶୁକ୍ର ରୂପେ, ସୁନ୍ଦର ଦୀପ୍ତି ସହ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
1.95.2
दशे॒मं त्वष्टु॑र्जनयन्त॒ गर्भ॒मत॑न्द्रासो युव॒तयो॒ विभृ॑त्रम् ।
ति॒ग्मानी॑कं॒ स्वय॑शसं॒ जने॑षु वि॒रोच॑मानं॒ परि॑ षीं नयन्ति ॥
ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଦଶ ଯୁବତୀ ତ୍ବଷ୍ଟାଙ୍କର ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖାବାଲା, ନିଜ ଯଶସ୍ୱୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଚାରିଆଡ଼େ ନେଇଯାନ୍ତି।
1.95.3
त्रीणि॒ जाना॒ परि॑ भूषन्त्यस्य समु॒द्र एकं॑ दि॒व्येक॑म॒प्सु ।
पूर्वा॒मनु॒ प्र दिशं॒ पार्थि॑वानामृ॒तून्प्र॒शास॒द्वि द॑धावनु॒ष्ठु ॥
ତାଙ୍କର ତିନି ଜନ୍ମ ଅଳଙ୍କୃତ କରାଯାଏ: ଗୋଟିଏ ସମୁଦ୍ରରେ, ଗୋଟିଏ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ, ଗୋଟିଏ ଜଳରେ। ପୂର୍ବ ଦିଗ ପରେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଦେଶମାନଙ୍କର ଦିଗ, ଋତୁମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରି, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବେ ପୃଥକ୍ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
1.95.4
क इ॒मं वो॑ नि॒ण्यमा चि॑केत व॒त्सो मा॒तॄर्ज॑नयत स्व॒धाभिः॑ ।
ब॒ह्वी॒नां गर्भो॑ अ॒पसा॑मु॒पस्था॑न्म॒हान्क॒विर्निश्च॑रति स्व॒धावा॑न् ॥
ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଗୂଢ଼କୁ (ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ) କିଏ ଜାଣିଲା? ବତ୍ସ ନିଜ ପୋଷକ ଶକ୍ତିରେ ମାତୃମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା। ଅନେକ ଜଳର ଗର୍ଭ, ମହାନ, କବି, କୋଳରୁ ଉଠି, ସ୍ୱପୋଷକ ହୋଇ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
1.95.5
आ॒विष्ट्यो॑ वर्धते॒ चारु॑रासु जि॒ह्माना॑मू॒र्ध्वः स्वय॑शा उ॒पस्थे॑ ।
उ॒भे त्वष्टु॑र्बिभ्यतु॒र्जाय॑मानात्प्रती॒ची सिं॒हं प्रति॑ जोषयेते ॥
ପ୍ରକଟିତ ସୁନ୍ଦର (ଅଗ୍ନି) ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଢ଼ନ୍ତି; ବକ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ନିଜ ଯଶସ୍ୱୀ କୋଳରେ। ଦୁଇଜଣ ତ୍ବଷ୍ଟାଙ୍କ ଜାତକଠାରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ପଶ୍ଚିମାଭିମୁଖୀ ହୋଇ ସିଂହ ପ୍ରତି ପ୍ରୀତିରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି।
1.95.6
उ॒भे भ॒द्रे जो॑षयेते॒ न मेने॒ गावो॒ न वा॒श्रा उप॑ तस्थु॒रेवैः॑ ।
स दक्षा॑णां॒ दक्ष॑पतिर्बभूवा॒ञ्जन्ति॒ यं द॑क्षिण॒तो ह॒विर्भिः॑ ॥
ଦୁଇ ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀ ମାତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରୀତିରେ ସେବା କରନ୍ତି, ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଦୁଇ ଗାଈ ପରି, ବନ୍ଧ୍ୟା ନ ହେଉଥିବା ଗାଈ ପରି; ସେମାନେ ହବିଷ ସହ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି। ସେ କର୍ମର ଦକ୍ଷପତି ହୋଇଛନ୍ତି; ଦକ୍ଷିଣରୁ ହବିଷ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରାଯାଏ।
1.95.7
उद्यं॑यमीति सवि॒तेव॑ बा॒हू उ॒भे सिचौ॑ यतते भी॒म ऋ॒ञ्जन् ।
उच्छु॒क्रमत्क॑मजते सि॒मस्मा॒न्नवा॑ मा॒तृभ्यो॒ वस॑ना जहाति ॥
ସବିତା ଯେପରି ନିଜ ଦୁଇ ବାହୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି ଦୁଇ ସୂତାର ଅଗ୍ରଭାଗ ଧରି ପରିଶ୍ରମ କରନ୍ତି। ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବସ୍ତ୍ର ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତି; ମାତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ସେହି ତନ୍ତରୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି।
1.95.8
त्वे॒षं रू॒पं कृ॑णुत॒ उत्त॑रं॒ यत्स॑म्पृञ्चा॒नः सद॑ने॒ गोभि॑र॒द्भिः ।
क॒विर्बु॒ध्नं परि॑ मर्मृज्यते॒ धीः सा दे॒वता॑ता॒ समि॑तिर्बभूव ॥
ସେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଗାଈ ଓ ଜଳ ସହିତ ମିଳିତ ହେଲେ ଅଗ୍ନି ନିଜର ବିଶାଳ, ଦୀପ୍ତ ରୂପ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। କବି ମୂଳ ଆଧାରକୁ ଚାରିପାଶେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି; ସେହି ଚିନ୍ତା (ପ୍ରାର୍ଥନା) ଦେବପ୍ରେରଣାରେ ଏକ ସଭା ହୋଇଗଲା।
1.95.9
उ॒रु ते॒ ज्रयः॒ पर्ये॑ति बु॒ध्नं वि॒रोच॑मानं महि॒षस्य॒ धाम॑ ।
विश्वे॑भिरग्ने॒ स्वय॑शोभिरि॒द्धो अद॑ब्धेभिः पा॒युभिः॑ पाह्य॒स्मान् ॥
ତୁମ ବିସ୍ତୃତ ଶିଖା ଦୀପ୍ତ ମୂଳ ଚାରିପାଖେ ଘୂରେ; ତାହା ମହିଷ (ବୃଷ)ର ଆବାସ। ହେ ଅଗ୍ନି, ନିଜର ସମସ୍ତ ଗୌରବ ଓ ଅକ୍ଷୟ ରକ୍ଷାକବଚ ସହ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
1.95.10
धन्व॒न्त्स्रोतः॑ कृणुते गा॒तुमू॒र्मिं शु॒क्रैरू॒र्मिभि॑र॒भि न॑क्षति॒ क्षाम् ।
विश्वा॒ सना॑नि ज॒ठरे॑षु धत्ते अ॒न्तर्नवा॑सु चरति प्र॒सूषु॑ ॥
ସେ ଜଳାଭୂମିରେ ବହୁଥିବା ସ୍ରୋତକୁ ପଥ ଦିଏ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତରଙ୍ଗ ସହିତ ଭୂମିରେ ପହଞ୍ଚେ। ସମସ୍ତ ଧନ ନିଜ ଉଦରରେ ଧାରଣ କରେ; ନୂତନ (ଜଳ)ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବାହିତ ସ୍ରୋତରେ ବିଚରଣ କରେ।
1.95.11
ए॒वा नो॑ अग्ने स॒मिधा॑ वृधा॒नो रे॒वत्पा॑वक॒ श्रव॑से॒ वि भा॑हि ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ସମିଧାରେ ବଢ଼ି, ହେ ପାବକ, ଧନବାନ ହୋଇ ଯଶ ପାଇଁ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତାହା ଆମକୁ ଦେଉନ୍ତୁ; ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଦେଉନ୍ତୁ।