ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 10.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.110.1
समि॑द्धो अ॒द्य मनु॑षो दुरो॒णे दे॒वो दे॒वान्य॑जसि जातवेदः ।
आ च॒ वह॑ मित्रमहश्चिकि॒त्वान्त्वं दू॒तः क॒विर॑सि॒ प्रचे॑ताः ॥
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਾ, ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲ ਕੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਮਿੱਤਰ-ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ; ਤੂੰ ਹੀ ਦੂਤ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈਂ।
10.110.2
तनू॑नपात्प॒थ ऋ॒तस्य॒ याना॒न्मध्वा॑ सम॒ञ्जन्त्स्व॑दया सुजिह्व ।
मन्मा॑नि धी॒भिरु॒त य॒ज्ञमृ॒न्धन्दे॑व॒त्रा च॑ कृणुह्यध्व॒रं नः॑ ॥
ਹੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਤ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਚੱਖ; ਹੇ ਸੁਜਿਹਵ। ਮੰਤਰਾਂ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਯੱਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਯੱਗ ਸਫਲ ਕਰ।
10.110.3
आ॒जुह्वा॑न॒ ईड्यो॒ वन्द्य॒श्चा या॑ह्यग्ने॒ वसु॑भिः स॒जोषाः॑ ।
त्वं दे॒वाना॑मसि यह्व॒ होता॒ स ए॑नान्यक्षीषि॒तो यजी॑यान् ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸਤਤ ਯੋਗ, ਵੰਦਨਾ ਯੋਗ, ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ। ਹੇ ਯਹ੍ਵ, ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੋਤਾ ਹੈਂ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਤਿ ਯਜਨ ਯੋਗ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
10.110.4
प्रा॒चीनं॑ ब॒र्हिः प्र॒दिशा॑ पृथि॒व्या वस्तो॑र॒स्या वृ॑ज्यते॒ अग्रे॒ अह्ना॑म् ।
व्यु॑ प्रथते वित॒रं वरी॑यो दे॒वेभ्यो॒ अदि॑तये स्यो॒नम् ॥
ਧਰਤੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ-ਮੁਖੀ ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਛਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਸੁਖਕਾਰੀ ਆਸਨ ਬਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਫੈਲਦਾ ਹੈ।
10.110.5
व्यच॑स्वतीरुर्वि॒या वि श्र॑यन्तां॒ पति॑भ्यो॒ न जन॑यः॒ शुम्भ॑मानाः ।
देवी॑र्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा दे॒वेभ्यो॑ भवत सुप्राय॒णाः ॥
ਵਿਸ਼ਾਲ ਫੈਲ ਕੇ ਉਹ ਚਮਕਣ, ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਸ਼ਿੰਗਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਂਗ। ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਵਾਜ਼ਿਓ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸਰਬ-ਜਨਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੁਗਮ ਲੰਘਣ ਯੋਗ ਬਣੋ।
10.110.6
आ सु॒ष्वय॑न्ती यज॒ते उपा॑के उ॒षासा॒नक्ता॑ सदतां॒ नि योनौ॑ ।
दि॒व्ये योष॑णे बृह॒ती सु॑रु॒क्मे अधि॒ श्रियं॑ शुक्र॒पिशं॒ दधा॑ने ॥
ਯੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ, ਪੂਜਨੀਕ ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਬੈਠਣ; ਦਿਵ੍ਯ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਉਜਲਾ ਤੇਜ ਧਾਰਦੀਆਂ।
10.110.7
दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा सु॒वाचा॒ मिमा॑ना य॒ज्ञं मनु॑षो॒ यज॑ध्यै ।
प्र॒चो॒दय॑न्ता वि॒दथे॑षु का॒रू प्रा॒चीनं॒ ज्योतिः॑ प्र॒दिशा॑ दि॒शन्ता॑ ॥
ਦੈਵੀ, ਪਹਿਲੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਵਾਲੇ ਦੋ ਹੋਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਮਾਪ ਕੇ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜੋਤ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ-ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
10.110.8
आ नो॑ य॒ज्ञं भार॑ती॒ तूय॑मेतु॒ इळा॑ मनु॒ष्वदि॒ह चे॒तय॑न्ती ।
ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदं स्यो॒नं सर॑स्वती॒ स्वप॑सः सदन्तु ॥
ਭਾਰਤੀ ਛੇਤੀ ਸਾਡੇ ਯਜ੍ਞ ਵੱਲ ਆਵੇ; ਮਨੂ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਸੁਚੇਤ ਇਲਾ ਆਵੇ। ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ ਇਸ ਸੁਖਦਾਈ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਬੈਠੇ।
10.110.9
य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी जनि॑त्री रू॒पैरपिं॑श॒द्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।
तम॒द्य हो॑तरिषि॒तो यजी॑यान्दे॒वं त्वष्टा॑रमि॒ह य॑क्षि वि॒द्वान् ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਦਿਊਲੋਕ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜਨਮਦਾਤਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਘੜ ਕੇ ਸਾਰੇ ਭੁਵਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ — ਉਸੇ ਨੂੰ ਅੱਜ ਹੇ ਹੋਤਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਤਿ ਪੂਜਨੀਕ ਦੇਵ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜ।
10.110.10
उ॒पाव॑सृज॒ त्मन्या॑ सम॒ञ्जन्दे॒वानां॒ पाथ॑ ऋतु॒था ह॒वींषि॑ ।
वन॒स्पतिः॑ शमि॒ता दे॒वो अ॒ग्निः स्वद॑न्तु ह॒व्यं मधु॑ना घृ॒तेन॑ ॥
ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਯਜ੍ਞ-ਮਾਰਗ ਖੋਲ੍ਹ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋੜ ਅਤੇ ਹਵਿਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਵਨਸਪਤੀ, ਸ਼ਮਿਤਾ, ਦੇਵ ਅਗਨੀ ਹਵਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸੁਆਦ ਲੈਣ।
10.110.11
स॒द्यो जा॒तो व्य॑मिमीत य॒ज्ञम॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत्पुरो॒गाः ।
अ॒स्य होतुः॑ प्र॒दिश्यृ॒तस्य॑ वा॒चि स्वाहा॑कृतं ह॒विर॑दन्तु दे॒वाः ॥
ਤੁਰੰਤ ਜਨਮੇ ਅਗਨੀ ਨੇ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਕੇ ਮਾਪਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਗੂ ਬਣੇ। ਇਸ ਹੋਤਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਰਿਤ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਹਵਿ ਦੇਵਤੇ ਖਾਣ।