ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.110.1
समि॑द्धो अ॒द्य मनु॑षो दुरो॒णे दे॒वो दे॒वान्य॑जसि जातवेदः ।
आ च॒ वह॑ मित्रमहश्चिकि॒त्वान्त्वं दू॒तः क॒विर॑सि॒ प्रचे॑ताः ॥
ஜாதவேதனே, இன்று மனிதனின் இல்லத்தில் நன்கு எரிந்தவனாய், நீ தேவனாய் தேவர்களை வழிபடுகிறாய். மித்திரனின் ஒளியுடையவனே, அறிந்தவனே, தேவர்களை இங்கே கொண்டுவா; நீயே தூதனும் கவியும் தெளிந்த அறிவுடையவனும் ஆவாய்.
10.110.2
तनू॑नपात्प॒थ ऋ॒तस्य॒ याना॒न्मध्वा॑ सम॒ञ्जन्त्स्व॑दया सुजिह्व ।
मन्मा॑नि धी॒भिरु॒त य॒ज्ञमृ॒न्धन्दे॑व॒त्रा च॑ कृणुह्यध्व॒रं नः॑ ॥
ஓ உன் உடலின் மகனே, ரிதத்தின் பாதைகளையும் வாகனங்களையும் தேனால் இனிமையாக்கி, சுவைத்து அனுபவி; நல்ல நாவுடையவனே. மந்திரங்களாலும் அறிவாலும் யாகத்தை வளப்படுத்தி, தேவர்களிடையே நம் யாகத்தை நிறைவேற்று.
10.110.3
आ॒जुह्वा॑न॒ ईड्यो॒ वन्द्य॒श्चा या॑ह्यग्ने॒ वसु॑भिः स॒जोषाः॑ ।
त्वं दे॒वाना॑मसि यह्व॒ होता॒ स ए॑नान्यक्षीषि॒तो यजी॑यान् ॥
ஓ அக்னியே, அழைக்கப்பட்டவனே, போற்றத்தக்கவனே, வணங்கத்தக்கவனே, வசுக்களுடன் இணக்கமாக இங்கே வருக. ஓ யஹ்வனே, நீயே தேவர்களின் ஹோதா; செலுத்தப்பட்டவனாய், யாகத்திற்கு மிகத் தகுந்தவனாய் அவர்களை வழிபடு.
10.110.4
प्रा॒चीनं॑ ब॒र्हिः प्र॒दिशा॑ पृथि॒व्या वस्तो॑र॒स्या वृ॑ज्यते॒ अग्रे॒ अह्ना॑म् ।
व्यु॑ प्रथते वित॒रं वरी॑यो दे॒वेभ्यो॒ अदि॑तये स्यो॒नम् ॥
பூமியின் திசையில் கிழக்கு நோக்கிய தர்ப்பை புல் பரப்பப்படுகிறது; இந்த வாசஸ்தலத்தின் தொடக்கத்தில், நாட்களின் முதலில் அது விரிக்கப்படுகிறது. அது தேவர்களுக்கும் அதிதிக்கும் இனிய ஆசனமாக அகன்று விரிகிறது.
10.110.5
व्यच॑स्वतीरुर्वि॒या वि श्र॑यन्तां॒ पति॑भ्यो॒ न जन॑यः॒ शुम्भ॑मानाः ।
देवी॑र्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा दे॒वेभ्यो॑ भवत सुप्राय॒णाः ॥
அகன்று விரிந்து அவை ஒளிரட்டும், கணவர்களுக்காக அலங்கரித்துக் கொள்ளும் மனைவிகளைப் போல. ஓ தெய்வக் கதவுகளே, பெரியவையும் அனைத்தையும் உருவாக்குபவையுமான நீங்கள் தேவர்களுக்கு எளிதில் கடக்கக்கூடியவை ஆகுங்கள்.
10.110.6
आ सु॒ष्वय॑न्ती यज॒ते उपा॑के उ॒षासा॒नक्ता॑ सदतां॒ नि योनौ॑ ।
दि॒व्ये योष॑णे बृह॒ती सु॑रु॒क्मे अधि॒ श्रियं॑ शुक्र॒पिशं॒ दधा॑ने ॥
யாகத்தின் அருகே சோமம் பிழிந்தவர்களாய், வணக்கத்துக்குரிய உஷஸும் இரவும் இருவரும் இங்கே அமரட்டும்; திவ்ய பெண்களாய், பெரியவர்களாய், பொன்னணிகளால் ஒளிர்ந்து, பிரகாசமான ஒளியைத் தாங்கியபடி.
10.110.7
दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा सु॒वाचा॒ मिमा॑ना य॒ज्ञं मनु॑षो॒ यज॑ध्यै ।
प्र॒चो॒दय॑न्ता वि॒दथे॑षु का॒रू प्रा॒चीनं॒ ज्योतिः॑ प्र॒दिशा॑ दि॒शन्ता॑ ॥
தெய்வீகமான, முதன்மையான, இனிய சொல் கொண்ட இரு ஹோதாக்கள், மனிதருக்காக யாகத்தை அளந்து அமைத்து, போட்டிகளில் திறமையுள்ள அவ்விருவரும் பழைய ஒளியை திசைவழியால் காட்டுகின்றனர்.
10.110.8
आ नो॑ य॒ज्ञं भार॑ती॒ तूय॑मेतु॒ इळा॑ मनु॒ष्वदि॒ह चे॒तय॑न्ती ।
ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदं स्यो॒नं सर॑स्वती॒ स्वप॑सः सदन्तु ॥
பாரதி விரைவாக எங்கள் யாகத்திற்கு வரட்டும்; மனுவைப் போல இங்கே விழிப்புடன் இளா வரட்டும். மூன்று தேவியர் இந்த இனிய தர்ப்பையில் அமரட்டும், நற்செயல் கொண்ட சரஸ்வதியும் அமரட்டும்.
10.110.9
य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी जनि॑त्री रू॒पैरपिं॑श॒द्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।
तम॒द्य हो॑तरिषि॒तो यजी॑यान्दे॒वं त्वष्टा॑रमि॒ह य॑क्षि वि॒द्वान् ॥
இந்த வானத்தையும் பூமியையும், பெற்றோரான இருவரையும், உருவங்களால் வடித்து, எல்லா உலகங்களையும் அலங்கரித்தவரை — அவரையே இன்று, ஓ ஹோதாவே, தூண்டப்பட்டவராக, மிகவும் வணங்கத் தகுந்த தேவன் த்வஷ்டாவை, அறிந்தவனாக இங்கே வழிபடு.
10.110.10
उ॒पाव॑सृज॒ त्मन्या॑ सम॒ञ्जन्दे॒वानां॒ पाथ॑ ऋतु॒था ह॒वींषि॑ ।
वन॒स्पतिः॑ शमि॒ता दे॒वो अ॒ग्निः स्वद॑न्तु ह॒व्यं मधु॑ना घृ॒तेन॑ ॥
உன் உடலால் யாகப் பாதையைத் திறந்து விடு; தேவர்களின் வழிகளை அவற்றின் பருவங்களில் இணைத்து, ஆகுதிகளைச் சேர்த்துவை. வனஸ்பதியும், சமிதாவும், தேவன் அக்னியும் தேனாலும் நெய்யாலும் ஹவ்யத்தை சுவைக்கட்டும்.
10.110.11
स॒द्यो जा॒तो व्य॑मिमीत य॒ज्ञम॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत्पुरो॒गाः ।
अ॒स्य होतुः॑ प्र॒दिश्यृ॒तस्य॑ वा॒चि स्वाहा॑कृतं ह॒विर॑दन्तु दे॒वाः ॥
உடனே பிறந்த அக்னி யாகத்தை விரித்து அளந்தான்; தேவர்களுக்கு முன்னடத்துபவனானான். இந்த ஹோதாவின் திசையில், ருத்தத்தின் சொல்லில், ஸ்வாஹாவுடன் அர்ப்பிக்கப்பட்ட ஹவிஸை தேவர்கள் உண்ணட்டும்.