Ṛgveda · Sūkta 10.118

10.118.1

अग्ने॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ दीद्य॒न्मर्त्ये॒ष्वा ।
स्वे क्षये॑ शुचिव्रत ॥

¡Oh Agni, brillando entre los mortales, derribas al demonio Atrin; oh tú de votos puros, en tu propia morada.

उत्ति॑ष्ठसि॒ स्वा॑हुतो घृ॒तानि॒ प्रति॑ मोदसे ।
यत्त्वा॒ स्रुचः॑ स॒मस्थि॑रन् ॥

Te levantas, bien ofrecido, y te regocijas en la mantequilla clarificada, pues las cucharas se detuvieron junto a ti.

स आहु॑तो॒ वि रो॑चते अ॒ग्निरी॒ळेन्यो॑ गि॒रा ।
स्रु॒चा प्रती॑कमज्यते ॥

Aquel Agni ofrecido resplandece, digno de ser alabado con cantos; con la cuchara se unge su rostro.

घृ॒तेना॒ग्निः सम॑ज्यते॒ मधु॑प्रतीक॒ आहु॑तः ।
रोच॑मानो वि॒भाव॑सुः ॥

Agni es completamente ungido con mantequilla clarificada, de rostro como gota de miel, ofrecido, resplandeciente, poseedor de la riqueza de la luz.

जर॑माणः॒ समि॑ध्यसे दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
तं त्वा॑ हवन्त॒ मर्त्याः॑ ॥

Alabado, te enciendes junto para los dioses, oh portador de ofrendas; los mortales te invocan.

तं म॑र्ता॒ अम॑र्त्यं घृ॒तेना॒ग्निं स॑पर्यत ।
अदा॑भ्यं गृ॒हप॑तिम् ॥

Oh mortales, honrad con mantequilla clarificada a aquel Agni inmortal; el indecadente, señor del hogar.

अदा॑भ्येन शो॒चिषाग्ने॒ रक्ष॒स्त्वं द॑ह ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि ॥

Con tu llama infatigable, oh Agni, quema al rakṣas. Brilla como guardián del ṛta.

स त्वम॑ग्ने॒ प्रती॑केन॒ प्रत्यो॑ष यातुधा॒न्यः॑ ।
उ॒रु॒क्षये॑षु॒ दीद्य॑त् ॥

Tú, oh Agni, con la punta de tu llama, rechaza a las yātudhānī; brilla entre los pueblos de amplios asentamientos.

तं त्वा॑ गी॒र्भिरु॑रु॒क्षया॑ हव्य॒वाहं॒ समी॑धिरे ।
यजि॑ष्ठं॒ मानु॑षे॒ जने॑ ॥

A ti, portador de ofrendas, te encendieron juntos con cantos los cantores de amplias moradas, el más venerable entre el pueblo mortal.