ఋగ్వేదం · సూక్తం 10.118

10.118.1

अग्ने॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ दीद्य॒न्मर्त्ये॒ष्वा ।
स्वे क्षये॑ शुचिव्रत ॥

ఓ అగ్నీ, మర్త్యుల మధ్య ప్రకాశిస్తూ నీవు అత్రి రాక్షసుడిని కూల్చుతావు; ఓ శుచివ్రతా, నీ స్వంత నివాసంలో.

उत्ति॑ष्ठसि॒ स्वा॑हुतो घृ॒तानि॒ प्रति॑ मोदसे ।
यत्त्वा॒ स्रुचः॑ स॒मस्थि॑रन् ॥

స్రుచులు నీ దగ్గర నిలిచినప్పుడు నీవు లేస్తావు; బాగా సమర్పించబడి నెయ్యితో నీవు సంతోషిస్తావు.

स आहु॑तो॒ वि रो॑चते अ॒ग्निरी॒ळेन्यो॑ गि॒रा ।
स्रु॒चा प्रती॑कमज्यते ॥

ఆ ఆహుతి పొందిన అగ్ని ప్రకాశిస్తాడు, స్తోత్రాలతో కీర్తింపబడేవాడు; స్రుచుతో అతని ముఖం అభిషేకించబడుతుంది.

घृ॒तेना॒ग्निः सम॑ज्यते॒ मधु॑प्रतीक॒ आहु॑तः ।
रोच॑मानो वि॒भाव॑सुः ॥

నెయ్యితో అగ్ని పూర్తిగా అభిషేకించబడతాడు; తేనెబిందువు వంటి ముఖం గలవాడు, ఆహుతి పొంది ప్రకాశించేవాడు, కాంతి-ధనం కలవాడు.

जर॑माणः॒ समि॑ध्यसे दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
तं त्वा॑ हवन्त॒ मर्त्याः॑ ॥

స్తుతిస్తూ నీవు దేవతల కోసం ప్రజ్వలిస్తావు, ఓ హవ్యవాహనా; మర్త్యులు నిన్నే పిలుస్తారు.

तं म॑र्ता॒ अम॑र्त्यं घृ॒तेना॒ग्निं स॑पर्यत ।
अदा॑भ्यं गृ॒हप॑तिम् ॥

ఓ మర్త్యులారా, ఆ అమర అగ్నిని నెయ్యితో పూజించండి; క్షయం లేనివాడు, గృహపతి.

अदा॑भ्येन शो॒चिषाग्ने॒ रक्ष॒स्त्वं द॑ह ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि ॥

అలసిపోని జ్వాలతో, అగ్నీ, నీవు రాక్షసుడిని దహించు. ఋతానికి రక్షకుడిగా ప్రకాశించు.

स त्वम॑ग्ने॒ प्रती॑केन॒ प्रत्यो॑ष यातुधा॒न्यः॑ ।
उ॒रु॒क्षये॑षु॒ दीद्य॑त् ॥

ఆ నీవు, అగ్నీ, నీ జ్వాలాగ్రంతో యాతుధానులను వెనక్కి తరిమివేయి. విశాల నివాసుల మధ్య ప్రకాశించు.

तं त्वा॑ गी॒र्भिरु॑रु॒क्षया॑ हव्य॒वाहं॒ समी॑धिरे ।
यजि॑ष्ठं॒ मानु॑षे॒ जने॑ ॥

ఆ నిన్ను, హవిస్సును మోసేవానిని, విశాల నివాస స్తోతలు స్తోత్రాలతో కలిసి వెలిగించారు — మానవ జనులలో అత్యంత పూజ్యుడవుగా.