ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 10.118

10.118.1

अग्ने॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ दीद्य॒न्मर्त्ये॒ष्वा ।
स्वे क्षये॑ शुचिव्रत ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ನೀನು ಅತ್ರಿ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೆಡವುತ್ತೀಯೆ; ಶುಚಿವ್ರತನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ.

उत्ति॑ष्ठसि॒ स्वा॑हुतो घृ॒तानि॒ प्रति॑ मोदसे ।
यत्त्वा॒ स्रुचः॑ स॒मस्थि॑रन् ॥

ಸ್ರುಚ್‌ಗಳು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ನಿಂತಾಗ ನೀನು ಮೇಲೇಳುತ್ತೀಯೆ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಪಿತನಾಗಿ ತುಪ್ಪದಿಂದ ನೀನು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ.

स आहु॑तो॒ वि रो॑चते अ॒ग्निरी॒ळेन्यो॑ गि॒रा ।
स्रु॒चा प्रती॑कमज्यते ॥

ಆ ಆಹುತ ಅಗ್ನಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುವವನು; ಸ್ರುಚ್‌ನಿಂದ ಅವನ ಮುಖ ಅಭಿಷೇಕಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

घृ॒तेना॒ग्निः सम॑ज्यते॒ मधु॑प्रतीक॒ आहु॑तः ।
रोच॑मानो वि॒भाव॑सुः ॥

ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಜೇನುಹನಿಯಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವನು, ಆಹುತನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವವನು, ಬೆಳಕಿನ ಸಂಪತ್ತುಳ್ಳವನು.

जर॑माणः॒ समि॑ध्यसे दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
तं त्वा॑ हवन्त॒ मर्त्याः॑ ॥

ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತೀಯೆ, ಓ ಹವ್ಯವಾಹನ; ಮರ್ತ್ಯರು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

तं म॑र्ता॒ अम॑र्त्यं घृ॒तेना॒ग्निं स॑पर्यत ।
अदा॑भ्यं गृ॒हप॑तिम् ॥

ಓ ಮರ್ತ್ಯರೇ, ಆ ಅಮರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ; ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದವನು, ಮನೆಯ ಒಡೆಯ.

अदा॑भ्येन शो॒चिषाग्ने॒ रक्ष॒स्त्वं द॑ह ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि ॥

ಬಳಲದ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯೇ, ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನೀನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡು. ಋತದ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಬೆಳಗು.

स त्वम॑ग्ने॒ प्रती॑केन॒ प्रत्यो॑ष यातुधा॒न्यः॑ ।
उ॒रु॒क्षये॑षु॒ दीद्य॑त् ॥

ಆ ನೀನು, ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಯ ಮೊನೆಯಿಂದ ಯಾತುಧಾನಿಯರನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸು. ವಿಶಾಲ ವಾಸಿಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಳಗು.

तं त्वा॑ गी॒र्भिरु॑रु॒क्षया॑ हव्य॒वाहं॒ समी॑धिरे ।
यजि॑ष्ठं॒ मानु॑षे॒ जने॑ ॥

ಆ ನಿನ್ನನ್ನು, ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಹೊರುವವನನ್ನು, ವಿಶಾಲ ವಾಸಿ ಸ್ತೋತೃಗಳು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊತ್ತಿಸಿದರು — ಮಾನವ ಜನರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯನಾಗಿ.