ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.118

10.118.1

अग्ने॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ दीद्य॒न्मर्त्ये॒ष्वा ।
स्वे क्षये॑ शुचिव्रत ॥

હે અગ્નિ, મર્ત્યોની વચ્ચે ચમકતા તમે અત્રિ-રાક્ષસને નીચે પાડો છો; હે શુચિવ્રત, તમારા પોતાના નિવાસમાં.

उत्ति॑ष्ठसि॒ स्वा॑हुतो घृ॒तानि॒ प्रति॑ मोदसे ।
यत्त्वा॒ स्रुचः॑ स॒मस्थि॑रन् ॥

જ્યારે સ્રુચો તારી પાસે ઊભી રહી, ત્યારે તું ઊભો થાય છે; સારી રીતે આહુત થઈને ઘીથી તું આનંદ પામે છે.

स आहु॑तो॒ वि रो॑चते अ॒ग्निरी॒ळेन्यो॑ गि॒रा ।
स्रु॒चा प्रती॑कमज्यते ॥

તે આહુત અગ્નિ પ્રકાશે છે, સ્તુતિ-ગીતોથી વંદનીય; સ્રુચ વડે તેનું મુખ અભિષિક્ત થાય છે.

घृ॒तेना॒ग्निः सम॑ज्यते॒ मधु॑प्रतीक॒ आहु॑तः ।
रोच॑मानो वि॒भाव॑सुः ॥

ઘીથી અગ્નિ સંપૂર્ણ અભિષિક્ત થાય છે; મધુબિંદુ સમાન મુખ ધરાવતો, આહુત થઈને ચમકતો, પ્રકાશ-ધનવાન.

जर॑माणः॒ समि॑ध्यसे दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
तं त्वा॑ हवन्त॒ मर्त्याः॑ ॥

સ્તુતિ કરતાં તું દેવો માટે પ્રજ્વલિત થાય છે, હે હવ્યવાહન; મનુષ્યો તને જ બોલાવે છે.

तं म॑र्ता॒ अम॑र्त्यं घृ॒तेना॒ग्निं स॑पर्यत ।
अदा॑भ्यं गृ॒हप॑तिम् ॥

હે મનુષ્યો, તે અમર અગ્નિની ઘીથી પૂજા કરો; જે અક્ષય છે, ગૃહપતિ છે.

अदा॑भ्येन शो॒चिषाग्ने॒ रक्ष॒स्त्वं द॑ह ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि ॥

અથાક જ્વાળાથી, હે અગ્નિ, તું રાક્ષસને બાળી નાખ. ઋતના રક્ષક થઈ પ્રકાશ.

स त्वम॑ग्ने॒ प्रती॑केन॒ प्रत्यो॑ष यातुधा॒न्यः॑ ।
उ॒रु॒क्षये॑षु॒ दीद्य॑त् ॥

તે તું, હે અગ્નિ, તારી જ્વાળાની ધાર વડે યાતુધાનીઓને પાછી વાળ. વિસ્તૃત વસાહતોમાં પ્રકાશ.

तं त्वा॑ गी॒र्भिरु॑रु॒क्षया॑ हव्य॒वाहं॒ समी॑धिरे ।
यजि॑ष्ठं॒ मानु॑षे॒ जने॑ ॥

તને, હવિ વહન કરનારને, વિસ્તૃત વસાહતના સ્તોતાઓએ સ્તુતિઓથી સાથે પ્રજ્વલિત કર્યો — માનવ લોકોમાં સૌથી પૂજ્ય તરીકે.