ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.118

10.118.1

अग्ने॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ दीद्य॒न्मर्त्ये॒ष्वा ।
स्वे क्षये॑ शुचिव्रत ॥

അഗ്നേ, മർത്യർക്കിടയിൽ തിളങ്ങിക്കൊണ്ട് നീ അത്രി-രാക്ഷസനെ വീഴ്ത്തുന്നു; ശുചിവ്രതാ, നിന്റെ സ്വന്തം വാസസ്ഥാനത്ത്.

उत्ति॑ष्ठसि॒ स्वा॑हुतो घृ॒तानि॒ प्रति॑ मोदसे ।
यत्त्वा॒ स्रुचः॑ स॒मस्थि॑रन् ॥

സ്രുക്കുകൾ നിന്റെ അരികിൽ നിന്നപ്പോൾ നീ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു; നന്നായി അർപ്പിതനായി നെയ്യിൽ നീ സന്തോഷിക്കുന്നു.

स आहु॑तो॒ वि रो॑चते अ॒ग्निरी॒ळेन्यो॑ गि॒रा ।
स्रु॒चा प्रती॑कमज्यते ॥

ആ ആഹുതനായ അഗ്നി പ്രകാശിക്കുന്നു, സ്തുതിഗീതങ്ങളാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവൻ; സ്രുക്കിനാൽ അവന്റെ മുഖം അഭിഷേകിക്കപ്പെടുന്നു.

घृ॒तेना॒ग्निः सम॑ज्यते॒ मधु॑प्रतीक॒ आहु॑तः ।
रोच॑मानो वि॒भाव॑सुः ॥

നെയ്യാൽ അഗ്നി പൂർണ്ണമായി അഭിഷേകിക്കപ്പെടുന്നു; തേൻതുള്ളിപോലുള്ള മുഖമുള്ളവൻ, ആഹുതനായി പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, പ്രകാശധനമുള്ളവൻ.

जर॑माणः॒ समि॑ध्यसे दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
तं त्वा॑ हवन्त॒ मर्त्याः॑ ॥

സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് നീ ദേവന്മാർക്കായി ജ്വലിക്കുന്നു, ഹവ്യവാഹനാ; മർത്യർ നിന്നെയാണ് വിളിക്കുന്നത്.

तं म॑र्ता॒ अम॑र्त्यं घृ॒तेना॒ग्निं स॑पर्यत ।
अदा॑भ्यं गृ॒हप॑तिम् ॥

മർത്യരേ, ആ അമരനായ അഗ്നിയെ നെയ്യാൽ പൂജിക്കുവിൻ; നാശമില്ലാത്തവൻ, ഗൃഹപതി.

अदा॑भ्येन शो॒चिषाग्ने॒ रक्ष॒स्त्वं द॑ह ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि ॥

ക്ഷീണമില്ലാത്ത ജ്വാലയാൽ, അഗ്നേ, നീ രാക്ഷസനെ ദഹിപ്പിക്കുക. ഋതത്തിന്റെ കാവലാളായി പ്രകാശിക്കുക.

स त्वम॑ग्ने॒ प्रती॑केन॒ प्रत्यो॑ष यातुधा॒न्यः॑ ।
उ॒रु॒क्षये॑षु॒ दीद्य॑त् ॥

ആ നീ, അഗ്നേ, നിന്റെ ജ്വാലാഗ്രം കൊണ്ട് യാതുധാനികളെ തിരിച്ചോടിക്കുക. വിശാലവാസികൾക്കിടയിൽ പ്രകാശിക്കുക.

तं त्वा॑ गी॒र्भिरु॑रु॒क्षया॑ हव्य॒वाहं॒ समी॑धिरे ।
यजि॑ष्ठं॒ मानु॑षे॒ जने॑ ॥

ആ നിന്നെ, ഹവിസ്സ് വഹിക്കുന്നവനെ, വിശാലവാസികളായ സ്തോതാക്കൾ സ്തുതികളാൽ ഒരുമിച്ച് ജ്വലിപ്പിച്ചു — മനുഷ്യജനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പൂജ്യനായി.