ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.118

10.118.1

अग्ने॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ दीद्य॒न्मर्त्ये॒ष्वा ।
स्वे क्षये॑ शुचिव्रत ॥

அக்னியே, மனிதர்களிடையே ஒளிரும் நீ அத்ரின் அரக்கனை வீழ்த்துகிறாய்; தூய விரதம் உடையவனே, உன் சொந்த இருப்பிடத்தில்.

उत्ति॑ष्ठसि॒ स्वा॑हुतो घृ॒तानि॒ प्रति॑ मोदसे ।
यत्त्वा॒ स्रुचः॑ स॒मस्थि॑रन् ॥

ஸ்ருக்குகள் உன் அருகில் நின்றபோது, நீ எழுந்து நிற்கிறாய்; நன்கு அர்ப்பிக்கப்பட்டு நெய்யால் நீ மகிழ்கிறாய்.

स आहु॑तो॒ वि रो॑चते अ॒ग्निरी॒ळेन्यो॑ गि॒रा ।
स्रु॒चा प्रती॑कमज्यते ॥

அந்த அர்ப்பிக்கப்பட்ட அக்னி ஒளிர்கிறான், பாடல்களால் போற்றப்படுபவன்; ஸ்ருக்கால் அவனுடைய முகம் அபிஷேகிக்கப்படுகிறது.

घृ॒तेना॒ग्निः सम॑ज्यते॒ मधु॑प्रतीक॒ आहु॑तः ।
रोच॑मानो वि॒भाव॑सुः ॥

நெய்யால் அக்னி முழுவதும் அபிஷேகிக்கப்படுகிறான்; தேன்துளி போன்ற முகம் உடையவன், அர்ப்பிக்கப்பட்டு ஒளிர்பவன், ஒளிச்செல்வம் உடையவன்.

जर॑माणः॒ समि॑ध्यसे दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
तं त्वा॑ हवन्त॒ मर्त्याः॑ ॥

புகழ்ந்துகொண்டு நீ தேவர்களுக்காக எரியூட்டப்படுகிறாய், ஹவ்யவாஹனனே; மனிதர்கள் உன்னையே அழைக்கின்றனர்.

तं म॑र्ता॒ अम॑र्त्यं घृ॒तेना॒ग्निं स॑पर्यत ।
अदा॑भ्यं गृ॒हप॑तिम् ॥

மனிதர்களே, அந்த அமர அக்னியை நெய்யால் வழிபடுங்கள்; அழியாதவன், வீட்டின் தலைவன்.

अदा॑भ्येन शो॒चिषाग्ने॒ रक्ष॒स्त्वं द॑ह ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि ॥

அழியாத சுடரால், அக்னியே, நீ அரக்கனை எரித்துவிடு. ரிதத்தின் காவலனாக ஒளிர்வாய்.

स त्वम॑ग्ने॒ प्रती॑केन॒ प्रत्यो॑ष यातुधा॒न्यः॑ ।
उ॒रु॒क्षये॑षु॒ दीद्य॑त् ॥

அந்த நீ, அக்னியே, உன் சுடர்முனையால் யாதுதானிகளை எதிர்த்துத் திருப்பு. விரிந்த குடியிருப்பினரிடையே ஒளிர்வாய்.

तं त्वा॑ गी॒र्भिरु॑रु॒क्षया॑ हव्य॒वाहं॒ समी॑धिरे ।
यजि॑ष्ठं॒ मानु॑षे॒ जने॑ ॥

அந்த உன்னை, ஹவிசை சுமப்பவனை, விரிந்த குடியிருப்பு பாடகர்கள் பாடல்களால் ஒன்றாக மூட்டினர் — மனித மக்களிடையே மிகவும் வணங்கத்தக்கவனாக.