ऋग्वेद · सूक्त 10.118

10.118.1

अग्ने॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ दीद्य॒न्मर्त्ये॒ष्वा ।
स्वे क्षये॑ शुचिव्रत ॥

हे अग्नी, मर्त्यांमध्ये तेजाने चमकत तू अत्रि-राक्षसाला खाली पाडतोस; हे शुचिव्रत, आपल्या स्वतःच्या निवासस्थानी.

उत्ति॑ष्ठसि॒ स्वा॑हुतो घृ॒तानि॒ प्रति॑ मोदसे ।
यत्त्वा॒ स्रुचः॑ स॒मस्थि॑रन् ॥

स्रुवे तुझ्याजवळ उभी राहिली तेव्हा तू उठतोस; उत्तम आहुती होऊन तुपाने तू आनंदित होतोस.

स आहु॑तो॒ वि रो॑चते अ॒ग्निरी॒ळेन्यो॑ गि॒रा ।
स्रु॒चा प्रती॑कमज्यते ॥

तो आहुत अग्नी प्रकाशतो, स्तुतिगीतांनी स्तवला जाणारा; स्रुवेने त्याचे मुख अभिषिक्त होते.

घृ॒तेना॒ग्निः सम॑ज्यते॒ मधु॑प्रतीक॒ आहु॑तः ।
रोच॑मानो वि॒भाव॑सुः ॥

तुपाने अग्नी पूर्णपणे अभिषिक्त होतो; मधुबिंदूसारखे मुख असलेला, आहुत होऊन तेजस्वी, प्रकाशधन असलेला.

जर॑माणः॒ समि॑ध्यसे दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
तं त्वा॑ हवन्त॒ मर्त्याः॑ ॥

स्तुती करत तू देवांसाठी प्रज्वलित होतोस, हे हव्यवाहना; मर्त्य तुलाच बोलावतात.

तं म॑र्ता॒ अम॑र्त्यं घृ॒तेना॒ग्निं स॑पर्यत ।
अदा॑भ्यं गृ॒हप॑तिम् ॥

हे मर्त्यांनो, त्या अमर अग्नीची तुपाने पूजा करा; जो अक्षय आहे, गृहपती आहे.

अदा॑भ्येन शो॒चिषाग्ने॒ रक्ष॒स्त्वं द॑ह ।
गो॒पा ऋ॒तस्य॑ दीदिहि ॥

अथक ज्वालेने, हे अग्नी, तू राक्षसाला जाळून टाक. ऋताचा रक्षक होऊन तेजाने चमक.

स त्वम॑ग्ने॒ प्रती॑केन॒ प्रत्यो॑ष यातुधा॒न्यः॑ ।
उ॒रु॒क्षये॑षु॒ दीद्य॑त् ॥

तो तू, हे अग्नी, आपल्या ज्वालेच्या टोकाने यातुधानींना परत फिरव. विस्तीर्ण वस्तीत तेजाने चमक.

तं त्वा॑ गी॒र्भिरु॑रु॒क्षया॑ हव्य॒वाहं॒ समी॑धिरे ।
यजि॑ष्ठं॒ मानु॑षे॒ जने॑ ॥

त्या तुला, हविर्वाहकाला, विस्तीर्ण वस्तीतील स्तोत्यांनी स्तुतींनी एकत्र प्रज्वलित केले — मानवी लोकांमध्ये सर्वात पूज्य म्हणून.