Ṛgveda · Sūkta 10.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.12.1
द्यावा॑ ह॒ क्षामा॑ प्रथ॒मे ऋ॒तेना॑भिश्रा॒वे भ॑वतः सत्य॒वाचा॑ ।
दे॒वो यन्मर्ता॑न्य॒जथा॑य कृ॒ण्वन्त्सीद॒द्धोता॑ प्र॒त्यङ्स्वमसुं॒ यन् ॥
El cielo y la tierra, primero, se vuelven veraces en la proclamación por el orden cósmico (ṛta), cuando el dios, preparando a los mortales para el culto, se sentó como oferente y se volvió hacia su propio aliento vital que había partido.
10.12.2
दे॒वो दे॒वान्प॑रि॒भूर्ऋ॒तेन॒ वहा॑ नो ह॒व्यं प्र॑थ॒मश्चि॑कि॒त्वान् ।
धू॒मके॑तुः स॒मिधा॒ भाऋ॑जीको म॒न्द्रो होता॒ नित्यो॑ वा॒चा यजी॑यान् ॥
Dios que rodeas a los dioses, lleva nuestra ofrenda según el orden cósmico (ṛta); primero y sabio, de estandarte de humo, encendido con leña, agradable, Hotar constante, el más digno de culto por la palabra.
10.12.3
स्वावृ॑ग्दे॒वस्या॒मृतं॒ यदी॒ गोरतो॑ जा॒तासो॑ धारयन्त उ॒र्वी ।
विश्वे॑ दे॒वा अनु॒ तत्ते॒ यजु॑र्गुर्दु॒हे यदेनी॑ दि॒व्यं घृ॒तं वाः ॥
Si la inmortalidad de purificación propia del dios viene de la vaca, nacidos de ella sostuvieron los dos vastos mundos; todos los dioses siguieron tu fórmula sacrificial cuando ordeñaron el ghee celestial.
10.12.4
अर्चा॑मि वां॒ वर्धा॒यापो॑ घृतस्नू॒ द्यावा॑भूमी शृणु॒तं रो॑दसी मे ।
अहा॒ यद्द्यावोऽसु॑नीति॒मय॒न्मध्वा॑ नो॒ अत्र॑ पि॒तरा॑ शिशीताम् ॥
Os alabo a vosotros dos para el crecimiento, oh aguas que destilan ghee, cielo y tierra; oídme, oh rugientes. Cuando los días van del cielo al aliento vital, que los dos padres aquí nos afilen con dulzura.
10.12.5
किं स्वि॑न्नो॒ राजा॑ जगृहे॒ कद॒स्याति॑ व्र॒तं च॑कृमा॒ को वि वे॑द ।
मि॒त्रश्चि॒द्धि ष्मा॑ जुहुरा॒णो दे॒वाञ्श्लोको॒ न या॒तामपि॒ वाजो॒ अस्ति॑ ॥
¿Acaso nuestro rey ha tomado algo? ¿Por qué hemos transgredido su voto? ¿Quién lo sabe? Mitra, en verdad, invocando, convoca a los dioses; también en quien es inaccesible como la alabanza hay fuerza.
10.12.6
दु॒र्मन्त्वत्रा॒मृत॑स्य॒ नाम॒ सल॑क्ष्मा॒ यद्विषु॑रूपा॒ भवा॑ति ।
य॒मस्य॒ यो म॒नव॑ते सु॒मन्तु॒ अग्ने॒ तमृ॑ष्व पा॒ह्यप्र॑युच्छन् ॥
Aquí, que el nombre del inmortal sea «de mente perversa», de bella forma, cuando se vuelve de formas diversas; protégelo, oh Agni, oh vidente, a quien de Yama piensa buenos pensamientos, sin abandonarlo.
10.12.7
यस्मि॑न्दे॒वा वि॒दथे॑ मा॒दय॑न्ते वि॒वस्व॑तः॒ सद॑ने धा॒रय॑न्ते ।
सूर्ये॒ ज्योति॒रद॑धुर्मा॒स्य॑क्तून्परि॑ द्योत॒निं च॑रतो॒ अज॑स्रा ॥
En quien los dioses se regocijan en la asamblea, en la morada de Vivasvat, colocaron la luz en el sol y las noches en la luna; los dos infatigables se mueven alrededor del resplandor.
10.12.8
यस्मि॑न्दे॒वा मन्म॑नि सं॒चर॑न्ति अपी॒च्ये॑ न व॒यम॑स्य विद्म ।
मि॒त्रो नो॒ अत्रादि॑ति॒रना॑गान्त्सवि॒ता दे॒वो वरु॑णाय वोचत् ॥
En quien los dioses se mueven juntos con el pensamiento, no conocemos ese secreto oculto. Aquí Mitra y Áditi nos mantengan sin culpa; que el dios Savitar hable a Varuṇa.
10.12.9
श्रु॒धी नो॑ अग्ने॒ सद॑ने स॒धस्थे॑ यु॒क्ष्वा रथ॑म॒मृत॑स्य द्रवि॒त्नुम् ।
आ नो॑ वह॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे॒ माकि॑र्दे॒वाना॒मप॑ भूरि॒ह स्याः॑ ॥
Oh Agni, escúchanos; en tu morada, en el asiento común, unce el carro veloz del inmortal. Aquí llévanos a los dos mundos que tienen a los dioses por hijos; nunca te alejes de los dioses, sino quédate aquí.