ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.12.1
द्यावा॑ ह॒ क्षामा॑ प्रथ॒मे ऋ॒तेना॑भिश्रा॒वे भ॑वतः सत्य॒वाचा॑ ।
दे॒वो यन्मर्ता॑न्य॒जथा॑य कृ॒ण्वन्त्सीद॒द्धोता॑ प्र॒त्यङ्स्वमसुं॒ यन् ॥
ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ପ୍ରଥମେ ଋତ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷଣାରେ ସତ୍ୟବାଦୀ ହୁଅନ୍ତି; ଦେବତା ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ହୋତା ରୂପେ ବସି ଗଲା ନିଜ ପ୍ରାଣ ଆଡ଼େ ମୁହଁ ଫେରାଇଲେ।
10.12.2
दे॒वो दे॒वान्प॑रि॒भूर्ऋ॒तेन॒ वहा॑ नो ह॒व्यं प्र॑थ॒मश्चि॑कि॒त्वान् ।
धू॒मके॑तुः स॒मिधा॒ भाऋ॑जीको म॒न्द्रो होता॒ नित्यो॑ वा॒चा यजी॑यान् ॥
ହେ ଦେବ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଘେରୁଥିବା, ଋତ ଦ୍ୱାରା ଆମ ହବିଃ ବହନ କର; ପ୍ରଥମ ଓ ଜ୍ଞାତା, ଧୂମଧ୍ୱଜ, ସମିଧରେ ଦୀପ୍ତ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ନିତ୍ୟ ହୋତା, ବାଣୀରେ ଅତି ପୂଜନୀୟ ହୁଅ।
10.12.3
स्वावृ॑ग्दे॒वस्या॒मृतं॒ यदी॒ गोरतो॑ जा॒तासो॑ धारयन्त उ॒र्वी ।
विश्वे॑ दे॒वा अनु॒ तत्ते॒ यजु॑र्गुर्दु॒हे यदेनी॑ दि॒व्यं घृ॒तं वाः ॥
ଦେବତାଙ୍କର ସ୍ୱୟଂ ଶୁଦ୍ଧକାରୀ ଅମୃତ ଯଦି ଗାଈରୁ ଆସେ, ତେବେ ତାହାରୁ ଜାତମାନେ ବିଶାଳ ଦୁଇଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲେ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମ ଯଜୁସ୍ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଘିଅ ଦୋହନ କଲେ।
10.12.4
अर्चा॑मि वां॒ वर्धा॒यापो॑ घृतस्नू॒ द्यावा॑भूमी शृणु॒तं रो॑दसी मे ।
अहा॒ यद्द्यावोऽसु॑नीति॒मय॒न्मध्वा॑ नो॒ अत्र॑ पि॒तरा॑ शिशीताम् ॥
ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରୁଛି, ଘିଅ ଝରୁଥିବା ଜଳବିଶିଷ୍ଟ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ମୋ କଥା ଶୁଣ, ହେ ଗର୍ଜନକାରୀମାନେ; ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶରୁ ପ୍ରାଣବାୟୁ ଆଡ଼େ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ମଧୁରତାରେ ଏଠାରେ ଦୁଇ ପିତାମାତା ଆମକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
10.12.5
किं स्वि॑न्नो॒ राजा॑ जगृहे॒ कद॒स्याति॑ व्र॒तं च॑कृमा॒ को वि वे॑द ।
मि॒त्रश्चि॒द्धि ष्मा॑ जुहुरा॒णो दे॒वाञ्श्लोको॒ न या॒तामपि॒ वाजो॒ अस्ति॑ ॥
ଆମ ରାଜା କିଛି ନେଇଛନ୍ତି କି? କେଉଁ କାରଣରୁ ଆମେ ତାଙ୍କ ବ୍ରତ ଲଙ୍ଘନ କଲୁ? କିଏ ଜାଣେ? ମିତ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଡାକି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ସ୍ତୁତି ପରି ଯାହାଠାରେ ପହଞ୍ଚିହେବ ନାହିଁ, ତାହାଠାରେ ମଧ୍ୟ ବଳ ଅଛି।
10.12.6
दु॒र्मन्त्वत्रा॒मृत॑स्य॒ नाम॒ सल॑क्ष्मा॒ यद्विषु॑रूपा॒ भवा॑ति ।
य॒मस्य॒ यो म॒नव॑ते सु॒मन्तु॒ अग्ने॒ तमृ॑ष्व पा॒ह्यप्र॑युच्छन् ॥
ଏଠାରେ ଅମୃତର ନାମ ଦୁଷ୍ଟ-ମନ ହେଉ, ସୁନ୍ଦର ରୂପବିଶିଷ୍ଟ; ଯେତେବେଳେ ତାହା ବିବିଧ ରୂପ ଧାରଣ କରେ; ଯମର, ଯିଏ ସୁବିଚାର କରେ ତାହାକୁ — ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଋଷି, ଛାଡ଼ି ନ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
10.12.7
यस्मि॑न्दे॒वा वि॒दथे॑ मा॒दय॑न्ते वि॒वस्व॑तः॒ सद॑ने धा॒रय॑न्ते ।
सूर्ये॒ ज्योति॒रद॑धुर्मा॒स्य॑क्तून्परि॑ द्योत॒निं च॑रतो॒ अज॑स्रा ॥
ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାମାନେ ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ଗୃହରେ, ଯଜ୍ଞସଭାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ରଖିଲେ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ରାତ୍ରି ରଖିଲେ; ସେହି ଅକ୍ଷୟ ଦୁଇଜଣ ଦୀପ୍ତି ଚାରିପାଖେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
10.12.8
यस्मि॑न्दे॒वा मन्म॑नि सं॒चर॑न्ति अपी॒च्ये॑ न व॒यम॑स्य विद्म ।
मि॒त्रो नो॒ अत्रादि॑ति॒रना॑गान्त्सवि॒ता दे॒वो वरु॑णाय वोचत् ॥
ଦେବତାମାନେ ଯାହାଠାରେ ମନ ସହିତ ଏକତ୍ର ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ସେହି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଆମେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ। ଏଠାରେ ମିତ୍ର ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ନିଷ୍ପାପ ରଖନ୍ତୁ; ଦେବ ସବିତା ବରୁଣଙ୍କୁ କହନ୍ତୁ।
10.12.9
श्रु॒धी नो॑ अग्ने॒ सद॑ने स॒धस्थे॑ यु॒क्ष्वा रथ॑म॒मृत॑स्य द्रवि॒त्नुम् ।
आ नो॑ वह॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे॒ माकि॑र्दे॒वाना॒मप॑ भूरि॒ह स्याः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଶୁଣ; ତୁମ ଗୃହରେ, ସମାନ ଆସନରେ, ଅମୃତଙ୍କ ଦ୍ରୁତ ରଥ ଯୋଡ଼। ଏଠାକୁ ଆମକୁ ସେହି ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଆଣ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ପୁତ୍ର; ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ କେବେ ଦୂରେ ହୁଅ ନାହିଁ; ଏଠାରେ ହିଁ ରହ।