ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.12.1
द्यावा॑ ह॒ क्षामा॑ प्रथ॒मे ऋ॒तेना॑भिश्रा॒वे भ॑वतः सत्य॒वाचा॑ ।
दे॒वो यन्मर्ता॑न्य॒जथा॑य कृ॒ण्वन्त्सीद॒द्धोता॑ प्र॒त्यङ्स्वमसुं॒ यन् ॥
வானும் பூமியும் முதலில் ரதத்தின் ஒழுங்கால் அறிவிப்பில் உண்மை பேசுபவையாகின்றன; தெய்வம் மனிதர்களை யாகத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தபோது, ஹோதாவாக அமர்ந்து, சென்ற தன் உயிர்மூச்சை நோக்கித் திரும்பினான்.
10.12.2
दे॒वो दे॒वान्प॑रि॒भूर्ऋ॒तेन॒ वहा॑ नो ह॒व्यं प्र॑थ॒मश्चि॑कि॒त्वान् ।
धू॒मके॑तुः स॒मिधा॒ भाऋ॑जीको म॒न्द्रो होता॒ नित्यो॑ वा॒चा यजी॑यान् ॥
தெய்வமே, தேவர்களைச் சுற்றிக் காப்பவனே, ரதத்தால் எங்கள் அவிர்ப்பொருளை சுமந்து செல்; முதலில் அறிந்தவனாகவும், புகைக்கொடியனாகவும், சமிதையால் ஒளிர்பவனாகவும், மகிழ்ச்சியூட்டுபவனாகவும், என்றும் ஹோதாவாகவும், வாக்கால் மிக வணங்கத்தக்கவனாகவும் இரு.
10.12.3
स्वावृ॑ग्दे॒वस्या॒मृतं॒ यदी॒ गोरतो॑ जा॒तासो॑ धारयन्त उ॒र्वी ।
विश्वे॑ दे॒वा अनु॒ तत्ते॒ यजु॑र्गुर्दु॒हे यदेनी॑ दि॒व्यं घृ॒तं वाः ॥
தெய்வத்தின் தானாகத் தூய்மையாக்கும் அமிர்தம், பசுவிடமிருந்து வந்ததென்றால், அதிலிருந்து பிறந்தவர்கள் விரிந்த இரண்டையும் தாங்கினர்; எல்லா தேவர்களும் உன் யஜுஸைப் பின்தொடர்ந்தனர், அவர்கள் தெய்வீக நெய்யைக் கறந்தபோது.
10.12.4
अर्चा॑मि वां॒ वर्धा॒यापो॑ घृतस्नू॒ द्यावा॑भूमी शृणु॒तं रो॑दसी मे ।
अहा॒ यद्द्यावोऽसु॑नीति॒मय॒न्मध्वा॑ नो॒ अत्र॑ पि॒तरा॑ शिशीताम् ॥
உங்கள் இருவரை வளர்ச்சிக்காகப் புகழ்கிறேன், நெய்ச்சொட்டும் நீருடையவர்களே, வானும் பூமியும், என் குரலைக் கேளுங்கள், முழங்குபவர்களே; நாட்கள் வானிலிருந்து உயிர்மூச்சை நோக்கிச் செல்லும்போது, இனிமையால் இங்கே இரு பெற்றோரும் எங்களைக் கூர்மையாக்கட்டும்.
10.12.5
किं स्वि॑न्नो॒ राजा॑ जगृहे॒ कद॒स्याति॑ व्र॒तं च॑कृमा॒ को वि वे॑द ।
मि॒त्रश्चि॒द्धि ष्मा॑ जुहुरा॒णो दे॒वाञ्श्लोको॒ न या॒तामपि॒ वाजो॒ अस्ति॑ ॥
நம் அரசன் ஏதாவது எடுத்துக்கொண்டானா? எதனால் அவனுடைய விரதத்தை நாம் மீறினோம்? யார் அறிவான்? மித்திரன் நிச்சயமாக அழைத்து தேவர்களை வேண்டுகிறான்; புகழ்ச்சி போல அணுக முடியாதவனிடத்திலும் வலிமை உள்ளது.
10.12.6
दु॒र्मन्त्वत्रा॒मृत॑स्य॒ नाम॒ सल॑क्ष्मा॒ यद्विषु॑रूपा॒ भवा॑ति ।
य॒मस्य॒ यो म॒नव॑ते सु॒मन्तु॒ अग्ने॒ तमृ॑ष्व पा॒ह्यप्र॑युच्छन् ॥
இங்கே அமிர்தத்தின் பெயர் தீய மனமுடையதாக இருக்கட்டும், அழகிய வடிவுடையது; அது பலவகை வடிவங்களை அடையும்போது; யமனுடையதும், நல்ல சிந்தனை சிந்திப்பவனுமான அவனை — ஓ அக்னி, ஓ ரிஷியே, கைவிடாமல் காப்பாயாக.
10.12.7
यस्मि॑न्दे॒वा वि॒दथे॑ मा॒दय॑न्ते वि॒वस्व॑तः॒ सद॑ने धा॒रय॑न्ते ।
सूर्ये॒ ज्योति॒रद॑धुर्मा॒स्य॑क्तून्परि॑ द्योत॒निं च॑रतो॒ अज॑स्रा ॥
எதில் தேவர்கள் விவஸ்வானின் இல்லத்தில், சபையில் மகிழ்கிறார்களோ, அவர்கள் சூரியனில் ஒளியை வைத்தனர்; சந்திரனில் இரவுகளை வைத்தனர்; அழியாத அவ்விருவரும் பிரகாசத்தைச் சுற்றி நகர்கின்றனர்.
10.12.8
यस्मि॑न्दे॒वा मन्म॑नि सं॒चर॑न्ति अपी॒च्ये॑ न व॒यम॑स्य विद्म ।
मि॒त्रो नो॒ अत्रादि॑ति॒रना॑गान्त्सवि॒ता दे॒वो वरु॑णाय वोचत् ॥
எதில் தேவர்கள் சிந்தனையுடன் ஒன்றாகச் செல்கின்றனரோ, அந்த மறைபொருளை நாம் அறியோம். இங்கே மித்திரனும் அதிதியும் நம்மைப் பாவமற்றவர்களாக வைக்கட்டும்; தேவன் சவிதா வருணனிடம் சொல்லட்டும்.
10.12.9
श्रु॒धी नो॑ अग्ने॒ सद॑ने स॒धस्थे॑ यु॒क्ष्वा रथ॑म॒मृत॑स्य द्रवि॒त्नुम् ।
आ नो॑ वह॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे॒ माकि॑र्दे॒वाना॒मप॑ भूरि॒ह स्याः॑ ॥
அக்னியே, நம்மைக் கேள்; உன் இல்லத்தில், பொது இருக்கையில், அமிர்தனின் விரைவான தேரைப் பூட்டு. இங்கே நம்மை இரு உலகங்களுக்கும் கொண்டு வா; தேவர்கள் மகன்களாக உள்ளவை அவை. தேவர்களிடமிருந்து என்றும் விலகாதே; இங்கேயே இரு.