Ṛgveda · Sūkta 10.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.12.1
द्यावा॑ ह॒ क्षामा॑ प्रथ॒मे ऋ॒तेना॑भिश्रा॒वे भ॑वतः सत्य॒वाचा॑ ।
दे॒वो यन्मर्ता॑न्य॒जथा॑य कृ॒ण्वन्त्सीद॒द्धोता॑ प्र॒त्यङ्स्वमसुं॒ यन् ॥
Himmel und Erde werden zuerst durch die kosmische Ordnung (ṛta) in der Verkündigung wahrhaftig, als der Gott, die Sterblichen zum Opfer bereitend, als Hotar saß und sich seinem eigenen, entwichenen Lebenshauch zuwandte.
10.12.2
दे॒वो दे॒वान्प॑रि॒भूर्ऋ॒तेन॒ वहा॑ नो ह॒व्यं प्र॑थ॒मश्चि॑कि॒त्वान् ।
धू॒मके॑तुः स॒मिधा॒ भाऋ॑जीको म॒न्द्रो होता॒ नित्यो॑ वा॒चा यजी॑यान् ॥
Gott, der die Götter umfasst, bringe unsere Opfergabe nach der kosmischen Ordnung (ṛta); der Erste und Wissende, mit Rauchbanner, mit Holz entzündet, erfreulich, beständiger Hotar, durch Rede am meisten zu verehren.
10.12.3
स्वावृ॑ग्दे॒वस्या॒मृतं॒ यदी॒ गोरतो॑ जा॒तासो॑ धारयन्त उ॒र्वी ।
विश्वे॑ दे॒वा अनु॒ तत्ते॒ यजु॑र्गुर्दु॒हे यदेनी॑ दि॒व्यं घृ॒तं वाः ॥
Wenn der selbstreinigende Unsterbliche des Gottes von der Kuh stammt, so haben die von ihr Geborenen die beiden weiten Welten getragen; alle Götter folgten deiner Opferformel, als sie das himmlische Ghee melkten.
10.12.4
अर्चा॑मि वां॒ वर्धा॒यापो॑ घृतस्नू॒ द्यावा॑भूमी शृणु॒तं रो॑दसी मे ।
अहा॒ यद्द्यावोऽसु॑नीति॒मय॒न्मध्वा॑ नो॒ अत्र॑ पि॒तरा॑ शिशीताम् ॥
Euch beide preise ich zum Wachstum, ihr Wasser, die Ghee träufeln, Himmel und Erde; hört mich, ihr Brüllenden. Wenn die Tage vom Himmel zum Lebenshauch gehen, mögen die beiden Eltern hier uns mit Süße schärfen.
10.12.5
किं स्वि॑न्नो॒ राजा॑ जगृहे॒ कद॒स्याति॑ व्र॒तं च॑कृमा॒ को वि वे॑द ।
मि॒त्रश्चि॒द्धि ष्मा॑ जुहुरा॒णो दे॒वाञ्श्लोको॒ न या॒तामपि॒ वाजो॒ अस्ति॑ ॥
Hat unser König etwas genommen? Aus welchem Grund haben wir sein Gelübde übertreten? Wer weiß es? Mitra, rufend, ruft wahrlich die Götter herbei; auch in dem, der unnahbar ist wie das Lob, liegt Kraft.
10.12.6
दु॒र्मन्त्वत्रा॒मृत॑स्य॒ नाम॒ सल॑क्ष्मा॒ यद्विषु॑रूपा॒ भवा॑ति ।
य॒मस्य॒ यो म॒नव॑ते सु॒मन्तु॒ अग्ने॒ तमृ॑ष्व पा॒ह्यप्र॑युच्छन् ॥
Hier möge der Name des Unsterblichen »böse Gesinnung« sein, schön in der Gestalt, wenn er vielgestaltig wird; den Yama-Zugehörigen, der gute Gedanken denkt — o Agni, o Seher, beschütze ihn, ohne ihn zu verlassen.
10.12.7
यस्मि॑न्दे॒वा वि॒दथे॑ मा॒दय॑न्ते वि॒वस्व॑तः॒ सद॑ने धा॒रय॑न्ते ।
सूर्ये॒ ज्योति॒रद॑धुर्मा॒स्य॑क्तून्परि॑ द्योत॒निं च॑रतो॒ अज॑स्रा ॥
In dem die Götter in der Versammlung, in der Wohnung des Vivasvat, sich freuen, legten sie das Licht in die Sonne und die Nächte in den Mond; die beiden Unermüdlichen bewegen sich um den Glanz.
10.12.8
यस्मि॑न्दे॒वा मन्म॑नि सं॒चर॑न्ति अपी॒च्ये॑ न व॒यम॑स्य विद्म ।
मि॒त्रो नो॒ अत्रादि॑ति॒रना॑गान्त्सवि॒ता दे॒वो वरु॑णाय वोचत् ॥
In dem die Götter gemeinsam im Gedanken wandeln, dieses verborgene Geheimnis kennen wir nicht. Hier mögen Mitra und Aditi uns ohne Schuld halten; der Gott Savitar möge zu Varuṇa sprechen.
10.12.9
श्रु॒धी नो॑ अग्ने॒ सद॑ने स॒धस्थे॑ यु॒क्ष्वा रथ॑म॒मृत॑स्य द्रवि॒त्नुम् ।
आ नो॑ वह॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे॒ माकि॑र्दे॒वाना॒मप॑ भूरि॒ह स्याः॑ ॥
O Agni, höre uns; in deiner Wohnung, auf dem gemeinsamen Sitz, spanne den schnellen Wagen des Unsterblichen an. Hier führe uns zu den beiden Welten, die die Götter zu Söhnen haben; sei niemals fern von den Göttern, sondern sei hier.