ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 10.127

10.127.1

रात्री॒ व्य॑ख्यदाय॒ती पु॑रु॒त्रा दे॒व्य॑क्षभिः॑ ।
विश्वा॒ अधि॒ श्रियो॑ऽधित ॥

ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಳು; ಬರುತ್ತಿರುವ ದೇವಿ ಎಲ್ಲಾ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದಳು.

ओर्व॑प्रा॒ अम॑र्त्या नि॒वतो॑ दे॒व्यु॑द्वतः॑ ।
ज्योति॑षा बाधते॒ तमः॑ ॥

ಅಮರ ದೇವಿ ವಿಶಾಲವಾದುದನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದಾಳೆ; ಕೆಳಗಿನ ಮತ್ತು ಮೇಲಿನ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾಳೆ.

निरु॒ स्वसा॑रमस्कृतो॒षसं॑ दे॒व्या॑य॒ती ।
अपेदु॑ हासते॒ तमः॑ ॥

ದೇವಿ, ಬರುತ್ತಿರುವ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ತಂಗಿ ಉಷಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಈಗ ಅವಳು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಿಡಲಿ.

सा नो॑ अ॒द्य यस्या॑ व॒यं नि ते॒ याम॒न्नवि॑क्ष्महि ।
वृ॒क्षे न व॑स॒तिं वयः॑ ॥

ಆ ರಾತ್ರಿ ಇಂದು ನಮಗಾಗಿದೆ; ಅವಳ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ಪಡೆದಂತೆ.

नि ग्रामा॑सो अविक्षत॒ नि प॒द्वन्तो॒ नि प॒क्षिणः॑ ।
नि श्ये॒नास॑श्चिद॒र्थिनः॑ ॥

ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ವಿಶ್ರಮಿಸಿದರು; ನಡೆಯುವವರು ವಿಶ್ರಮಿಸಿದರು; ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳು ವಿಶ್ರಮಿಸಿದವು; ಗಿಡುಗಗಳೂ, ಹುಡುಕುವವರೂ ವಿಶ್ರಮಿಸಿದರು.

या॒वया॑ वृ॒क्यं॑ वृकं॑ य॒वय॑ स्ते॒नमू॑र्म्ये ।
अथा॑ नः सु॒तरा॑ भव ॥

ಓ ರಾತ್ರಿ, ಹೆಣ್ಣು ತೋಳವನ್ನು ಓಡಿಸು; ತೋಳವನ್ನು ಓಡಿಸು; ಕಳ್ಳನನ್ನು ಓಡಿಸು; ಆಗ ನಮಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದಾದವಳಾಗು.

उप॑ मा॒ पेपि॑श॒त्तमः॑ कृ॒ष्णं व्य॑क्तमस्थित ।
उष॑ ऋ॒णेव॑ यातय ॥

ಕತ್ತಲೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ; ಕಪ್ಪು ಹರಡಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಉಷಾ, ಸಾಲದಿಂದ ಬಿಡಿಸುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸು.

उप॑ ते॒ गा इ॒वाक॑रं वृणी॒ष्व दु॑हितर्दिवः ।
रात्रि॒ स्तोमं॒ न जि॒ग्युषे॑ ॥

ಹಸುಗಳಂತೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇನೆ; ದ್ಯುಲೋಕದ ಪುತ್ರಿಯೇ, ಅದನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊ. ರಾತ್ರಿಯೇ, ವಿಜಯಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರವಂತೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.