ఋగ్వేదం · సూక్తం 10.127

10.127.1

रात्री॒ व्य॑ख्यदाय॒ती पु॑रु॒त्रा दे॒व्य॑क्षभिः॑ ।
विश्वा॒ अधि॒ श्रियो॑ऽधित ॥

రాత్రి తన కన్నులతో అనేక రూపాలలో ప్రకాశించింది; దేవి వస్తూ సమస్త శోభలను తనపై ధరించింది.

ओर्व॑प्रा॒ अम॑र्त्या नि॒वतो॑ दे॒व्यु॑द्वतः॑ ।
ज्योति॑षा बाधते॒ तमः॑ ॥

అమర దేవి విశాలమైన లోకాలను నింపింది; కింది పైనున్న లోకాలను నింపి వెలుగుతో చీకటిని తరిమివేస్తుంది.

निरु॒ स्वसा॑रमस्कृतो॒षसं॑ दे॒व्या॑य॒ती ।
अपेदु॑ हासते॒ तमः॑ ॥

దేవీ, వస్తున్న రాత్రి తన సోదరి ఉషను వెలువరించింది; ఇప్పుడు ఆమె చీకటిని నిజంగా విడిచిపెట్టు గాక.

सा नो॑ अ॒द्य यस्या॑ व॒यं नि ते॒ याम॒न्नवि॑क्ष्महि ।
वृ॒क्षे न व॑स॒तिं वयः॑ ॥

ఆ రాత్రి ఈ రోజు మాకు; ఆమె రాకలో మేము నీలో విశ్రాంతి పొందుతాము, పక్షులు చెట్టులో నివాసం పొందినట్లు.

नि ग्रामा॑सो अविक्षत॒ नि प॒द्वन्तो॒ नि प॒क्षिणः॑ ।
नि श्ये॒नास॑श्चिद॒र्थिनः॑ ॥

గ్రామస్థులు విశ్రమించారు; నడిచేవారు విశ్రమించారు; రెక్కలున్న పక్షులు విశ్రమించాయి; డేగలు కూడా, వెదికేవారు కూడా విశ్రమించారు.

या॒वया॑ वृ॒क्यं॑ वृकं॑ य॒वय॑ स्ते॒नमू॑र्म्ये ।
अथा॑ नः सु॒तरा॑ भव ॥

ఓ రాత్రీ, ఆడ తోడేలును తరిమివేయి; తోడేలును తరిమివేయి; దొంగను తరిమివేయి; అప్పుడు మాకు సులభంగా దాటదగినదిగా ఉండు.

उप॑ मा॒ पेपि॑श॒त्तमः॑ कृ॒ष्णं व्य॑क्तमस्थित ।
उष॑ ऋ॒णेव॑ यातय ॥

చీకటి నా దగ్గరకు వచ్చింది; నల్లని అది విస్తరించి స్పష్టంగా నిలిచింది. ఉషా, అప్పు నుండి విడిపించినట్లు నన్ను విడిపించు.

उप॑ ते॒ गा इ॒वाक॑रं वृणी॒ष्व दु॑हितर्दिवः ।
रात्रि॒ स्तोमं॒ न जि॒ग्युषे॑ ॥

ఆవుల వలె నీ దగ్గరకు స్తోత్రాన్ని తెచ్చాను; ద్యులోక కుమారీ, దాన్ని ఎంచుకో. రాత్రీ, విజేతకు స్తోత్రంలా దాన్ని స్వీకరించు.