ऋग्वेद · सूक्त 10.127

10.127.1

रात्री॒ व्य॑ख्यदाय॒ती पु॑रु॒त्रा दे॒व्य॑क्षभिः॑ ।
विश्वा॒ अधि॒ श्रियो॑ऽधित ॥

रात्री आपल्या डोळ्यांनी अनेक रूपांत प्रकट झाली आहे; येणारी देवी सर्व वैभव आपल्यावर धारण करते.

ओर्व॑प्रा॒ अम॑र्त्या नि॒वतो॑ दे॒व्यु॑द्वतः॑ ।
ज्योति॑षा बाधते॒ तमः॑ ॥

अमर देवीने विस्तीर्णाला भरले आहे; खालच्या व वरच्या लोकांना भरून ती प्रकाशाने अंधार दूर करते.

निरु॒ स्वसा॑रमस्कृतो॒षसं॑ दे॒व्या॑य॒ती ।
अपेदु॑ हासते॒ तमः॑ ॥

हे देवी, येणाऱ्या रात्रीने आपली बहीण उषा प्रकट केली आहे; आता ती खरोखर अंधार सोडो.

सा नो॑ अ॒द्य यस्या॑ व॒यं नि ते॒ याम॒न्नवि॑क्ष्महि ।
वृ॒क्षे न व॑स॒तिं वयः॑ ॥

ती रात्री आज आमची आहे; तिच्या आगमनात आम्ही तुझ्यात विश्रांती घेतो, जसे पक्षी वृक्षात निवारा घेतात.

नि ग्रामा॑सो अविक्षत॒ नि प॒द्वन्तो॒ नि प॒क्षिणः॑ ।
नि श्ये॒नास॑श्चिद॒र्थिनः॑ ॥

गावातील लोक विसावले; चालणारे विसावले; पंखधारी पक्षी विसावले; बाजही, आणि शोधणारेही विसावले.

या॒वया॑ वृ॒क्यं॑ वृकं॑ य॒वय॑ स्ते॒नमू॑र्म्ये ।
अथा॑ नः सु॒तरा॑ भव ॥

हे रात्री, लांडग्रीला दूर कर; लांडग्याला दूर कर; चोराला दूर कर; मग आमच्यासाठी सहज ओलांडण्याजोगी हो.

उप॑ मा॒ पेपि॑श॒त्तमः॑ कृ॒ष्णं व्य॑क्तमस्थित ।
उष॑ ऋ॒णेव॑ यातय ॥

अंधार माझ्याजवळ आला आहे; काळोख पसरून प्रकट होऊन उभा आहे. हे उषे, कर्जातून सोडवावे तसे मला सोडव.

उप॑ ते॒ गा इ॒वाक॑रं वृणी॒ष्व दु॑हितर्दिवः ।
रात्रि॒ स्तोमं॒ न जि॒ग्युषे॑ ॥

गायींप्रमाणे मी तुझ्याजवळ स्तुती आणली आहे; हे द्युलोकाच्या कन्ये, ती निवड. हे रात्री, विजेत्यासाठी स्तोत्राप्रमाणे ती स्वीकार.