ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.71.1
बृह॑स्पते प्रथ॒मं वा॒चो अग्रं॒ यत्प्रैर॑त नाम॒धेयं॒ दधा॑नाः ।
यदे॑षां॒ श्रेष्ठं॒ यद॑रि॒प्रमासी॑त्प्रे॒णा तदे॑षां॒ निहि॑तं॒ गुहा॒विः ॥
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ବାଣୀର ଯେ ପ୍ରଥମ ଆରମ୍ଭ, ନାମ ଧାରଣ କରି ଯେତେବେଳେ ତାହା ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ନିର୍ମଳ ଥିଲା, ତାହା ସ୍ନେହରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ରଖାଗଲା ଏବଂ ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
10.71.2
सक्तु॑मिव॒ तित॑:उना पु॒नन्तो॒ यत्र॒ धीरा॒ मन॑सा॒ वाच॒मक्र॑त ।
अत्रा॒ सखा॑यः स॒ख्यानि॑ जानते भ॒द्रैषां॑ ल॒क्ष्मीर्निहि॒ताधि॑ वा॒चि ॥
ସତ୍ତୁକୁ ଚାଲୁଣିରେ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପରି, ଯେଉଁଠାରେ ଧୀର ଋଷିମାନେ ମନ ଦ୍ୱାରା ବାଣୀକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ଗଢ଼ନ୍ତି, ସେଠାରେ ସଖାମାନେ ସଖ୍ୟକୁ ଜାଣନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣକାରୀ ଶୋଭା ବାଣୀରେ ସ୍ଥାପିତ।
10.71.3
य॒ज्ञेन॑ वा॒चः प॑द॒वीय॑माय॒न्तामन्व॑विन्द॒न्नृषि॑षु॒ प्रवि॑ष्टाम् ।
तामा॒भृत्या॒ व्य॑दधुः पुरु॒त्रा तां स॒प्त रे॒भा अ॒भि सं न॑वन्ते ॥
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବାଣୀର ସେହି ପଥରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ତାହାକୁ ପରେ ଖୋଜିଲେ। ତାହାକୁ ନାନା ପ୍ରକାରେ ପ୍ରକାଶ କରି ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ସାତ ଗାୟକ ତାହା ଆଡ଼କୁ ମିଳିତ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
10.71.4
उ॒त त्वः॒ पश्य॒न्न द॑दर्श॒ वाच॑मु॒त त्वः॑ शृ॒ण्वन्न शृ॑णोत्येनाम् ।
उ॒तो त्व॑स्मै त॒न्वं॑ वि स॑स्रे जा॒येव॒ पत्य॑ उश॒ती सु॒वासाः॑ ॥
ଜଣେ ଦେଖୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାହାକୁ ଦେଖେ ନାହିଁ; ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଶୁଣୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାହାକୁ ଶୁଣେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ ପତ୍ନୀ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ନିଜ ଶରୀର ଖୋଲିଦିଏ, ସେହିପରି ସେ ଜଣକ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
10.71.5
उ॒त त्वं॑ स॒ख्ये स्थि॒रपी॑तमाहु॒र्नैनं॑ हिन्व॒न्त्यपि॒ वाजि॑नेषु ।
अधे॑न्वा चरति मा॒ययै॒ष वाचं॑ शुश्रु॒वाँ अ॑फ॒लाम॑पु॒ष्पाम् ॥
ତୁମେ ସଖ୍ୟରେ ସ୍ଥିର ପାନକାରୀ ବୋଲି ଲୋକେ କହନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ତାହାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଗାଈହୀନ ହୋଇ ସେ ମାୟାରେ ବୁଲେ; ବାଣୀ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଫଳହୀନ ଓ ପୁଷ୍ପହୀନ ରହେ।
10.71.6
यस्ति॒त्याज॑ सचि॒विदं॒ सखा॑यं॒ न तस्य॑ वा॒च्यपि॑ भा॒गो अ॑स्ति ।
यदी॑ं शृ॒णोत्यल॑कं शृणोति न॒हि प्र॒वेद॑ सुकृ॒तस्य॒ पन्था॑म् ॥
ଯିଏ ସହଚର ଓ ସଖାକୁ, ଯେ ପ୍ରକୃତରେ ଜାଣେ, ତ୍ୟାଗ କରେ, ତା'ର ବାଣୀରେ ମଧ୍ୟ ଅଂଶ ନ ଥାଏ। ସେ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଯେପରି କିଛି ଶୁଣେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେ ସୁକର୍ମର ପଥ ଜାଣେ ନାହିଁ।
10.71.7
अ॒क्ष॒ण्वन्तः॒ कर्ण॑वन्तः॒ सखा॑यो मनोज॒वेष्वस॑मा बभूवुः ।
आ॒द॒घ्नास॑ उपक॒क्षास॑ उ त्वे ह्र॒दा इ॑व॒ स्नात्वा॑ उ त्वे ददृश्रे ॥
ଆଖି ନ ଥିବା, କାନ ନ ଥିବା, ତଥାପି ମନୋବେଗରେ ସଖା ଅସମ ହେଲେ; ସେମାନେ ଅକ୍ଷତ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ, ସ୍ନାତ ହ୍ରଦ ପରି; ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
10.71.8
हृ॒दा त॒ष्टेषु॒ मन॑सो ज॒वेषु॒ यद्ब्रा॑ह्म॒णाः सं॒यज॑न्ते॒ सखा॑यः ।
अत्राह॑ त्वं॒ वि ज॑हुर्वे॒द्याभि॒रोह॑ब्रह्माणो॒ वि च॑रन्त्यु त्वे ॥
ହୃଦୟରେ, ମନ ଗଢ଼ିଥିବା ଚିନ୍ତା ଓ ବେଗରେ, ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଖାମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଏଠାରେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି; ଜ୍ଞାନମୟ ବିଧିରେ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀମାନେ ପୃଥକ ହୋଇ ବିଚରଣ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ଚାଲନ୍ତି।
10.71.9
इ॒मे ये नार्वाङ्न प॒रश्चर॑न्ति॒ न ब्रा॑ह्म॒णासो॒ न सु॒तेक॑रासः ।
त ए॒ते वाच॑मभि॒पद्य॑ पा॒पया॑ सि॒रीस्तन्त्रं॑ तन्वते॒ अप्र॑जज्ञयः ॥
ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ନିକଟରେ ଚାଲନ୍ତି ନାହିଁ କି ଦୂରରେ ଚାଲନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନୁହଁନ୍ତି, ସୋମ ନିଚୋଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ହିଁ ବାକ୍ୟ ପାଖକୁ ଯାଇ ପାପମୟ ଭାବରେ ସିରୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସୂତା ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ଯେପରି ଅଜାତ।
10.71.10
सर्वे॑ नन्दन्ति य॒शसाग॑तेन सभासा॒हेन॒ सख्या॒ सखा॑यः ।
कि॒ल्बि॒ष॒स्पृत्पि॑तु॒षणि॒र्ह्ये॑षा॒मरं॑ हि॒तो भव॑ति॒ वाजि॑नाय ॥
ସମସ୍ତେ ଯଶ ସହିତ ଆସିଥିବା, ସଭା ଜିତିଥିବା ସଖା ସହିତ ମିତ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ପାପ ହରଣକାରୀ, ପୋଷକ ହିଁ ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ହିତକାରୀ, ବଳବାନ ପାଇଁ।
10.71.11
ऋ॒चां त्वः॒ पोष॑मास्ते पुपु॒ष्वान्गा॑य॒त्रं त्वो॑ गायति॒ शक्व॑रीषु ।
ब्र॒ह्मा त्वो॒ वद॑ति जातवि॒द्यां य॒ज्ञस्य॒ मात्रां॒ वि मि॑मीत उ त्वः ॥
ଜଣେ ଋକ୍ମାନଙ୍କ ପୋଷଣ ସହିତ ବସେ; ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଶକ୍ୱରୀ ଛନ୍ଦରେ ଗାୟତ୍ରୀ ଗାଏ; ବ୍ରହ୍ମା ନାମକ ଜଣେ ଜାତବେଦ ବିଦ୍ୟା କହେ; ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଯଜ୍ଞର ମାପ ନିଶ୍ଚୟ ମାପେ।