Ṛgveda · Sūkta 10.71

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

10.71.1

बृह॑स्पते प्रथ॒मं वा॒चो अग्रं॒ यत्प्रैर॑त नाम॒धेयं॒ दधा॑नाः ।
यदे॑षां॒ श्रेष्ठं॒ यद॑रि॒प्रमासी॑त्प्रे॒णा तदे॑षां॒ निहि॑तं॒ गुहा॒विः ॥

O Bṛhaspati, der erste Anfang der Rede, als sie hervortrat und Namen trug, das Beste und Reinste unter ihnen wurde aus Zuneigung verborgen niedergelegt und dann offenbart.

10.71.2

सक्तु॑मिव॒ तित॑:उना पु॒नन्तो॒ यत्र॒ धीरा॒ मन॑सा॒ वाच॒मक्र॑त ।
अत्रा॒ सखा॑यः स॒ख्यानि॑ जानते भ॒द्रैषां॑ ल॒क्ष्मीर्निहि॒ताधि॑ वा॒चि ॥

Wie man Gerstenmehl mit dem Sieb reinigt, dort, wo die Weisen die Rede mit dem Geist läutern und formen, dort erkennen die Gefährten die Freundschaft, und ihr glückbringender Glanz ist in der Rede gegründet.

10.71.3

य॒ज्ञेन॑ वा॒चः प॑द॒वीय॑माय॒न्तामन्व॑विन्द॒न्नृषि॑षु॒ प्रवि॑ष्टाम् ।
तामा॒भृत्या॒ व्य॑दधुः पुरु॒त्रा तां स॒प्त रे॒भा अ॒भि सं न॑वन्ते ॥

Durch das Opfer erreichten sie den Pfad der Rede; sie, die in die Seher eingegangen war, fanden sie danach. Auf vielerlei Weise machten sie sie offenbar und stellten sie an vielen Orten auf, und sieben Sänger preisen sie gemeinsam.

10.71.4

उ॒त त्वः॒ पश्य॒न्न द॑दर्श॒ वाच॑मु॒त त्वः॑ शृ॒ण्वन्न शृ॑णोत्येनाम् ।
उ॒तो त्व॑स्मै त॒न्वं॑ वि स॑स्रे जा॒येव॒ पत्य॑ उश॒ती सु॒वासाः॑ ॥

Einer, der sieht, sieht sie nicht, und einer, der hört, hört sie nicht; doch wie eine wohlgekleidete, sehnsuchtsvolle Gattin dem Gatten ihren Leib öffnet, so zeigt sie sich einem allein.

10.71.5

उ॒त त्वं॑ स॒ख्ये स्थि॒रपी॑तमाहु॒र्नैनं॑ हिन्व॒न्त्यपि॒ वाजि॑नेषु ।
अधे॑न्वा चरति मा॒ययै॒ष वाचं॑ शुश्रु॒वाँ अ॑फ॒लाम॑पु॒ष्पाम् ॥

Man sagt, du seist standhaft im Freundschaftstrunk, doch unter den Starken regt man ihn nicht an. Ohne Kühe irrt er durch Trug umher; obwohl er das Wort vernommen hat, bleibt es fruchtlos und blütenlos.

10.71.6

यस्ति॒त्याज॑ सचि॒विदं॒ सखा॑यं॒ न तस्य॑ वा॒च्यपि॑ भा॒गो अ॑स्ति ।
यदी॑ं शृ॒णोत्यल॑कं शृणोति न॒हि प्र॒वेद॑ सुकृ॒तस्य॒ पन्था॑म् ॥

Wer den Gefährten und Freund, der ihn wahrhaftig kennt, verlässt, hat keinen Anteil an der Rede; wenn er hört, hört er kaum, und er kennt den Pfad der guten Tat nicht.

10.71.7

अ॒क्ष॒ण्वन्तः॒ कर्ण॑वन्तः॒ सखा॑यो मनोज॒वेष्वस॑मा बभूवुः ।
आ॒द॒घ्नास॑ उपक॒क्षास॑ उ त्वे ह्र॒दा इ॑व॒ स्नात्वा॑ उ त्वे ददृश्रे ॥

Augenlos und ohrlos, doch die Gefährten wurden ungleich in den schnellen Regungen des Geistes; sie sind unversehrt und geschützt, wie gebadete Seen; sie werden für dich gesehen.

10.71.8

हृ॒दा त॒ष्टेषु॒ मन॑सो ज॒वेषु॒ यद्ब्रा॑ह्म॒णाः सं॒यज॑न्ते॒ सखा॑यः ।
अत्राह॑ त्वं॒ वि ज॑हुर्वे॒द्याभि॒रोह॑ब्रह्माणो॒ वि च॑रन्त्यु त्वे ॥

Mit dem Herzen, in den vom Geist geformten Gedanken und in den schnellen Regungen, wenn die Priester-Gefährten sich im Opfer vereinen, verlassen sie dich hier wahrlich; mit wissenden Riten wandern die Priester des heiligen Wortes getrennt umher; sie bewegen sich für dich.