Ṛgveda · Sūkta 2.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.13.1
ऋ॒तुर्जनि॑त्री॒ तस्या॑ अ॒पस्परि॑ म॒क्षू जा॒त आवि॑श॒द्यासु॒ वर्ध॑ते ।
तदा॑ह॒ना अ॑भवत्पि॒प्युषी॒ पयो॑ अं॒शोः पी॒यूषं॑ प्रथ॒मं तदु॒क्थ्य॑म् ॥
Die Mutter der kosmischen Ordnung gebar ihn rasch um die Wasser; in ihnen wächst er. Er wurde zum Schläger, zur nährenden Milch, dem ersten Saft des Soma; das ist das Preiswürdige.
2.13.2
स॒ध्रीमा य॑न्ति॒ परि॒ बिभ्र॑तीः॒ पयो॑ वि॒श्वप्स्न्या॑य॒ प्र भ॑रन्त॒ भोज॑नम् ।
स॒मा॒नो अध्वा॑ प्र॒वता॑मनु॒ष्यदे॒ यस्ताकृ॑णोः प्रथ॒मं सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Sie kommen zusammen, das Milch ringsum tragend; sie bringen dem Allumfassenden Speise. Der Weg der Fließenden ist einer; du bist es, der sie zuerst schuf, du bist der Preiswürdige.
2.13.3
अन्वेको॑ वदति॒ यद्ददा॑ति॒ तद्रू॒पा मि॒नन्तद॑पा॒ एक॑ ईयते ।
विश्वा॒ एक॑स्य वि॒नुद॑स्तितिक्षते॒ यस्ताकृ॑णोः प्रथ॒मं सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Dem Einen folgend spricht er und gibt, was er gibt; die Gestalten formend, dessen Wasser seine Taten sind, geht er als Einer allein. Er erduldet alle Widersacher des Einen; du bist es, der sie zuerst schuf, du bist der Preiswürdige.
2.13.4
प्र॒जाभ्यः॑ पु॒ष्टिं वि॒भज॑न्त आसते र॒यिमि॑व पृ॒ष्ठं प्र॒भव॑न्तमाय॒ते ।
असि॑न्व॒न्दंष्ट्रैः॑ पि॒तुर॑त्ति॒ भोज॑नं॒ यस्ताकृ॑णोः प्रथ॒मं सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Die Nahrung unter die Geschöpfe verteilend, verweilen sie, wie eine Stütze des Reichtums für den Kommenden. Ohne zu zermalmen, isst er mit seinen Kiefern die Speise des Vaters; du bist es, der sie zuerst schuf, du bist der Preiswürdige.
2.13.5
अधा॑कृणोः पृथि॒वीं सं॒दृशे॑ दि॒वे यो धौ॑ती॒नाम॑हिह॒न्नारि॑णक्प॒थः ।
तं त्वा॒ स्तोमे॑भिरु॒दभि॒र्न वा॒जिनं॑ दे॒वं दे॒वा अ॑जन॒न्त्सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Dann schufst du die Erde zum Sehen und den Himmel, o Schläger, der du die Pfade der Glänzenden öffnetest. Dich haben die Götter mit Hymnen und mit den Wassern wie ein kräftiges Ross hervorgebracht; du bist der Preiswürdige.
2.13.6
यो भोज॑नं च॒ दय॑से च॒ वर्ध॑नमा॒र्द्रादा शुष्कं॒ मधु॑मद्दु॒दोहि॑थ ।
स शे॑व॒धिं नि द॑धिषे वि॒वस्व॑ति॒ विश्व॒स्यैक॑ ईशिषे॒ सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Du, der Nahrung und Wachstum gibt, aus dem Feuchten hast du den süßen Saft bis zum Trockenen gemolken; jenen Schatz hast du im Leuchtenden verwahrt. Allein herrschst du über alles; du bist der Preiswürdige.
2.13.7
यः पु॒ष्पिणी॑श्च प्र॒स्व॑श्च॒ धर्म॒णाधि॒ दाने॒ व्य॑वनी॒रधा॑रयः ।
यश्चास॑मा॒ अज॑नो दि॒द्युतो॑ दि॒व उ॒रुरू॒र्वाँ अ॒भितः॒ सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Du, der mit deiner Kraft die blühenden und fließenden Wasser hielt, der die unvergleichlichen Blitze vom Himmel hervorbrachte und die weiten Räume ringsum ausbreitete, du bist preiswürdig.
2.13.8
यो ना॑र्म॒रं स॒हव॑सुं॒ निह॑न्तवे पृ॒क्षाय॑ च दा॒सवे॑शाय॒ चाव॑हः ।
ऊ॒र्जय॑न्त्या॒ अप॑रिविष्टमा॒स्य॑मु॒तैवाद्य पु॑रुकृ॒त्सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Du, der Nārmara samt Sahavasu vernichtete, um ihn zu erschlagen, und für Pṛkṣa und für Dāsaveśa, ebenso den ungefüllten Mund der Kraftmutter; auch heute, o Vielwirkender, bist du preiswürdig.
2.13.9
श॒तं वा॒ यस्य॒ दश॑ सा॒कमाद्य॒ एक॑स्य श्रु॒ष्टौ यद्ध॑ चो॒दमावि॑थ ।
अ॒र॒ज्जौ दस्यू॒न्त्समु॑नब्द॒भीत॑ये सुप्रा॒व्यो॑ अभवः॒ सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Dem hundert oder zehn zusammen gegeben wurden, als du im Kampf für einen die Mauer schütztest; im Netz bandest du die Dasyus zusammen; du wurdest leicht zu schützen zur Sicherheit; du bist preiswürdig.
2.13.10
विश्वेदनु॑ रोध॒ना अ॑स्य॒ पौंस्यं॑ द॒दुर॑स्मै दधि॒रे कृ॒त्नवे॒ धन॑म् ।
षळ॑स्तभ्ना वि॒ष्टिरः॒ पञ्च॑ सं॒दृशः॒ परि॑ प॒रो अ॑भवः॒ सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Alle folgten wahrlich seiner Manneskraft; sie gaben ihm, sie legten Reichtum für den Handelnden hin; du stelltest die sechs Säulen auf, die verbundenen Säulen der fünf Weltgegenden; du wurdest jenseits von allem; du bist preiswürdig.
2.13.11
सु॒प्र॒वा॒च॒नं तव॑ वीर वी॒र्यं॑ यदेके॑न॒ क्रतु॑ना वि॒न्दसे॒ वसु॑ ।
जा॒तूष्ठि॑रस्य॒ प्र वयः॒ सह॑स्वतो॒ या च॒कर्थ॒ सेन्द्र॒ विश्वा॑स्यु॒क्थ्यः॑ ॥
O Held, deine heldenhafte Kraft ist des Lobes wohl wert, wenn du mit einem Vorsatz den Schatz erlangst; du hast die Stärke des Jātūṣṭhira gefördert, die Kraft des Mächtigen, die du bewirktest; du, o Indra, bist in allem preiswürdig.
2.13.12
अर॑मयः॒ सर॑पस॒स्तरा॑य॒ कं तु॒र्वीत॑ये च व॒य्या॑य च स्रु॒तिम् ।
नी॒चा सन्त॒मुद॑नयः परा॒वृजं॒ प्रान्धं श्रो॒णं श्र॒वय॒न्त्सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
Du erfreutest die Guten für Tāra, für Turvīti und für Vayya, und du gabst ein hörbares Wort; du richtetest das nach unten gewandte Wesen auf, führtest den Blinden vorwärts, den Lahmen hörend machend; du bist preiswürdig.
2.13.13
अ॒स्मभ्यं॒ तद्व॑सो दा॒नाय॒ राधः॒ सम॑र्थयस्व ब॒हु ते॑ वस॒व्य॑म् ।
इन्द्र॒ यच्चि॒त्रं श्र॑व॒स्या अनु॒ द्यून्बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
O freigebiger Vasu, erwirb für uns jenen Reichtum zur Gabe, denn du besitzt viel davon. O Indra, mögen wir, mit tüchtigen Helden, in der Versammlung jenes große Lob von dir sprechen, das dich Tag für Tag berühmt macht.