ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 2.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.13.1
ऋ॒तुर्जनि॑त्री॒ तस्या॑ अ॒पस्परि॑ म॒क्षू जा॒त आवि॑श॒द्यासु॒ वर्ध॑ते ।
तदा॑ह॒ना अ॑भवत्पि॒प्युषी॒ पयो॑ अं॒शोः पी॒यूषं॑ प्रथ॒मं तदु॒क्थ्य॑म् ॥
ഋതത്തിന്റെ മാതാവ് ആ ജലങ്ങൾക്കു ചുറ്റും വേഗത്തിൽ ജനിച്ചു; അവയിൽ അവൻ വളരുന്നു. അവൻ തന്നെ പ്രഹരിക്കുന്നവനായി, പോഷകമായ പാലായി, സോമത്തിന്റെ ആദ്യരസമായി; അതു തന്നെ സ്തുത്യം.
2.13.2
स॒ध्रीमा य॑न्ति॒ परि॒ बिभ्र॑तीः॒ पयो॑ वि॒श्वप्स्न्या॑य॒ प्र भ॑रन्त॒ भोज॑नम् ।
स॒मा॒नो अध्वा॑ प्र॒वता॑मनु॒ष्यदे॒ यस्ताकृ॑णोः प्रथ॒मं सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
അവർ ഒന്നിച്ചു വരുന്നു, ചുറ്റും പാൽ വഹിച്ചുകൊണ്ട്; സർവ്വത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവന് ആഹാരം കൊണ്ടുവരുന്നു. ഒഴുകുന്നവരുടെ വഴി ഒന്നുതന്നെ; അവരെ ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചവൻ നീയാണ്, നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.3
अन्वेको॑ वदति॒ यद्ददा॑ति॒ तद्रू॒पा मि॒नन्तद॑पा॒ एक॑ ईयते ।
विश्वा॒ एक॑स्य वि॒नुद॑स्तितिक्षते॒ यस्ताकृ॑णोः प्रथ॒मं सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
ഒരുവനെ പിന്തുടർന്ന് അവൻ സംസാരിക്കുന്നു, എന്തു നൽകുന്നുവോ അത്; രൂപങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നവൻ, പ്രവൃത്തികളാണ് ജലമായുള്ളവൻ, ഒരുവനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഒരുവന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും അവൻ സഹിക്കുന്നു; അവയെ ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചവൻ നീയാണ്, നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.4
प्र॒जाभ्यः॑ पु॒ष्टिं वि॒भज॑न्त आसते र॒यिमि॑व पृ॒ष्ठं प्र॒भव॑न्तमाय॒ते ।
असि॑न्व॒न्दंष्ट्रैः॑ पि॒तुर॑त्ति॒ भोज॑नं॒ यस्ताकृ॑णोः प्रथ॒मं सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
ജനങ്ങൾക്ക് പോഷണം പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ട് അവർ ഇരിക്കുന്നു, വരുന്നവന് സമ്പത്തിന്റെ അടിത്തറ പോലെ. ഞെരുക്കാതെ, പല്ലുകൾകൊണ്ട് പിതാവിന്റെ ആഹാരം അവൻ ഭക്ഷിക്കുന്നു; അവയെ ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചവൻ നീയാണ്, നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.5
अधा॑कृणोः पृथि॒वीं सं॒दृशे॑ दि॒वे यो धौ॑ती॒नाम॑हिह॒न्नारि॑णक्प॒थः ।
तं त्वा॒ स्तोमे॑भिरु॒दभि॒र्न वा॒जिनं॑ दे॒वं दे॒वा अ॑जन॒न्त्सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
അപ്പോൾ നീ ഭൂമിയെ കാണുവാനും, ദ്യുലോകത്തിനായും സൃഷ്ടിച്ചു; പ്രകാശിക്കുന്നവരുടെ വഴികൾ തുറന്ന പ്രഹരിക്കുന്നവനേ. ആ നിന്നെ, സ്തുതികളാലും ജലങ്ങളാലും, ശക്തനായ കുതിരയെപ്പോലെ, ദേവന്മാർ ജനിപ്പിച്ചു; നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.6
यो भोज॑नं च॒ दय॑से च॒ वर्ध॑नमा॒र्द्रादा शुष्कं॒ मधु॑मद्दु॒दोहि॑थ ।
स शे॑व॒धिं नि द॑धिषे वि॒वस्व॑ति॒ विश्व॒स्यैक॑ ईशिषे॒ सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
ആഹാരവും വളർച്ചയും നൽകുന്നവൻ നീ; നനവിൽനിന്ന് ഉണങ്ങിയതിലേക്ക് മധുരമായ രസം കറന്നെടുത്തു. ആ നിധി വിവസ്വാനിൽ വെച്ചു; എല്ലാത്തിന്റെയും ഏകനായി നീ ഭരിക്കുന്നു; നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.7
यः पु॒ष्पिणी॑श्च प्र॒स्व॑श्च॒ धर्म॒णाधि॒ दाने॒ व्य॑वनी॒रधा॑रयः ।
यश्चास॑मा॒ अज॑नो दि॒द्युतो॑ दि॒व उ॒रुरू॒र्वाँ अ॒भितः॒ सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
പൂക്കളുള്ളതും ഒഴുകുന്നതുമായ ജലങ്ങളെ നിന്റെ ബലത്താൽ താങ്ങിനിർത്തിയവനേ, അതുല്യമായ മിന്നലുകളെ ആകാശത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാക്കി, വിശാലമായ അന്തരീക്ഷങ്ങളെ ചുറ്റും വിരിച്ചവനേ, നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.8
यो ना॑र्म॒रं स॒हव॑सुं॒ निह॑न्तवे पृ॒क्षाय॑ च दा॒सवे॑शाय॒ चाव॑हः ।
ऊ॒र्जय॑न्त्या॒ अप॑रिविष्टमा॒स्य॑मु॒तैवाद्य पु॑रुकृ॒त्सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
നാര്മരനെയും സഹവസുവിനെയും കൊല്ലുന്നതിന്നും, പൃക്ഷനും ദാസവേശനും വേണ്ടിയും നീ നശിപ്പിച്ചവനേ; ഊർജയന്തിയുടെ നിറയാത്ത വായയും നീ നശിപ്പിച്ചു; ഇന്നും, പല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനേ, നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.9
श॒तं वा॒ यस्य॒ दश॑ सा॒कमाद्य॒ एक॑स्य श्रु॒ष्टौ यद्ध॑ चो॒दमावि॑थ ।
अ॒र॒ज्जौ दस्यू॒न्त्समु॑नब्द॒भीत॑ये सुप्रा॒व्यो॑ अभवः॒ सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
ആർക്കൊപ്പം നൂറോ പത്തോ ഒന്നിച്ചു നൽകപ്പെട്ടുവോ, ഒരുവനുവേണ്ടി യുദ്ധത്തിൽ നീ മതിൽ സംരക്ഷിച്ചപ്പോൾ; വലയിൽ ദസ്യുക്കളെ ഒന്നിച്ചു ബന്ധിച്ചു; സംരക്ഷണത്തിനായി എളുപ്പത്തിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവനായി; നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.10
विश्वेदनु॑ रोध॒ना अ॑स्य॒ पौंस्यं॑ द॒दुर॑स्मै दधि॒रे कृ॒त्नवे॒ धन॑म् ।
षळ॑स्तभ्ना वि॒ष्टिरः॒ पञ्च॑ सं॒दृशः॒ परि॑ प॒रो अ॑भवः॒ सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
എല്ലാവരും ഉറപ്പായും അവന്റെ പൗരുഷത്തെ പിന്തുടർന്നു; അവനു നൽകി, പ്രവർത്തിക്കുന്നവന്നായി സമ്പത്ത് വെച്ചു; ആറു തൂണുകൾ നീ ഉറപ്പിച്ചു, അഞ്ചു ദിക്കുകളുടെ ചേർന്ന തൂണുകളും; നീ അപ്പുറം (എല്ലാറ്റിനുമപ്പുറം) ആയി; നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.11
सु॒प्र॒वा॒च॒नं तव॑ वीर वी॒र्यं॑ यदेके॑न॒ क्रतु॑ना वि॒न्दसे॒ वसु॑ ।
जा॒तूष्ठि॑रस्य॒ प्र वयः॒ सह॑स्वतो॒ या च॒कर्थ॒ सेन्द्र॒ विश्वा॑स्यु॒क्थ्यः॑ ॥
വീരാ, നിന്റെ വീര്യം നല്ല പുകഴ്ചയ്ക്കർഹമാണ്, ഒരേ സങ്കല്പത്താൽ നീ സമ്പത്ത് നേടുമ്പോൾ; ജാതൂഷ്ഠിരന്റെ ബലം മുന്നോട്ടു നയിച്ചു, ശക്തിയുള്ളവന്റെ ശക്തി നീ എന്തു ചെയ്തുവോ, ഇന്ദ്രാ, എല്ലാറ്റിലും നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.12
अर॑मयः॒ सर॑पस॒स्तरा॑य॒ कं तु॒र्वीत॑ये च व॒य्या॑य च स्रु॒तिम् ।
नी॒चा सन्त॒मुद॑नयः परा॒वृजं॒ प्रान्धं श्रो॒णं श्र॒वय॒न्त्सास्यु॒क्थ्यः॑ ॥
നല്ല കർമ്മം ചെയ്യുന്നവരെ താരന്നും തുർവീതിക്കും വയ്യനും വേണ്ടി നീ കുറച്ചു സന്തോഷിപ്പിച്ചു, കേൾക്കത്തക്ക വാക്കും നൽകി; താഴ്ന്ന മുഖമുള്ള ജീവിയെ നീ ഉയർത്തി, കുരുടനെ മുന്നോട്ടു നയിച്ചു, മുടന്തനെ കേൾപ്പിച്ചവനായി; നീയാണ് സ്തുത്യൻ.
2.13.13
अ॒स्मभ्यं॒ तद्व॑सो दा॒नाय॒ राधः॒ सम॑र्थयस्व ब॒हु ते॑ वस॒व्य॑म् ।
इन्द्र॒ यच्चि॒त्रं श्र॑व॒स्या अनु॒ द्यून्बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ഓ വസോ, ഞങ്ങൾക്ക് ദാനത്തിനായി ആ സമ്പത്ത് നന്നായി തേടിത്തരേണമേ; നിന്റെ പക്കൽ അത് വളരെയുണ്ട്. ഓ ഇന്ദ്രാ, ദിനംതോറും കീർത്തിമാനാകുന്ന നിന്റെ ആ മഹത്തായ സ്തുതി, സഭയിൽ നല്ല വീരപുത്രരോടുകൂടി ഞങ്ങൾ ചൊല്ലട്ടെ.