ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.30.1
ऋ॒तं दे॒वाय॑ कृण्व॒ते स॑वि॒त्र इन्द्रा॑याहि॒घ्ने न र॑मन्त॒ आपः॑ ।
अह॑रहर्यात्य॒क्तुर॒पां किया॒त्या प्र॑थ॒मः सर्ग॑ आसाम् ॥
ସବିତା ଦେବତା ପାଇଁ ଋତ ସମ୍ପାଦନ କରିବାବେଳେ, ଅହିହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ। ଦିନ ପରେ ଦିନ ଆଲୋକ ଆଗକୁ ଯାଏ; ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି କେତେ କାଳ ରହିବ?
2.30.2
यो वृ॒त्राय॒ सिन॒मत्राभ॑रिष्य॒त्प्र तं जनि॑त्री वि॒दुष॑ उवाच ।
प॒थो रद॑न्ती॒रनु॒ जोष॑मस्मै दि॒वेदि॑वे॒ धुन॑यो य॒न्त्यर्थ॑म् ॥
ବୃତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବନ୍ଧନ ଆଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବିଷୟରେ ମାତା ଜ୍ଞାତାଙ୍କୁ କହିଲେ; ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ପଥଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ଅନୁକୂଳ ଗତିରେ, ଦିନ ପରେ ଦିନ ଜଳଧାରା ଲକ୍ଷ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।
2.30.3
ऊ॒र्ध्वो ह्यस्था॒दध्य॒न्तरि॒क्षेऽधा॑ वृ॒त्राय॒ प्र व॒धं ज॑भार ।
मिहं॒ वसा॑न॒ उप॒ हीमदु॑द्रोत्ति॒ग्मायु॑धो अजय॒च्छत्रु॒मिन्द्रः॑ ॥
ଉଚ୍ଚ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରେ ସେ ଠିଆ ହେଲେ; ତେବେ ବୃତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରହାର ଉଠାଇଲେ। କୁହୁଡ଼ି ପିନ୍ଧି ନିକଟକୁ ଧାଇଁଲେ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆୟୁଧର ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତିଲେ।
2.30.4
बृह॑स्पते॒ तपु॒षाश्ने॑व विध्य॒ वृक॑द्वरसो॒ असु॑रस्य वी॒रान् ।
यथा॑ ज॒घन्थ॑ धृष॒ता पु॒रा चि॑दे॒वा ज॑हि॒ शत्रु॑म॒स्माक॑मिन्द्र ॥
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ତାପରେ, ପଥର ପରି ପ୍ରହାର କର; ବୃକଦ୍ଵରସ ଅସୁରଙ୍କ ବୀରମାନଙ୍କୁ ବଧ କର। ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଭୟରେ ମାରିଥିଲ ସେପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଶତ୍ରୁକୁ ବଧ କର।
2.30.5
अव॑ क्षिप दि॒वो अश्मा॑नमु॒च्चा येन॒ शत्रुं॑ मन्दसा॒नो नि॒जूर्वाः॑ ।
तो॒कस्य॑ सा॒तौ तन॑यस्य॒ भूरे॑र॒स्माँ अ॒र्धं कृ॑णुतादिन्द्र॒ गोना॑म् ॥
ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଥରକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ତଳକୁ ପକାଅ; ତଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ ଦ୍ରୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁକୁ ପକାଇବେ। ପୁତ୍ର ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇବା ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଭାଗ ଦିଅ।
2.30.6
प्र हि क्रतुं॑ वृ॒हथो॒ यं व॑नु॒थो र॒ध्रस्य॑ स्थो॒ यज॑मानस्य चो॒दौ ।
इन्द्रा॑सोमा यु॒वम॒स्माँ अ॑विष्टम॒स्मिन्भ॒यस्थे॑ कृणुतमुलो॒कम् ॥
ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେହି ସଂକଳ୍ପକୁ ବଢ଼ାଉଛ ଯାହା ତୁମେ ଜିତୁଛ; ଦାନୀ ଯଜମାନଙ୍କର ଦୁଇ ପ୍ରେରକ ତୁମେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଭୟର ସ୍ଥାନରେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଶସ୍ତ ସ୍ଥାନ କର।
2.30.7
न मा॑ तम॒न्न श्र॑म॒न्नोत त॑न्द्र॒न्न वो॑चाम॒ मा सु॑नो॒तेति॒ सोम॑म् ।
यो मे॑ पृ॒णाद्यो दद॒द्यो नि॒बोधा॒द्यो मा॑ सु॒न्वन्त॒मुप॒ गोभि॒राय॑त् ॥
ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରମରେ, ପରିଶ୍ରମରେ କିମ୍ବା ଆଳସ୍ୟରେ କ୍ଳାନ୍ତ ନ କରିବା, ଏବଂ 'ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ କର' ବୋଲି ମଧ୍ୟ ନ କହିବା। ଯିଏ ମୋତେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ଯିଏ ଦିଏ, ଯିଏ ଧ୍ୟାନ ଦିଏ, ସୋମ ନିଷ୍କାଶନକାରୀ ମୋ ପାଖକୁ ଗାଈ ସହିତ ଆସେ ସେ ହେଉ।
2.30.8
सर॑स्वति॒ त्वम॒स्माँ अ॑विड्ढि म॒रुत्व॑ती धृष॒ती जे॑षि॒ शत्रू॑न् ।
त्यं चि॒च्छर्ध॑न्तं तविषी॒यमा॑ण॒मिन्द्रो॑ हन्ति वृष॒भं शण्डि॑कानाम् ॥
ହେ ସରସ୍ବତୀ, ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ଆକ୍ରମଣ କରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କର। ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜକୁ ପ୍ରବଳ କରେ, ସେହି ଶଣ୍ଡିକମାନଙ୍କ ବୃଷଭକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବଧ କରେ।
2.30.9
यो नः॒ सनु॑त्य उ॒त वा॑ जिघ॒त्नुर॑भि॒ख्याय॒ तं ति॑गि॒तेन॑ विध्य ।
बृह॑स्पत॒ आयु॑धैर्जेषि॒ शत्रू॑न्द्रु॒हे रीष॑न्तं॒ परि॑ धेहि राजन् ॥
ଯିଏ ଆମର ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ଆଘାତ କରୁଥିବା, ତାକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବିଦ୍ଧ କର; ଦେଖିବା ପାଇଁ ତାକୁ ଛେଦ କର। ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କର; ହେ ରାଜନ୍, ହାନି କରୁଥିବାକୁ ଦ୍ରୋହୀର ବଶରେ ରଖ।
2.30.10
अ॒स्माके॑भिः॒ सत्व॑भिः शूर॒ शूरै॑र्वी॒र्या॑ कृधि॒ यानि॑ ते॒ कर्त्वा॑नि ।
ज्योग॑भूव॒न्ननु॑धूपितासो ह॒त्वी तेषा॒मा भ॑रा नो॒ वसू॑नि ॥
ହେ ବୀର, ଆମ ବଳ ଓ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମର ବୀରକର୍ମ କର। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ସେମାନଙ୍କ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଆଣ।
2.30.11
तं वः॒ शर्धं॒ मारु॑तं सुम्न॒युर्गि॒रोप॑ ब्रुवे॒ नम॑सा॒ दैव्यं॒ जन॑म् ।
यथा॑ र॒यिं सर्व॑वीरं॒ नशा॑महै अपत्य॒साचं॒ श्रुत्यं॑ दि॒वेदि॑वे ॥
ସୁଖ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ମରୁତ୍ ଗଣକୁ, ନମସ୍କାର ସହିତ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଜନମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରେ; ଆମେ ସମସ୍ତ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ତାନଯୁକ୍ତ, କୀର୍ତ୍ତିମାନ ଧନ ଦିନକୁ ଦିନ ପାଇବା ପାଇଁ।