Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

ฤคเวท · สูกตะ 4.18

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

4.18.1

अ॒यं पन्था॒ अनु॑वित्तः पुरा॒णो यतो॑ दे॒वा उ॒दजा॑यन्त॒ विश्वे॑ ।
अत॑श्चि॒दा ज॑निषीष्ट॒ प्रवृ॑द्धो॒ मा मा॒तर॑ममु॒या पत्त॑वे कः ॥

ทางโบราณนี้ถูกค้นพบแล้ว ซึ่งเทพทั้งปวงถือกำเนิดขึ้นจากทางนี้ จากนั้นขอให้เขาเกิดมาพร้อมความเข้มแข็งที่เติบโตขึ้น อย่าให้มารดาต้องล้มลงเพราะการนั้น

4.18.2

नाहमतो॒ निर॑या दु॒र्गहै॒तत्ति॑र॒श्चता॑ पा॒र्श्वान्निर्ग॑माणि ।
ब॒हूनि॑ मे॒ अकृ॑ता॒ कर्त्वा॑नि॒ युध्यै॑ त्वेन॒ सं त्वे॑न पृच्छै ॥

ข้าจะไม่ออกไปจากที่นี่ทางช่องแคบที่ยากลำบาก ข้าจะออกไปทางข้างลำตัว ด้วยทางคดเคี้ยวนี้ ยังมีกิจการอีกมากมายที่ข้ายังไม่ได้ทำ ขอให้ข้าได้ต่อสู้กับท่าน ขอให้ข้าได้ซักถามพร้อมกับท่าน

4.18.3

प॒रा॒य॒तीं मा॒तर॒मन्व॑चष्ट॒ न नानु॑ गा॒न्यनु॒ नू ग॑मानि ।
त्वष्टु॑र्गृ॒हे अ॑पिब॒त्सोम॒मिन्द्रः॑ शतध॒न्यं॑ च॒म्वोः॑ सु॒तस्य॑ ॥

เขามองดูมารดาที่กำลังจากไป กล่าวว่า "ไม่ ข้าจะไม่ตามนางไป บัดนี้ข้าจะตามนางไป" ในเรือนของตวัษฏฤ พระอินทร์ดื่มโซมะจากภาชนะที่อุดมด้วยร้อยประการ คือที่คั้นแล้ว

4.18.4

किं स ऋध॑क्कृणव॒द्यं स॒हस्रं॑ मा॒सो ज॒भार॑ श॒रद॑श्च पू॒र्वीः ।
न॒ही न्व॑स्य प्रति॒मान॒मस्ति॑ अ॒न्तर्जा॒तेषू॒त ये जनि॑त्वाः ॥

สิ่งใดจะทำให้เขาแยกจากกันได้ ผู้ที่หนึ่งพันเดือนและฤดูใบไม้ร่วงในกาลก่อนได้ให้กำเนิด แท้จริงไม่มีผู้ใดเทียบเขาได้ในหมู่สิ่งมีชีวิตที่เกิดแล้ว หรือในหมู่ผู้ให้กำเนิด

4.18.5

अ॒व॒द्यमि॑व॒ मन्य॑माना॒ गुहा॑क॒रिन्द्रं॑ मा॒ता वी॒र्ये॑णा॒ न्यृ॑ष्टम् ।
अथोद॑स्थात्स्व॒यमत्कं॒ वसा॑न॒ आ रोद॑सी अपृणा॒ज्जाय॑मानः ॥

มารดาคิดว่าพระองค์เป็นผู้น่าตำหนิ จึงผลักพระอินทร์ออกจากครรภ์อย่างลับๆ ด้วยพลัง จากนั้นพระองค์ก็ลุกขึ้นเองโดยสวมอาภรณ์อันดุดัน และเมื่อประสูติ ทรงทำให้โลกทั้งสองเต็มไปด้วยพระองค์

4.18.6

ए॒ता अ॑र्षन्त्यलला॒भव॑न्तीर्ऋ॒ताव॑रीरिव सं॒क्रोश॑मानाः ।
ए॒ता वि पृ॑च्छ॒ किमि॒दं भ॑नन्ति॒ कमापो॒ अद्रिं॑ परि॒धिं रु॑जन्ति ॥

สายน้ำเหล่านี้ไหลไป ไม่ขาดสิ่งใด ส่งเสียงกึกก้องเหมือนผู้ครอบครองความจริง จงถามสายน้ำเหล่านี้แยกกันไป ว่ามันกล่าวถึงสิ่งนี้ว่าเป็นอะไร เพื่อใครเล่าที่สายน้ำทำลายหินและกำแพงล้อม

4.18.7

किमु॑ ष्विदस्मै नि॒विदो॑ भन॒न्तेन्द्र॑स्याव॒द्यं दि॑धिषन्त॒ आपः॑ ।
ममै॒तान्पु॒त्रो म॑ह॒ता व॒धेन॑ वृ॒त्रं ज॑घ॒न्वाँ अ॑सृज॒द्वि सिन्धू॑न् ॥

ใครเล่าจะกล่าวโทษพระอินทร์เพราะเหตุของเขา สายน้ำปรารถนาจะยับยั้งท่าน บุตรของข้าเองได้สังหารวฤตระด้วยอาวุธอันยิ่งใหญ่ แล้วปลดปล่อยแม่น้ำทั้งหลาย

4.18.8

मम॑च्च॒न त्वा॑ युव॒तिः प॒रास॒ मम॑च्च॒न त्वा॑ कु॒षवा॑ ज॒गार॑ ।
मम॑च्चि॒दापः॒ शिश॑वे ममृड्यु॒र्मम॑च्चि॒दिन्द्रः॒ सह॒सोद॑तिष्ठत् ॥

แม้เพราะข้า หญิงสาวก็ได้จากท่านไป แม้เพราะข้า กุษวาก็ได้กลืนท่านเข้าไป แม้เพราะข้า ขอให้สายน้ำเมตตาต่อทารก แม้เพราะข้า พระอินทร์ก็ลุกขึ้นด้วยพลัง

4.18.9

मम॑च्च॒न ते॑ मघव॒न्व्यं॑सो निविवि॒ध्वाँ अप॒ हनू॑ ज॒घान॑ ।
अधा॒ निवि॑द्ध॒ उत्त॑रो बभू॒वाञ्शिरो॑ दा॒सस्य॒ सं पि॑णग्व॒धेन॑ ॥

แม้เพราะข้า ดูก่อนพระอินทร์ผู้ทรงทรัพย์ ท่านที่ได้รับบาดเจ็บ ได้หักขากรรไกรทั้งสองของศัตรู จากนั้นผู้ที่ถูกโจมตีก็ลุกขึ้นอีก ท่านได้บดขยี้ศีรษะของทาสด้วยอาวุธ

4.18.10

गृ॒ष्टिः स॑सूव॒ स्थवि॑रं तवा॒गाम॑नाधृ॒ष्यं वृ॑ष॒भं तुम्र॒मिन्द्र॑म् ।
अरी॑ळ्हं व॒त्सं च॒रथा॑य मा॒ता स्व॒यं गा॒तुं त॒न्व॑ इ॒च्छमा॑नम् ॥

เมฆฝนได้ให้กำเนิดพระอินทร์ผู้แข็งแรง ผู้เป็นวัวกระทิงที่ไม่อาจต้านทานได้ ผู้ทรงพลังของท่าน มารดาผู้ปรารถนาทางที่ไม่มีอุปสรรค ได้ส่งลูกวัวของตนไปข้างหน้าด้วยร่างกายของตนเอง

4.18.11

उ॒त मा॒ता म॑हि॒षमन्व॑वेनद॒मी त्वा॑ जहति पुत्र दे॒वाः ।
अथा॑ब्रवीद्वृ॒त्रमिन्द्रो॑ हनि॒ष्यन्त्सखे॑ विष्णो वित॒रं वि क्र॑मस्व ॥

มารดาได้ติดตามควายตัวผู้นั้นไป และกล่าวว่า "ลูกเอ๋ย เทพเหล่านี้กำลังละทิ้งเจ้า" จากนั้นพระอินทร์ ซึ่งกำลังจะสังหารวฤตระ ตรัสว่า "สหาย วิษณุเอ๋ย จงก้าวไปอย่างกว้างขวาง"

4.18.12

कस्ते॑ मा॒तरं॑ वि॒धवा॑मचक्रच्श॒युं कस्त्वाम॑जिघांस॒च्चर॑न्तम् ।
कस्ते॑ दे॒वो अधि॑ मार्डी॒क आ॑सी॒द्यत्प्राक्षि॑णाः पि॒तरं॑ पाद॒गृह्य॑ ॥

ใครทำให้มารดาของท่านเป็นหม้าย ใครสังหารผู้ที่นอนหลับอยู่ ใครปรารถนาจะฆ่าท่านขณะที่ท่านกำลังเดิน เมื่อท่านโกรธที่ดึงบิดาด้วยเท้า เทพองค์ใดประทับอยู่บนที่สังหารนั้น

4.18.13

अव॑र्त्या॒ शुन॑ आ॒न्त्राणि॑ पेचे॒ न दे॒वेषु॑ विविदे मर्डि॒तार॑म् ।
अप॑श्यं जा॒यामम॑हीयमाना॒मधा॑ मे श्ये॒नो मध्वा ज॑भार ॥

เมื่อข้าต้มลำไส้ของสุนัขแล้ว ข้าก็ไม่พบผู้เมตตาในหมู่เทพ แล้วข้าก็เห็นภรรยาที่ยังไม่เติบโตและไม่ยับยั้งตน จากนั้นเหยี่ยวได้นำน้ำผึ้งมาให้ข้า