ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 5.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1.1
अबो॑ध्य॒ग्निः स॒मिधा॒ जना॑नां॒ प्रति॑ धे॒नुमि॑वाय॒तीमु॒षास॑म् ।
य॒ह्वा इ॑व॒ प्र व॒यामु॒ज्जिहा॑नाः॒ प्र भा॒नवः॑ सिस्रते॒ नाक॒मच्छ॑ ॥
മനുഷ്യർ ജ്വലിപ്പിച്ച വിറകുകളാൽ അഗ്നി ഉണർന്നു; പശുവിനെപ്പോലെ വരുന്ന ഉഷസ്സിനെ അവൻ സമീപിക്കുന്നു. പക്ഷികളെപ്പോലെ ചിറകുകൾ വിടർത്തി ഉയർന്ന്, രശ്മികൾ ആകാശത്തേക്ക് പരക്കുന്നു.
5.1.2
अबो॑धि॒ होता॑ य॒जथा॑य दे॒वानू॒र्ध्वो अ॒ग्निः सु॒मनाः॑ प्रा॒तर॑स्थात् ।
समि॑द्धस्य॒ रुश॑ददर्शि॒ पाजो॑ म॒हान्दे॒वस्तम॑सो॒ निर॑मोचि ॥
യജ്ഞത്തിലേക്ക് ദേവന്മാരെ വിളിക്കുന്ന ഹോതാവായ അഗ്നി ഉണർന്നു; ഉയർന്ന്, പ്രസന്നമനസ്കനായി അവൻ പ്രഭാതത്തിൽ നിന്നു. ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ തേജസ്സ് കാണപ്പെട്ടു; മഹാദേവൻ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.
5.1.3
यदी॑ं ग॒णस्य॑ रश॒नामजी॑गः॒ शुचि॑रङ्क्ते॒ शुचि॑भि॒र्गोभि॑र॒ग्निः ।
आद्दक्षि॑णा युज्यते वाज॒यन्ती॑ उत्ता॒नामू॒र्ध्वो अ॑धयज्जु॒हूभिः॑ ॥
ശുദ്ധമായ അഗ്നി കൂട്ടത്തിന്റെ കയർ അഴിച്ചപ്പോൾ, അവൻ തിളങ്ങുന്ന രശ്മികളാലും പശുക്കളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ബലം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദക്ഷിണ യോജിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; ഉയർന്ന അഗ്നി വിരിച്ച വേദിയിൽ ജുഹൂക്കളാൽ അതിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
5.1.4
अ॒ग्निमच्छा॑ देवय॒तां मनां॑सि॒ चक्षूं॑षीव॒ सूर्ये॒ सं च॑रन्ति ।
यदी॒ं सुवा॑ते उ॒षसा॒ विरू॑पे श्वे॒तो वा॒जी जा॑यते॒ अग्रे॒ अह्ना॑म् ॥
ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സുകൾ അഗ്നിയുടെ നേർക്ക് പോകുന്നു; കണ്ണുകൾ സൂര്യനിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ. വ്യത്യസ്ത രൂപമുള്ള രണ്ട് ഉഷസ്സുകൾ അവനെ പ്രസവിക്കുമ്പോൾ, വെളുത്ത ശക്തനായ അഗ്നി ദിവസങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.
5.1.5
जनि॑ष्ट॒ हि जेन्यो॒ अग्रे॒ अह्नां॑ हि॒तो हि॒तेष्व॑रु॒षो वने॑षु ।
दमे॑दमे स॒प्त रत्ना॒ दधा॑नो अ॒ग्निर्होता॒ नि ष॑सादा॒ यजी॑यान् ॥
ദിവസങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിൽ അഗ്നി മുൻപേ ജനിച്ചു; പ്രിയരിൽ പ്രിയൻ, വനങ്ങളിൽ ചുവന്നവൻ. ഓരോ വീട്ടിലും ഏഴ് രത്നങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന ഹോതാവായ അഗ്നി ഇരുന്നു; ആരാധ്യരിൽ ഏറ്റവും ആരാധ്യൻ.
5.1.6
अ॒ग्निर्होता॒ न्य॑सीद॒द्यजी॑यानु॒पस्थे॑ मा॒तुः सु॑र॒भा उ॑लो॒के ।
युवा॑ क॒विः पु॑रुनि॒ष्ठ ऋ॒तावा॑ ध॒र्ता कृ॑ष्टी॒नामु॒त मध्य॑ इ॒द्धः ॥
ഹോതാവായ അഗ്നി, ഏറ്റവും ആരാധ്യൻ, മാതാവിന്റെ മടിയിൽ, സുഗന്ധമുള്ള വാസസ്ഥാനത്ത് ഇരുന്നു. യുവാവും ജ്ഞാനിയായ കവിയും ഏറെപ്പേർ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ഋതം ധരിക്കുന്നവനും ജനങ്ങളെ താങ്ങുന്നവനും; മധ്യത്തിൽ ജ്വലിച്ചവൻ.
5.1.7
प्र णु त्यं विप्र॑मध्व॒रेषु॑ सा॒धुम॒ग्निं होता॑रमीळते॒ नमो॑भिः ।
आ यस्त॒तान॒ रोद॑सी ऋ॒तेन॒ नित्यं॑ मृजन्ति वा॒जिनं॑ घृ॒तेन॑ ॥
യജ്ഞങ്ങളിൽ സമർത്ഥനും ജ്ഞാനിയുമായ അഗ്നിയെ, ആ ഹോതാവിനെ, നമസ്കാരങ്ങളോടെ അവർ സ്തുതിക്കുന്നു. ഋതത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ വിസ്തൃതമാക്കിയവനെ നെയ്യാൽ എപ്പോഴും ശുദ്ധമാക്കുന്നു; അവൻ ബലവാനാണ്.
5.1.8
मा॒र्जा॒ल्यो॑ मृज्यते॒ स्वे दमू॑नाः कविप्रश॒स्तो अति॑थिः शि॒वो नः॑ ।
स॒हस्र॑शृङ्गो वृष॒भस्तदो॑जा॒ विश्वाँ॑ अग्ने॒ सह॑सा॒ प्रास्य॒न्यान् ॥
സ്വയം ശുദ്ധമാകുന്ന അഗ്നി തന്റെ ഭവനത്തിൽ ശുദ്ധമാക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ ഗൃഹവാസി, കവികളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ, അതിഥി, നമുക്ക് മംഗളകരൻ. ആയിരം കൊമ്പുള്ള, ബലവാനായ, മഹാശക്തിയുള്ള വൃഷഭമേ അഗ്നേ, നിന്റെ ബലത്താൽ മറ്റെല്ലാവരെയും ജയിക്കുന്നു.
5.1.9
प्र स॒द्यो अ॑ग्ने॒ अत्ये॑ष्य॒न्याना॒विर्यस्मै॒ चारु॑तमो ब॒भूथ॑ ।
ई॒ळेन्यो॑ वपु॒ष्यो॑ वि॒भावा॑ प्रि॒यो वि॒शामति॑थि॒र्मानु॑षीणाम् ॥
അഗ്നേ, നീ വേഗത്തിൽ മറ്റുള്ളവരെ കടന്നു മുന്നോട്ടു പോകുന്നു; ആർക്കുവേണ്ടി നീ അതിസുന്ദരനായി വെളിപ്പെട്ടുവോ, അവൻ സ്തുത്യനും, പ്രകാശവാനും, പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവനും, പ്രിയനുമാണ്; നീ മനുഷ്യകുലങ്ങളുടെ അതിഥിയാണ്.
5.1.10
तुभ्यं॑ भरन्ति क्षि॒तयो॑ यविष्ठ ब॒लिम॑ग्ने॒ अन्ति॑त॒ ओत दू॒रात् ।
आ भन्दि॑ष्ठस्य सुम॒तिं चि॑किद्धि बृ॒हत्ते॑ अग्ने॒ महि॒ शर्म॑ भ॒द्रम् ॥
യുവതമനായ അഗ്നേ, നിവാസികൾ നിനക്ക് ബലി കൊണ്ടുവരുന്നു, അടുത്തുനിന്നോ ദൂരത്തുനിന്നോ; അത്യന്തം തേജസ്വിയുടെ അനുഗ്രഹം ഉണർത്തുക. അഗ്നേ, നിന്റെ ഈ മഹത്തും മംഗളകരവുമായ അഭയമുണ്ട്.
5.1.11
आद्य रथं॑ भानुमो भानु॒मन्त॒मग्ने॒ तिष्ठ॑ यज॒तेभिः॒ सम॑न्तम् ।
वि॒द्वान्प॑थी॒नामु॒र्व॑न्तरि॑क्ष॒मेह दे॒वान्ह॑वि॒रद्या॑य वक्षि ॥
പ്രകാശവാനായ അഗ്നേ, ഇന്ന് നിന്റെ പ്രകാശിക്കുന്ന രഥത്തിൽ വരിക, പൂജ്യരായ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്നു നിൽക്കുക; വഴികൾ അറിയുന്നവനായി, വിശാലമായ അന്തരീക്ഷം കടന്ന്, ഇന്ന് ഹവിസ്സിന്റെ ഭോജനത്തിനായി ഇവിടെ ദേവന്മാരെ കൊണ്ടുവരിക.
5.1.12
अवो॑चाम क॒वये॒ मेध्या॑य॒ वचो॑ व॒न्दारु॑ वृष॒भाय॒ वृष्णे॑ ।
गवि॑ष्ठिरो॒ नम॑सा॒ स्तोम॑म॒ग्नौ दि॒वी॑व रु॒क्ममु॑रु॒व्यञ्च॑मश्रेत् ॥
ജ്ഞാനിയും പവിത്രനുമായ അഗ്നിക്കായി, ആ ബലവാനായ വൃഷഭത്തിനായി ഞങ്ങൾ പൂജ്യമായ വചനം ചൊല്ലി. ഗവിഷ്ഠിരൻ നമസ്കാരത്തോടെ അഗ്നിക്ക് സ്തോത്രം എത്തിച്ചു; ആകാശത്ത് സ്വർണ്ണാഭരണം വിശാലമായി പരക്കുന്നതുപോലെ.