ரிக் வேதம் · சூக்தம் 5.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1.1
अबो॑ध्य॒ग्निः स॒मिधा॒ जना॑नां॒ प्रति॑ धे॒नुमि॑वाय॒तीमु॒षास॑म् ।
य॒ह्वा इ॑व॒ प्र व॒यामु॒ज्जिहा॑नाः॒ प्र भा॒नवः॑ सिस्रते॒ नाक॒मच्छ॑ ॥
மனிதர்களின் விறகால் அக்கினி விழித்தெழுந்தான். பசுவைப் போல வரும் உஷஸை நோக்கிச் செல்கிறான். பறவைகள் போல இறக்கைகளை விரித்து எழுந்து, ஒளிக்கதிர்கள் வானத்தை நோக்கிப் பரவுகின்றன.
5.1.2
अबो॑धि॒ होता॑ य॒जथा॑य दे॒वानू॒र्ध्वो अ॒ग्निः सु॒मनाः॑ प्रा॒तर॑स्थात् ।
समि॑द्धस्य॒ रुश॑ददर्शि॒ पाजो॑ म॒हान्दे॒वस्तम॑सो॒ निर॑मोचि ॥
தேவர்களை யாகத்திற்கு அழைக்கும் ஹோதா அக்கினி விழித்தான். மேல் எழுந்து மனமகிழ்ந்த அக்கினி விடியற்காலையில் நின்றான். எரியும் அக்கினியின் ஒளி தெரிந்தது; மகா தேவன் இருளிலிருந்து வெளிப்பட்டான்.
5.1.3
यदी॑ं ग॒णस्य॑ रश॒नामजी॑गः॒ शुचि॑रङ्क्ते॒ शुचि॑भि॒र्गोभि॑र॒ग्निः ।
आद्दक्षि॑णा युज्यते वाज॒यन्ती॑ उत्ता॒नामू॒र्ध्वो अ॑धयज्जु॒हूभिः॑ ॥
தூய அக்கினி கூட்டத்தின் கயிற்றை அவிழ்த்த போது, பிரகாசமான கிரணங்களாலும் பசுக்களாலும் அவன் அலங்கரிக்கப்படுகிறான். அப்போது வலிமையை விரும்பும் தக்ஷிணை பூட்டப்படுகிறது; உயர்ந்த அக்கினி நீட்டப்பட்ட பீடத்தில் ஜுஹூக்களால் அதை வைக்கிறான்.
5.1.4
अ॒ग्निमच्छा॑ देवय॒तां मनां॑सि॒ चक्षूं॑षीव॒ सूर्ये॒ सं च॑रन्ति ।
यदी॒ं सुवा॑ते उ॒षसा॒ विरू॑पे श्वे॒तो वा॒जी जा॑यते॒ अग्रे॒ अह्ना॑म् ॥
தேவர்களை விரும்புவோரின் மனங்கள் அக்கினியை நோக்கிச் செல்கின்றன; கண்கள் சூரியனை நோக்கிச் செல்வது போல. வேறுபட்ட வடிவுடைய இரு உஷஸ்கள் அவனைப் பெற்றெடுக்கும்போது, வெண்மையான, வலிமையுள்ள அக்கினி நாட்களின் தொடக்கத்தில் பிறக்கிறான்.
5.1.5
जनि॑ष्ट॒ हि जेन्यो॒ अग्रे॒ अह्नां॑ हि॒तो हि॒तेष्व॑रु॒षो वने॑षु ।
दमे॑दमे स॒प्त रत्ना॒ दधा॑नो अ॒ग्निर्होता॒ नि ष॑सादा॒ यजी॑यान् ॥
நாட்களின் தொடக்கத்தில் முதலில் பிறந்தான் அக்கினி; பிரியமானவர்களுக்குள் பிரியமானவன், காடுகளில் சிவந்தவன். ஒவ்வொரு வீட்டிலும் ஏழு செல்வங்களை ஏந்தும் ஹோதாவான அக்கினி அமர்ந்தான்; வழிபடத்தக்கவர்களுக்குள் மிகவும் வழிபடத்தக்கவன்.
5.1.6
अ॒ग्निर्होता॒ न्य॑सीद॒द्यजी॑यानु॒पस्थे॑ मा॒तुः सु॑र॒भा उ॑लो॒के ।
युवा॑ क॒विः पु॑रुनि॒ष्ठ ऋ॒तावा॑ ध॒र्ता कृ॑ष्टी॒नामु॒त मध्य॑ इ॒द्धः ॥
ஹோதாவான அக்கினி, வழிபடத்தக்கவன், தாயின் மடியில், நறுமணமுள்ள இல்லத்தில் அமர்ந்தான். இளையவன், ஞானமுள்ள கவி, பலரும் விரும்பப்படுபவன், ரதத்தின் ஒழுங்கைத் தாங்குபவன், மக்களைத் தாங்குபவன்; நடுவில் எரிந்தவன்.
5.1.7
प्र णु त्यं विप्र॑मध्व॒रेषु॑ सा॒धुम॒ग्निं होता॑रमीळते॒ नमो॑भिः ।
आ यस्त॒तान॒ रोद॑सी ऋ॒तेन॒ नित्यं॑ मृजन्ति वा॒जिनं॑ घृ॒तेन॑ ॥
யாகங்களில் திறமையான, ஞானியான அக்னியை, அந்த ஹோதாவை, வணக்கங்களுடன் அவர்கள் துதிக்கின்றனர். ரிதத்தின் சக்தியால் வானையும் பூமியையும் விரித்தவனை, நெய்யால் எப்போதும் சுத்தம் செய்கின்றனர்; அவன் வலிமையுள்ளவன்.
5.1.8
मा॒र्जा॒ल्यो॑ मृज्यते॒ स्वे दमू॑नाः कविप्रश॒स्तो अति॑थिः शि॒वो नः॑ ।
स॒हस्र॑शृङ्गो वृष॒भस्तदो॑जा॒ विश्वाँ॑ अग्ने॒ सह॑सा॒ प्रास्य॒न्यान् ॥
தன்னையே தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளும் அக்னி தன் இல்லத்தில் சுத்தம் செய்யப்படுகிறான்; அவன் வீட்டின் வாசி, கவிகளால் போற்றப்பட்டவன், விருந்தினன், நமக்கு நலம் தருபவன். ஆயிரம் கொம்புள்ள, வலிமையான, பெரும் சக்தியுள்ள காளையே அக்னியே, உன் வலிமையால் மற்ற அனைவரையும் வெல்கிறாய்.
5.1.9
प्र स॒द्यो अ॑ग्ने॒ अत्ये॑ष्य॒न्याना॒विर्यस्मै॒ चारु॑तमो ब॒भूथ॑ ।
ई॒ळेन्यो॑ वपु॒ष्यो॑ वि॒भावा॑ प्रि॒यो वि॒शामति॑थि॒र्मानु॑षीणाम् ॥
அக்னியே, நீ விரைவாக மற்றவர்களைக் கடந்து செல்கிறாய்; யாருக்காக நீ மிக அழகாக வெளிப்பட்டாயோ, அவன் போற்றத்தக்கவன், ஒளிர்பவன், பிரகாசிப்பவன், மக்களின் அன்பிற்குரிய விருந்தினன், மனிதக் குலங்களின் விருந்தினன்.
5.1.10
तुभ्यं॑ भरन्ति क्षि॒तयो॑ यविष्ठ ब॒लिम॑ग्ने॒ अन्ति॑त॒ ओत दू॒रात् ।
आ भन्दि॑ष्ठस्य सुम॒तिं चि॑किद्धि बृ॒हत्ते॑ अग्ने॒ महि॒ शर्म॑ भ॒द्रम् ॥
இளையவனே அக்னியே, குடியிருப்புகள் உனக்குப் பலியைக் கொண்டு வருகின்றன, அருகிலிருந்தோ தொலைவிலிருந்தோ; மிகச் சிறந்தவனின் அருளை எழுப்பு. அக்னியே, உன்னுடைய இந்த பெரிய, நலமான அடைக்கலம் இருக்கிறது.
5.1.11
आद्य रथं॑ भानुमो भानु॒मन्त॒मग्ने॒ तिष्ठ॑ यज॒तेभिः॒ सम॑न्तम् ।
वि॒द्वान्प॑थी॒नामु॒र्व॑न्तरि॑क्ष॒मेह दे॒वान्ह॑वि॒रद्या॑य वक्षि ॥
ஒளிர்பவனே அக்னியே, இன்று உன் ஒளிமிக்க தேரில் வருக; வழிபாட்டிற்குரிய தேவர்களுடன் இணைந்து நிற்க. வழிகளை அறிந்தவனாக, விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தைக் கடந்து, இன்று ஹவிர்பாக உணவுக்காக இங்கே தேவர்களைக் கொண்டு வா.
5.1.12
अवो॑चाम क॒वये॒ मेध्या॑य॒ वचो॑ व॒न्दारु॑ वृष॒भाय॒ वृष्णे॑ ।
गवि॑ष्ठिरो॒ नम॑सा॒ स्तोम॑म॒ग्नौ दि॒वी॑व रु॒क्ममु॑रु॒व्यञ्च॑मश्रेत् ॥
ஞானியும் புனிதனுமான அக்னிக்காக, அந்த வலிமையான காளைக்காக நாங்கள் போற்றுதல் வாக்கைச் சொன்னோம். கவிஞன் கவிஷ்டிரன் வணக்கத்துடன் அக்னியிடம் துதியைச் சேர்த்தான்; வானில் பொன் ஆபரணம் பரவுவது போல அது விரிகிறது.