ઋગ્વેદ · સૂક્ત 5.26

5.26.1

अग्ने॑ पावक रो॒चिषा॑ म॒न्द्रया॑ देव जि॒ह्वया॑ ।
आ दे॒वान्व॑क्षि॒ यक्षि॑ च ॥

હે પાવક અગ્નિ, તારા તેજ અને મધુર જીભ વડે દેવોને અહીં લાવ અને તેમનું યજન કર.

तं त्वा॑ घृतस्नवीमहे॒ चित्र॑भानो स्व॒र्दृश॑म् ।
दे॒वाँ आ वी॒तये॑ वह ॥

હે ઘૃતપૃષ્ઠ, વિચિત્ર તેજવાળા, સ્વર્ગમાં ઝળહળતા અગ્નિ, અમે તને પ્રાર્થીએ છીએ; આનંદ માટે દેવોને અહીં લાવ.

वी॒तिहो॑त्रं त्वा कवे द्यु॒मन्तं॒ समि॑धीमहि ।
अग्ने॑ बृ॒हन्त॑मध्व॒रे ॥

હે વીતિહોત્ર, કવિ, તેજસ્વી તને અમે સાથે મળીને પ્રજ્વલિત કરીએ છીએ; હે અગ્નિ, યજ્ઞમાં મહાન તું.

अग्ने॒ विश्वे॑भि॒रा ग॑हि दे॒वेभि॑र्ह॒व्यदा॑तये ।
होता॑रं त्वा वृणीमहे ॥

હે અગ્નિ, સર્વ દેવો સાથે હવિ આપવા અહીં આવ; હોતા તરીકે તને અમે પસંદ કરીએ છીએ.

यज॑मानाय सुन्व॒त आग्ने॑ सु॒वीर्यं॑ वह ।
दे॒वैरा स॑त्सि ब॒र्हिषि॑ ॥

યજમાન અને સોમ નિચોવનાર માટે, હે અગ્નિ, ઉત્તમ વીર્ય લાવ; દેવો સાથે અહીં આવી દર્ભ પર બેસ.

स॒मि॒धा॒नः स॑हस्रजि॒दग्ने॒ धर्मा॑णि पुष्यसि ।
दे॒वानां॑ दू॒त उ॒क्थ्यः॑ ॥

હે સહસ્રજિત અગ્નિ, સમિધાઓથી પ્રજ્વલિત થઈ તું ધર્મોનું પોષણ કરે છે; તું દેવોનો દૂત અને સ્તુત્ય છે.

न्य॑ग्निं जा॒तवे॑दसं होत्र॒वाहं॒ यवि॑ष्ठ्यम् ।
दधा॑ता दे॒वमृ॒त्विज॑म् ॥

જન્મથી જ સર્વ જાણનારા, હવિ વહનારા, સૌથી યુવાન અગ્નિને અહીં સ્થાપો; ઋતુમાં યજ્ઞ કરનારા દેવ-પુરોહિતને.

प्र य॒ज्ञ ए॑त्वानु॒षग॒द्या दे॒वव्य॑चस्तमः ।
स्तृ॒णी॒त ब॒र्हिरा॒सदे॑ ॥

યજ્ઞ આગળ વધે, ક્રમશઃ, આજે; દેવોને સૌથી અનુકૂળ. બેસવા માટે દર્ભ પાથરો.

एदं म॒रुतो॑ अ॒श्विना॑ मि॒त्रः सी॑दन्तु॒ वरु॑णः ।
दे॒वासः॒ सर्व॑या वि॒शा ॥

અહીં મરુતો, અશ્વિનીકુમારો, મિત્ર અને વરુણ બેસે; સર્વ પ્રજા સાથે દેવો.