ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.26

5.26.1

अग्ने॑ पावक रो॒चिषा॑ म॒न्द्रया॑ देव जि॒ह्वया॑ ।
आ दे॒वान्व॑क्षि॒ यक्षि॑ च ॥

ହେ ପାବକ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦୀପ୍ତି ଓ ମଧୁର ଜିହ୍ୱାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞ କର।

तं त्वा॑ घृतस्नवीमहे॒ चित्र॑भानो स्व॒र्दृश॑म् ।
दे॒वाँ आ वी॒तये॑ वह ॥

ହେ ଘୃତପୃଷ୍ଠ, ବିଚିତ୍ର ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ; ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।

वी॒तिहो॑त्रं त्वा कवे द्यु॒मन्तं॒ समि॑धीमहि ।
अग्ने॑ बृ॒हन्त॑मध्व॒रे ॥

ହେ ବୀତିହୋତ୍ର, କବି, ଦୀପ୍ତିମାନ ତୁମକୁ ଆମେ ଏକତ୍ର ଜାଳୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞରେ ମହାନ ତୁମେ।

अग्ने॒ विश्वे॑भि॒रा ग॑हि दे॒वेभि॑र्ह॒व्यदा॑तये ।
होता॑रं त्वा वृणीमहे ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ହବି ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସ; ହୋତା ରୂପେ ଆମେ ତୁମକୁ ବରଣ କରୁ।

यज॑मानाय सुन्व॒त आग्ने॑ सु॒वीर्यं॑ वह ।
दे॒वैरा स॑त्सि ब॒र्हिषि॑ ॥

ଯଜମାନ ଓ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼କ ପାଇଁ ହେ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଆଣ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସି କୁଶ ଉପରେ ବସ।

स॒मि॒धा॒नः स॑हस्रजि॒दग्ने॒ धर्मा॑णि पुष्यसि ।
दे॒वानां॑ दू॒त उ॒क्थ्यः॑ ॥

ହେ ସହସ୍ରଜିତ ଅଗ୍ନି, ସମିଧରେ ଜ୍ୱଳି ତୁମେ ଧର୍ମସମୂହକୁ ପୋଷଣ କର; ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ଓ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ।

न्य॑ग्निं जा॒तवे॑दसं होत्र॒वाहं॒ यवि॑ष्ठ्यम् ।
दधा॑ता दे॒वमृ॒त्विज॑म् ॥

ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ସବୁ ଜାଣିଥିବା, ହବି ବହନକାରୀ, ସର୍ବାଧିକ ଯୁବକ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କର; ଋତୁରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଦେବ-ପୁରୋହିତଙ୍କୁ।

प्र य॒ज्ञ ए॑त्वानु॒षग॒द्या दे॒वव्य॑चस्तमः ।
स्तृ॒णी॒त ब॒र्हिरा॒सदे॑ ॥

ଯଜ୍ଞ ଆଗକୁ ଯାଉ, କ୍ରମରେ, ଆଜି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସର୍ବାଧିକ ଅନୁକୂଳ। ବସିବା ପାଇଁ କୁଶ ବିଛାଅ।

एदं म॒रुतो॑ अ॒श्विना॑ मि॒त्रः सी॑दन्तु॒ वरु॑णः ।
दे॒वासः॒ सर्व॑या वि॒शा ॥

ଏଠାରେ ମରୁତ୍, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ବସନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ସହିତ ଦେବତାମାନେ।