リグ・ヴェーダ · スークタ 5.32

5.32.1

अद॑र्द॒रुत्स॒मसृ॑जो॒ वि खानि॒ त्वम॑र्ण॒वान्ब॑द्बधा॒नाँ अ॑रम्णाः ।
म॒हान्त॑मिन्द्र॒ पर्व॑तं॒ वि यद्वः सृ॒जो वि धारा॒ अव॑ दान॒वं ह॑न् ॥

あなたは泉を裂き、流れを解き放った。堰き止められていた海を解放した。インドラよ、あなたが大山を裂いて流れを放ったとき、ダーナヴァを打ち倒した。

त्वमुत्साँ॑ ऋ॒तुभि॑र्बद्बधा॒नाँ अरं॑ह॒ ऊधः॒ पर्व॑तस्य वज्रिन् ।
अहिं॑ चिदुग्र॒ प्रयु॑तं॒ शया॑नं जघ॒न्वाँ इ॑न्द्र॒ तवि॑षीमधत्थाः ॥

あなたは季節によって堰き止められた泉を開き、山の乳房も開いた。金剛を持つ者よ、猛き者よ、横たわる蛇を打ち、インドラよ、あなたは力を確立した。

त्यस्य॑ चिन्मह॒तो निर्मृ॒गस्य॒ वध॑र्जघान॒ तवि॑षीभि॒रिन्द्रः॑ ।
य एक॒ इद॑प्र॒तिर्मन्य॑मान॒ आद॑स्माद॒न्यो अ॑जनिष्ट॒ तव्या॑न् ॥

インドラは自らの力であの大いなる獣の棍棒を打ち倒した。彼は唯一、比類なく、自らを思い込む者であり、そのとき彼より強い別の者が生まれた。

त्यं चि॑देषां स्व॒धया॒ मद॑न्तं मि॒हो नपा॑तं सु॒वृधं॑ तमो॒गाम् ।
वृष॑प्रभर्मा दान॒वस्य॒ भामं॒ वज्रे॑ण व॒ज्री नि ज॑घान॒ शुष्ण॑म् ॥

彼ら同類であった、雲の孫、よく育ち、闇に住む、喜ぶ者を——雨を降らす力強き金剛の主インドラは、金剛でシュシュナを打ち倒した。ダーナヴァの力を。

त्यं चि॑दस्य॒ क्रतु॑भि॒र्निष॑त्तमम॒र्मणो॑ वि॒ददिद॑स्य॒ मर्म॑ ।
यदी॑ं सुक्षत्र॒ प्रभृ॑ता॒ मद॑स्य॒ युयु॑त्सन्तं॒ तम॑सि ह॒र्म्ये धाः ॥

彼もまた、その行いによって定められた者。傷つかぬ者の急所を彼は見いだした。善く統べる者よ、酔いの中で戦いを望む者を暗い館に置いたとき。

त्यं चि॑दि॒त्था क॑त्प॒यं शया॑नमसू॒र्ये तम॑सि वावृधा॒नम् ।
तं चि॑न्मन्दा॒नो वृ॑ष॒भः सु॒तस्यो॒च्चैरिन्द्रो॑ अप॒गूर्या॑ जघान ॥

彼もまた、このように横たわる小さき者、日なき闇に育つ者——彼もまた、喜ぶ牡牛が搾った神酒の後に大声で——インドラは隠れ場から打ち倒した。

उद्यदिन्द्रो॑ मह॒ते दा॑न॒वाय॒ वध॒र्यमि॑ष्ट॒ सहो॒ अप्र॑तीतम् ।
यदी॒ं वज्र॑स्य॒ प्रभृ॑तौ द॒दाभ॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मं च॑कार ॥

インドラが偉大なダーナヴァに対して無敵の力を振りかざし、雷霆を取って打ちかかったとき、彼は万物のうち最も卑しいものを打ち倒した。

त्यं चि॒दर्णं॑ मधु॒पं शया॑नमसि॒न्वं व॒व्रं मह्याद॑दु॒ग्रः ।
अ॒पाद॑म॒त्रं म॑ह॒ता व॒धेन॒ नि दु॑र्यो॒ण आ॑वृणङ्मृ॒ध्रवा॑चम् ॥

その水を——蜜を飲んで横たわり、力なく丸まったヴリトラを——猛き因陀羅は大いなる一撃で解き放った。足のない、しわがれ声の蛇を、彼は悪しき穴に押しとどめた。

को अ॑स्य॒ शुष्मं॒ तवि॑षीं वरात॒ एको॒ धना॑ भरते॒ अप्र॑तीतः ।
इ॒मे चि॑दस्य॒ ज्रय॑सो॒ नु दे॒वी इन्द्र॒स्यौज॑सो भि॒यसा॑ जिहाते ॥

誰が彼の猛き力を受け止められようか。ただ一人、無敵の彼だけが宝を運び去る。この二柱の女神もまた、猛き因陀羅の力への恐れのゆえに退いて逃げ去る。

न्य॑स्मै दे॒वी स्वधि॑तिर्जिहीत॒ इन्द्रा॑य गा॒तुरु॑श॒तीव॑ येमे ।
सं यदोजो॑ यु॒वते॒ विश्व॑माभि॒रनु॑ स्व॒धाव्ने॑ क्षि॒तयो॑ नमन्त ॥

女神スヴァディティは彼の前にかがみ込み、輝く者のようにインドラの道を開く。彼が力を結集するとき、これによって全世界がスヴァダーを持つインドラの前にひれ伏す。

एकं॒ नु त्वा॒ सत्प॑तिं॒ पाञ्च॑जन्यं जा॒तं शृ॑णोमि य॒शसं॒ जने॑षु ।
तं मे॑ जगृभ्र आ॒शसो॒ नवि॑ष्ठं दो॒षा वस्तो॒र्हव॑मानास॒ इन्द्र॑म् ॥

ただひとり、まことに汝は善き者の主、五つの民の主、生まれながらに人々の間で名高い者——私はそう聞く。その最も若き者を、私の願いが私のために捕らえた。夕べにも暁にもインドラを呼びながら。

ए॒वा हि त्वामृ॑तु॒था या॒तय॑न्तं म॒घा विप्रे॑भ्यो॒ दद॑तं शृ॒णोमि॑ ।
किं ते॑ ब्र॒ह्माणो॑ गृहते॒ सखा॑यो॒ ये त्वा॒या नि॑द॒धुः काम॑मिन्द्र ॥

このように、まことに私は汝を聞く——季節に応じて御車を駆り、霊感ある賢者たちに宝を与える者として。インドラよ、汝に望みを託した祭司と友らは、なぜ汝を讃えて歌うのか。