ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
अद॑र्द॒रुत्स॒मसृ॑जो॒ वि खानि॒ त्वम॑र्ण॒वान्ब॑द्बधा॒नाँ अ॑रम्णाः ।
म॒हान्त॑मिन्द्र॒ पर्व॑तं॒ वि यद्वः सृ॒जो वि धारा॒ अव॑ दान॒वं ह॑न् ॥
നീ ഉറവ പിളർന്നു, ജലപ്രവാഹങ്ങൾ തുറന്നുവിട്ടു; തടഞ്ഞുനിർത്തിയ സമുദ്രങ്ങളെ നീ മോചിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രാ, മഹാപർവതത്തെ നീ പിളർന്ന് ധാരകൾ വിട്ടപ്പോൾ ദാനവനെ വധിച്ചു.
5.32.2
त्वमुत्साँ॑ ऋ॒तुभि॑र्बद्बधा॒नाँ अरं॑ह॒ ऊधः॒ पर्व॑तस्य वज्रिन् ।
अहिं॑ चिदुग्र॒ प्रयु॑तं॒ शया॑नं जघ॒न्वाँ इ॑न्द्र॒ तवि॑षीमधत्थाः ॥
ഋതുക്കളാൽ തടഞ്ഞിരുന്ന ഉറവകൾ നീ തുറന്നു, പർവതത്തിന്റെ മുലകളും തുറന്നു. വജ്രധാരീ, ഉഗ്രാ, കിടന്നുറങ്ങിയ സർപ്പത്തെ അടിച്ച് ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ശക്തി സ്ഥാപിച്ചു.
5.32.3
त्यस्य॑ चिन्मह॒तो निर्मृ॒गस्य॒ वध॑र्जघान॒ तवि॑षीभि॒रिन्द्रः॑ ।
य एक॒ इद॑प्र॒तिर्मन्य॑मान॒ आद॑स्माद॒न्यो अ॑जनिष्ट॒ तव्या॑न् ॥
ആ മഹാമൃഗത്തിന്റെ ദണ്ഡിനെ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തികളാൽ വീഴ്ത്തി. അവൻ മാത്രം, എതിരില്ലാത്തവൻ, തന്നെ കരുതിയവൻ; അപ്പോൾ ഇവനെക്കാൾ ബലമുള്ള മറ്റൊരുവൻ ജനിച്ചു.
5.32.4
त्यं चि॑देषां स्व॒धया॒ मद॑न्तं मि॒हो नपा॑तं सु॒वृधं॑ तमो॒गाम् ।
वृष॑प्रभर्मा दान॒वस्य॒ भामं॒ वज्रे॑ण व॒ज्री नि ज॑घान॒ शुष्ण॑म् ॥
ആ ആനന്ദിക്കുന്നവനെയും, ഇവരുടേതായിരുന്ന സ്വഭാവമുള്ളവനെയും, മേഘത്തിന്റെ പൗത്രനും നന്നായി വളർന്നവനും ഇരുട്ടിൽ വസിക്കുന്നവനും; മഴ വർഷിക്കുന്ന ആ ബലവാൻ ദാനവന്റെ ബലം, വജ്രത്താൽ വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ ശുഷ്ണനെ വീഴ്ത്തി.
5.32.5
त्यं चि॑दस्य॒ क्रतु॑भि॒र्निष॑त्तमम॒र्मणो॑ वि॒ददिद॑स्य॒ मर्म॑ ।
यदी॑ं सुक्षत्र॒ प्रभृ॑ता॒ मद॑स्य॒ युयु॑त्सन्तं॒ तम॑सि ह॒र्म्ये धाः ॥
അവനെയും, ഇവന്റെ പ്രവൃത്തികളാൽ നിർത്തപ്പെട്ടവനെ; മുറിവേൽക്കാത്തവന്റെ മർമം അവൻ കണ്ടെത്തി. ഓ സുക്ഷത്ര, മദത്തിൽ യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ചവനെ ഇരുണ്ട ഗൃഹത്തിൽ നീ വെച്ചപ്പോൾ.
5.32.6
त्यं चि॑दि॒त्था क॑त्प॒यं शया॑नमसू॒र्ये तम॑सि वावृधा॒नम् ।
तं चि॑न्मन्दा॒नो वृ॑ष॒भः सु॒तस्यो॒च्चैरिन्द्रो॑ अप॒गूर्या॑ जघान ॥
അവനെയും ഇങ്ങനെ കിടന്നിരുന്ന ചെറിയവനെ, സൂര്യനില്ലാത്ത ഇരുട്ടിൽ വളർന്നവനെ; ആനന്ദിച്ച വൃഷഭൻ സോമരസത്തിന് ശേഷം ഉച്ചത്തിൽ, ഇന്ദ്രൻ മറഞ്ഞുനിന്ന് അടിച്ചു.
5.32.7
उद्यदिन्द्रो॑ मह॒ते दा॑न॒वाय॒ वध॒र्यमि॑ष्ट॒ सहो॒ अप्र॑तीतम् ।
यदी॒ं वज्र॑स्य॒ प्रभृ॑तौ द॒दाभ॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मं च॑कार ॥
ഇന്ദ്രൻ മഹാനായ ദാനവനെതിരെ തന്റെ അജയ്യമായ ബലം ഉയർത്തിയപ്പോൾ, വജ്രം ഏന്തി പ്രഹരിച്ച്, സകല ജീവികളിലും അധമനെ അവൻ വീഴ്ത്തി.
5.32.8
त्यं चि॒दर्णं॑ मधु॒पं शया॑नमसि॒न्वं व॒व्रं मह्याद॑दु॒ग्रः ।
अ॒पाद॑म॒त्रं म॑ह॒ता व॒धेन॒ नि दु॑र्यो॒ण आ॑वृणङ्मृ॒ध्रवा॑चम् ॥
ആ ജലത്തെ—തേൻ കുടിച്ചു കിടന്നിരുന്ന, ദുർബലനായ, ചുരുണ്ടുകിടന്ന വൃത്രനെ—ഉഗ്രനായ ഇന്ദ്രൻ മഹാപ്രഹാരത്താൽ തുറന്നുവിട്ടു; കാലില്ലാത്ത, പരുഷശബ്ദമുള്ള സർപ്പത്തെ ദുർഗ്ഗമായ കുഴിയിൽ അവൻ തടഞ്ഞുനിർത്തി.
5.32.9
को अ॑स्य॒ शुष्मं॒ तवि॑षीं वरात॒ एको॒ धना॑ भरते॒ अप्र॑तीतः ।
इ॒मे चि॑दस्य॒ ज्रय॑सो॒ नु दे॒वी इन्द्र॒स्यौज॑सो भि॒यसा॑ जिहाते ॥
അവന്റെ പ്രചണ്ഡമായ ബലം ആർക്ക് ഏറ്റെടുക്കാനാകും? ഒറ്റയ്ക്ക്, അജയ്യനായ അവൻതന്നെ സമ്പത്തുകൾ വഹിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു ദേവിമാരും ആ ബലശാലിയായ ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയുടെ ഭയത്താൽ തന്നെ പിന്മാറി ഓടുന്നു.
5.32.10
न्य॑स्मै दे॒वी स्वधि॑तिर्जिहीत॒ इन्द्रा॑य गा॒तुरु॑श॒तीव॑ येमे ।
सं यदोजो॑ यु॒वते॒ विश्व॑माभि॒रनु॑ स्व॒धाव्ने॑ क्षि॒तयो॑ नमन्त ॥
ദേവിയായ സ്വധിതി അവന്റെ മുന്നിൽ വണങ്ങുന്നു; ഇന്ദ്രന് വഴി തുറക്കുന്നവളായി, പ്രകാശിക്കുന്നവളെപ്പോലെ. അവൻ തന്റെ ബലം ഒരുമിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഇവയാൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും സ്വധയുള്ള ഇന്ദ്രന്റെ മുന്നിൽ നമിക്കുന്നു.
5.32.11
एकं॒ नु त्वा॒ सत्प॑तिं॒ पाञ्च॑जन्यं जा॒तं शृ॑णोमि य॒शसं॒ जने॑षु ।
तं मे॑ जगृभ्र आ॒शसो॒ नवि॑ष्ठं दो॒षा वस्तो॒र्हव॑मानास॒ इन्द्र॑म् ॥
നീ മാത്രമാണ് സത്പതിയെന്നും, അഞ്ചു ജനങ്ങളുടെ പ്രിയനെന്നും, ജന്മത്താൽ തന്നെ യശസ്വിയെന്നും ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞാൻ കേൾക്കുന്നു. ആ അത്യന്തം യുവനെ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എനിക്കായി പിടിക്കുന്നു; സന്ധ്യയിലും പുലരിയിലും ഇന്ദ്രനെ വിളിച്ചുകൊണ്ട്.
5.32.12
ए॒वा हि त्वामृ॑तु॒था या॒तय॑न्तं म॒घा विप्रे॑भ्यो॒ दद॑तं शृ॒णोमि॑ ।
किं ते॑ ब्र॒ह्माणो॑ गृहते॒ सखा॑यो॒ ये त्वा॒या नि॑द॒धुः काम॑मिन्द्र ॥
ഇങ്ങനെ തന്നെ ഞാൻ നിന്നെ കേൾക്കുന്നു—ഋതുവിനൊത്ത് തേർ തെളിക്കുന്നവനും, വിപ്രർക്ക് സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനുമായി. ഇന്ദ്രാ, നിനക്കായി ബ്രഹ്മാക്കളും സഖികളും എന്തിന് സ്തുതി പാടുന്നു? ആരാണ് നിന്നിൽ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം വെച്ചത്?