Ṛgveda · Sūkta 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
अद॑र्द॒रुत्स॒मसृ॑जो॒ वि खानि॒ त्वम॑र्ण॒वान्ब॑द्बधा॒नाँ अ॑रम्णाः ।
म॒हान्त॑मिन्द्र॒ पर्व॑तं॒ वि यद्वः सृ॒जो वि धारा॒ अव॑ दान॒वं ह॑न् ॥
Du hast die Quelle gespalten und die Ströme freigelassen; du hast die zurückgehaltenen Meere befreit. O Indra, als du den großen Berg spaltetest und die Wasser losließest, erschlugst du den Dānava.
5.32.2
त्वमुत्साँ॑ ऋ॒तुभि॑र्बद्बधा॒नाँ अरं॑ह॒ ऊधः॒ पर्व॑तस्य वज्रिन् ।
अहिं॑ चिदुग्र॒ प्रयु॑तं॒ शया॑नं जघ॒न्वाँ इ॑न्द्र॒ तवि॑षीमधत्थाः ॥
Du hast die von den Jahreszeiten zurückgehaltenen Quellen geöffnet und die Euter des Berges. O Träger des Donnerkeils, o Ungestümer, nachdem du die ausgestreckt liegende Schlange geschlagen hast, o Indra, hast du deine Kraft gefestigt.
5.32.3
त्यस्य॑ चिन्मह॒तो निर्मृ॒गस्य॒ वध॑र्जघान॒ तवि॑षीभि॒रिन्द्रः॑ ।
य एक॒ इद॑प्र॒तिर्मन्य॑मान॒ आद॑स्माद॒न्यो अ॑जनिष्ट॒ तव्या॑न् ॥
Indra schlug mit seinen Kräften die Keule jenes großen Tieres nieder. Er allein, ohne Rivalen, sich selbst für den Größten haltend; dann wurde ein anderer geboren, mächtiger als er.
5.32.4
त्यं चि॑देषां स्व॒धया॒ मद॑न्तं मि॒हो नपा॑तं सु॒वृधं॑ तमो॒गाम् ।
वृष॑प्रभर्मा दान॒वस्य॒ भामं॒ वज्रे॑ण व॒ज्री नि ज॑घान॒ शुष्ण॑म् ॥
Den jubelnden, der von ihrer eigenen Art war, den Enkel des Nebels, wohlgewachsen, im Dunkel wohnend; den starken Regenspender — Indra, der Donnerkeilträger, schlug mit dem Donnerkeil den Śuṣṇa, die Kraft des Dānava, nieder.
5.32.5
त्यं चि॑दस्य॒ क्रतु॑भि॒र्निष॑त्तमम॒र्मणो॑ वि॒ददिद॑स्य॒ मर्म॑ ।
यदी॑ं सुक्षत्र॒ प्रभृ॑ता॒ मद॑स्य॒ युयु॑त्सन्तं॒ तम॑सि ह॒र्म्ये धाः ॥
Auch ihn, durch seine Taten gesetzt: er fand den Lebensnerv des Unverwundbaren. O guter Herrscher, als du den im Rausch kampfbegierigen in das dunkle Haus setztest.
5.32.6
त्यं चि॑दि॒त्था क॑त्प॒यं शया॑नमसू॒र्ये तम॑सि वावृधा॒नम् ।
तं चि॑न्मन्दा॒नो वृ॑ष॒भः सु॒तस्यो॒च्चैरिन्द्रो॑ अप॒गूर्या॑ जघान ॥
Auch ihn, den Kleinen, der so liegt, im sonnenlosen Dunkel wachsend; auch ihn, den jubelnden Stier, nach dem gepressten Soma, laut — Indra schlug ihn aus dem Versteck nieder.
5.32.7
उद्यदिन्द्रो॑ मह॒ते दा॑न॒वाय॒ वध॒र्यमि॑ष्ट॒ सहो॒ अप्र॑तीतम् ।
यदी॒ं वज्र॑स्य॒ प्रभृ॑तौ द॒दाभ॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मं च॑कार ॥
Als Indra seine unbezwingbare Kraft gegen den großen Dānava erhob und den Donnerkeil ergriff und schlug, warf er den Niedrigsten aller Wesen nieder.
5.32.8
त्यं चि॒दर्णं॑ मधु॒पं शया॑नमसि॒न्वं व॒व्रं मह्याद॑दु॒ग्रः ।
अ॒पाद॑म॒त्रं म॑ह॒ता व॒धेन॒ नि दु॑र्यो॒ण आ॑वृणङ्मृ॒ध्रवा॑चम् ॥
Jenes Wasser — und den Vṛtra, der schlafend Honig trank, kraftlos und eingerollt — öffnete der grimmige Indra mit einem gewaltigen Schlag; die fußlose, rauhstimmige Schlange hielt er in der bösen Grube fest.
5.32.9
को अ॑स्य॒ शुष्मं॒ तवि॑षीं वरात॒ एको॒ धना॑ भरते॒ अप्र॑तीतः ।
इ॒मे चि॑दस्य॒ ज्रय॑सो॒ नु दे॒वी इन्द्र॒स्यौज॑सो भि॒यसा॑ जिहाते ॥
Wer kann seine gewaltige Kraft an sich nehmen? Allein, unbesiegt, trägt er die Schätze davon. Auch diese beiden Göttinnen weichen aus Furcht vor der Macht des mächtigen Indra zurück.
5.32.10
न्य॑स्मै दे॒वी स्वधि॑तिर्जिहीत॒ इन्द्रा॑य गा॒तुरु॑श॒तीव॑ येमे ।
सं यदोजो॑ यु॒वते॒ विश्व॑माभि॒रनु॑ स्व॒धाव्ने॑ क्षि॒तयो॑ नमन्त ॥
Die Göttin Svadhiti neigt sich vor ihm nieder und öffnet Indra den Weg, gleich einer Strahlenden. Wenn er seine Kraft vereint, verneigen sich durch diese alle Welten vor Indra, dem Opferbesitzer.
5.32.11
एकं॒ नु त्वा॒ सत्प॑तिं॒ पाञ्च॑जन्यं जा॒तं शृ॑णोमि य॒शसं॒ जने॑षु ।
तं मे॑ जगृभ्र आ॒शसो॒ नवि॑ष्ठं दो॒षा वस्तो॒र्हव॑मानास॒ इन्द्र॑म् ॥
Einer, wahrlich, bist du der Herr der Guten, der fünf Völker, von Geburt berühmt unter den Menschen — so höre ich. Ihn, den jüngsten, haben meine Wünsche für mich ergriffen, indem sie Indra am Abend und am Morgen anrufen.
5.32.12
ए॒वा हि त्वामृ॑तु॒था या॒तय॑न्तं म॒घा विप्रे॑भ्यो॒ दद॑तं शृ॒णोमि॑ ।
किं ते॑ ब्र॒ह्माणो॑ गृहते॒ सखा॑यो॒ ये त्वा॒या नि॑द॒धुः काम॑मिन्द्र ॥
So höre ich dich wahrlich, wie du zur rechten Zeit lenkst und den begeisterten Sehern Gaben gibst. Was singen die Priester und Freunde dir zum Lobe, Indra, die ihr Verlangen auf dich gerichtet haben?