Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

ரிக் வேதம் · சூக்தம் 5.32

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

5.32.1

अद॑र्द॒रुत्स॒मसृ॑जो॒ वि खानि॒ त्वम॑र्ण॒वान्ब॑द्बधा॒नाँ अ॑रम्णाः ।
म॒हान्त॑मिन्द्र॒ पर्व॑तं॒ वि यद्वः सृ॒जो वि धारा॒ अव॑ दान॒वं ह॑न् ॥

நீ ஊற்றைப் பிளந்தாய், நீர்நிலைகளை விடுவித்தாய்; தடுத்த கடல்களை நீ விடுவித்தாய். இந்திரனே, நீ மகத்தான மலையைப் பிளந்து நீரோட்டங்களை விடுத்தபோது தானவனை வீழ்த்தினாய்.

5.32.2

त्वमुत्साँ॑ ऋ॒तुभि॑र्बद्बधा॒नाँ अरं॑ह॒ ऊधः॒ पर्व॑तस्य वज्रिन् ।
अहिं॑ चिदुग्र॒ प्रयु॑तं॒ शया॑नं जघ॒न्वाँ इ॑न्द्र॒ तवि॑षीमधत्थाः ॥

நீ பருவங்களில் தடுத்த ஊற்றுகளைத் திறந்தாய், மலையின் மடிகளையும் திறந்தாய். வஜ்ரதாரியே, உக்கிரனே, படுத்துக் கிடந்த பாம்பை அடித்த பின், இந்திரா, உன் வலிமையை நிலைநிறுத்தினாய்.

5.32.3

त्यस्य॑ चिन्मह॒तो निर्मृ॒गस्य॒ वध॑र्जघान॒ तवि॑षीभि॒रिन्द्रः॑ ।
य एक॒ इद॑प्र॒तिर्मन्य॑मान॒ आद॑स्माद॒न्यो अ॑जनिष्ट॒ तव्या॑न् ॥

அந்த மகத்தான மிருகத்தின் தடியையும் இந்திரன் தன் வலிமைகளால் வீழ்த்தினான். அவனே தனித்தவன், ஒப்பற்றவன், தன்னை நினைத்தவன்; அதன்பின் இவனைவிட வலிமையுள்ள இன்னொருவன் பிறந்தான்.

5.32.4

त्यं चि॑देषां स्व॒धया॒ मद॑न्तं मि॒हो नपा॑तं सु॒वृधं॑ तमो॒गाम् ।
वृष॑प्रभर्मा दान॒वस्य॒ भामं॒ वज्रे॑ण व॒ज्री नि ज॑घान॒ शुष्ण॑म् ॥

அந்தக் களிக்கும் ஒருவனையும், இவர்களுடையவனாய் தன் இயல்பாலேயே இருந்தவனையும், மேகத்தின் பேரனும் நன்கு வளர்ந்தவனும் இருளில் வாழ்பவனுமான அவனை; மழைப் பொழிவவனான அவன் தானவனின் வலிமையை, வஜ்ரத்தால் வஜ்ரதாரி இந்திரன் சுஷ்ணனை வீழ்த்தினான்.

5.32.5

त्यं चि॑दस्य॒ क्रतु॑भि॒र्निष॑त्तमम॒र्मणो॑ वि॒ददिद॑स्य॒ मर्म॑ ।
यदी॑ं सुक्षत्र॒ प्रभृ॑ता॒ मद॑स्य॒ युयु॑त्सन्तं॒ तम॑सि ह॒र्म्ये धाः ॥

அவனையும், இவனது செயல்களால் நிறுத்தப்பட்டவனை; காயமடையாதவனின், அவனது மர்மத்தை அவன் கண்டறிந்தான். ஓ சுக்ஷத்ரா, பெரும் களிப்பில் போர் செய்ய விரும்பியவனை இருண்ட வீட்டில் நீ வைத்தபோது.

5.32.6

त्यं चि॑दि॒त्था क॑त्प॒यं शया॑नमसू॒र्ये तम॑सि वावृधा॒नम् ।
तं चि॑न्मन्दा॒नो वृ॑ष॒भः सु॒तस्यो॒च्चैरिन्द्रो॑ अप॒गूर्या॑ जघान ॥

அவனையும் இவ்வாறு கிடந்த குறுகியவனை, சூரியனற்ற இருளில் வளர்ந்தவனை; அவனையும், களித்த காளையாகிய அவன், சுத்தமான சோமத்தின்பின் உரத்த குரலில், இந்திரன் மறைந்திருந்து தாக்கினான்.

5.32.7

उद्यदिन्द्रो॑ मह॒ते दा॑न॒वाय॒ वध॒र्यमि॑ष्ट॒ सहो॒ अप्र॑तीतम् ।
यदी॒ं वज्र॑स्य॒ प्रभृ॑तौ द॒दाभ॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मं च॑कार ॥

இந்திரன் மகத்தான தானவனுக்கு எதிராகத் தன் வெல்லப்படாத வலிமையையும் ஆயுதத்தையும் எழுப்பியபோது, வஜ்ரத்தை ஏந்தித் தாக்கி, எல்லா உயிரினங்களிலும் கீழானவனை அவன் கீழே வீழ்த்தினான்.

5.32.8

त्यं चि॒दर्णं॑ मधु॒पं शया॑नमसि॒न्वं व॒व्रं मह्याद॑दु॒ग्रः ।
अ॒पाद॑म॒त्रं म॑ह॒ता व॒धेन॒ नि दु॑र्यो॒ण आ॑वृणङ्मृ॒ध्रवा॑चम् ॥

அந்த நீரை—தேனை அருந்தியபடி கிடந்த, வலிமையற்ற, சுருண்ட வ்ருத்ரனை—உக்கிரமான இந்திரன் மகத்தான அடியால் திறந்துவிட்டான்; கால்களற்ற, கரகரத்த குரலுடைய பாம்பை அவன் தீய பள்ளத்தில் அடக்கிவைத்தான்.

5.32.9

को अ॑स्य॒ शुष्मं॒ तवि॑षीं वरात॒ एको॒ धना॑ भरते॒ अप्र॑तीतः ।
इ॒मे चि॑दस्य॒ ज्रय॑सो॒ नु दे॒वी इन्द्र॒स्यौज॑सो भि॒यसा॑ जिहाते ॥

அவனுடைய பெரும் வலிமையை யார் ஏற்க முடியும்? தனியாக, வெல்லப்படாதவனாக அவனே செல்வங்களைச் சுமக்கிறான். இந்த இரு தேவியரும் கூட அந்த வலிமைமிக்க இந்திரனின் பலத்தின் அச்சத்தாலேயே பின்வாங்கி ஓடுகிறார்கள்.

5.32.10

न्य॑स्मै दे॒वी स्वधि॑तिर्जिहीत॒ इन्द्रा॑य गा॒तुरु॑श॒तीव॑ येमे ।
सं यदोजो॑ यु॒वते॒ विश्व॑माभि॒रनु॑ स्व॒धाव्ने॑ क्षि॒तयो॑ नमन्त ॥

தெய்வமான ஸ்வதிதி அவனுக்கு முன் தாழ்கிறாள்; இந்திரனுக்கு வழி திறந்து, ஒளிர்பவளைப் போல அவள் இருக்கிறாள். அவன் தன் வலிமையை ஒன்றிணைக்கும்போது, இவற்றால் எல்லா உலகங்களும் ஸ்வதா உடைய இந்திரனுக்கு முன் வணங்குகின்றன.

5.32.11

एकं॒ नु त्वा॒ सत्प॑तिं॒ पाञ्च॑जन्यं जा॒तं शृ॑णोमि य॒शसं॒ जने॑षु ।
तं मे॑ जगृभ्र आ॒शसो॒ नवि॑ष्ठं दो॒षा वस्तो॒र्हव॑मानास॒ इन्द्र॑म् ॥

நீயே ஒருவன், நல்லோரின் தலைவன், ஐந்து குலங்களின் பிறந்த புகழ்பெற்றவன் என்று நான் கேட்கிறேன், மக்களிடையே. அந்த மிக இளையவனை என் ஆசைகள் எனக்காகப் பற்றுகின்றன; மாலையிலும் விடியலிலும் இந்திரனை அழைக்கும் அவை.

5.32.12

ए॒वा हि त्वामृ॑तु॒था या॒तय॑न्तं म॒घा विप्रे॑भ्यो॒ दद॑तं शृ॒णोमि॑ ।
किं ते॑ ब्र॒ह्माणो॑ गृहते॒ सखा॑यो॒ ये त्वा॒या नि॑द॒धुः काम॑मिन्द्र ॥

இவ்வாறே நிச்சயமாக நான் உன்னைக் கேட்கிறேன்—ருதுவுக்கேற்ப தேரோட்டுபவனும், விப்ரர்களுக்குச் செல்வங்களை அளிப்பவனுமான உன்னை. இந்திரா, உனக்காக பிரம்மர்களும் நண்பர்களும் ஏன் துதி பாடுகிறார்கள்? யார் உன்மேல் தங்கள் ஆசையை வைத்தார்களோ?