ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
अद॑र्द॒रुत्स॒मसृ॑जो॒ वि खानि॒ त्वम॑र्ण॒वान्ब॑द्बधा॒नाँ अ॑रम्णाः ।
म॒हान्त॑मिन्द्र॒ पर्व॑तं॒ वि यद्वः सृ॒जो वि धारा॒ अव॑ दान॒वं ह॑न् ॥
ਤੂੰ ਸੋਤ ਪਾੜਿਆ, ਜਲ-ਧਾਰਾਵਾਂ ਛੱਡੀਆਂ; ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਪਰਬਤ ਚੀਰ ਕੇ ਧਾਰਾਵਾਂ ਛੱਡੀਆਂ, ਤਦ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
5.32.2
त्वमुत्साँ॑ ऋ॒तुभि॑र्बद्बधा॒नाँ अरं॑ह॒ ऊधः॒ पर्व॑तस्य वज्रिन् ।
अहिं॑ चिदुग्र॒ प्रयु॑तं॒ शया॑नं जघ॒न्वाँ इ॑न्द्र॒ तवि॑षीमधत्थाः ॥
ਤੂੰ ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਸੋਤ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਪਰਬਤ ਦੇ ਥਣ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਹੇ ਉਗ੍ਰ, ਪਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਬਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
5.32.3
त्यस्य॑ चिन्मह॒तो निर्मृ॒गस्य॒ वध॑र्जघान॒ तवि॑षीभि॒रिन्द्रः॑ ।
य एक॒ इद॑प्र॒तिर्मन्य॑मान॒ आद॑स्माद॒न्यो अ॑जनिष्ट॒ तव्या॑न् ॥
ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਵੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਡੇਗ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਇਕੱਲਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੋਇਆ; ਤਦ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਬਲਵਾਨ ਹੋਰ ਜਨਮਿਆ।
5.32.4
त्यं चि॑देषां स्व॒धया॒ मद॑न्तं मि॒हो नपा॑तं सु॒वृधं॑ तमो॒गाम् ।
वृष॑प्रभर्मा दान॒वस्य॒ भामं॒ वज्रे॑ण व॒ज्री नि ज॑घान॒ शुष्ण॑म् ॥
ਉਸ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਸੀ, ਬੱਦਲ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਦਾਨਵ ਦਾ ਬਲ, ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਡੇਗ ਕੇ ਮਾਰਿਆ।
5.32.5
त्यं चि॑दस्य॒ क्रतु॑भि॒र्निष॑त्तमम॒र्मणो॑ वि॒ददिद॑स्य॒ मर्म॑ ।
यदी॑ं सुक्षत्र॒ प्रभृ॑ता॒ मद॑स्य॒ युयु॑त्सन्तं॒ तम॑सि ह॒र्म्ये धाः ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕਾਏ ਹੋਏ ਨੂੰ; ਜ਼ਖ਼ਮ ਨਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਰਮ ਉਸ ਨੇ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਹੇ ਸੁਕਸ਼ਤਰ, ਮਦ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਦੋਂ।
5.32.6
त्यं चि॑दि॒त्था क॑त्प॒यं शया॑नमसू॒र्ये तम॑सि वावृधा॒नम् ।
तं चि॑न्मन्दा॒नो वृ॑ष॒भः सु॒तस्यो॒च्चैरिन्द्रो॑ अप॒गूर्या॑ जघान ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਏ ਛੋਟੇ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ-ਰਹਿਤ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਸੋਮ-ਰਸ ਮਗਰੋਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਲੁਕ ਕੇ ਮਾਰਿਆ।
5.32.7
उद्यदिन्द्रो॑ मह॒ते दा॑न॒वाय॒ वध॒र्यमि॑ष्ट॒ सहो॒ अप्र॑तीतम् ।
यदी॒ं वज्र॑स्य॒ प्रभृ॑तौ द॒दाभ॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मं च॑कार ॥
ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਅਜੇਤੂ ਬਲ ਉਠਾਇਆ, ਵਜ੍ਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੀਚ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਡੇਗ ਦਿੱਤਾ।
5.32.8
त्यं चि॒दर्णं॑ मधु॒पं शया॑नमसि॒न्वं व॒व्रं मह्याद॑दु॒ग्रः ।
अ॒पाद॑म॒त्रं म॑ह॒ता व॒धेन॒ नि दु॑र्यो॒ण आ॑वृणङ्मृ॒ध्रवा॑चम् ॥
ਉਸ ਜਲ ਨੂੰ—ਸ਼ਹਿਦ ਪੀ ਕੇ ਸੁੱਤੇ, ਨਿਰਬਲ, ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ—ਉਗਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਬਿਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਰਕਸ਼ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬੁਰੇ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
5.32.9
को अ॑स्य॒ शुष्मं॒ तवि॑षीं वरात॒ एको॒ धना॑ भरते॒ अप्र॑तीतः ।
इ॒मे चि॑दस्य॒ ज्रय॑सो॒ नु दे॒वी इन्द्र॒स्यौज॑सो भि॒यसा॑ जिहाते ॥
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਲ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਕੱਲਾ, ਅਜੇਤੂ ਉਹੀ ਧਨ ਢੋਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਲ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
5.32.10
न्य॑स्मै दे॒वी स्वधि॑तिर्जिहीत॒ इन्द्रा॑य गा॒तुरु॑श॒तीव॑ येमे ।
सं यदोजो॑ यु॒वते॒ विश्व॑माभि॒रनु॑ स्व॒धाव्ने॑ क्षि॒तयो॑ नमन्त ॥
ਦੇਵੀ ਸਵਧਿਤੀ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੋਈ, ਮਾਨੋ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਬਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਵਧਾ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
5.32.11
एकं॒ नु त्वा॒ सत्प॑तिं॒ पाञ्च॑जन्यं जा॒तं शृ॑णोमि य॒शसं॒ जने॑षु ।
तं मे॑ जगृभ्र आ॒शसो॒ नवि॑ष्ठं दो॒षा वस्तो॒र्हव॑मानास॒ इन्द्र॑म् ॥
ਤੂੰ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਸਤਪਤੀ ਹੈਂ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਯਸ਼ਸਵੀ—ਇਹ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਅਤਿ ਯੁਵਾ ਨੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਾਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
5.32.12
ए॒वा हि त्वामृ॑तु॒था या॒तय॑न्तं म॒घा विप्रे॑भ्यो॒ दद॑तं शृ॒णोमि॑ ।
किं ते॑ ब्र॒ह्माणो॑ गृहते॒ सखा॑यो॒ ये त्वा॒या नि॑द॒धुः काम॑मिन्द्र ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ—ਰਿਤੂ ਅਨੁਸਾਰ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਕਿਉਂ ਉਸਤਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਣ?