ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.34.1
अजा॑तशत्रुम॒जरा॒ स्व॑र्वती॒ अनु॑ स्व॒धामि॑ता द॒स्ममी॑यते ।
सु॒नोत॑न॒ पच॑त॒ ब्रह्म॑वाहसे पुरुष्टु॒ताय॑ प्रत॒रं द॑धातन ॥
ଅଜାତଶତ୍ରୁ, ଜରାହୀନ, ନିଜର ଅମିତ ସ୍ୱଧା ସହିତ ପ୍ରକାଶଲୋକରେ ରହୁଥିବା ସେହି ଦମନକାରୀ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କର ସ୍ତୁତି ହୁଏ। ସୋମ ନିଙ୍ଗାଡ଼, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନକାରୀ ପାଇଁ ରାନ୍ଧ; ବହୁଜନ-ସ୍ତୁତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ନୈବେଦ୍ୟ ରଖ।
5.34.2
आ यः सोमे॑न ज॒ठर॒मपि॑प्र॒ताम॑न्दत म॒घवा॒ मध्वो॒ अन्ध॑सः ।
यदीं॑ मृ॒गाय॒ हन्त॑वे म॒हाव॑धः स॒हस्र॑भृष्टिमु॒शना॑ व॒धं यम॑त् ॥
ସୋମରେ ନିଜ ଉଦର ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଥିବା ସେହି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧୁର ସୋମରସରେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ। ମୃଗକୁ ବଧ କରିବାକୁ ମହାସଂହାରକ ହୋଇ ହଜାର କଣ୍ଟାବିଶିଷ୍ଟ ବଜ୍ର ଉଶନାଙ୍କ ବଳରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
5.34.3
यो अ॑स्मै घ्रं॒स उ॒त वा॒ य ऊध॑नि॒ सोमं॑ सु॒नोति॒ भव॑ति द्यु॒माँ अह॑ ।
अपा॑प श॒क्रस्त॑त॒नुष्टि॑मूहति त॒नूशु॑भ्रं म॒घवा॒ यः क॑वास॒खः ॥
ଯିଏ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପାତ୍ରରେ କିମ୍ବା ନିଙ୍ଗାଡ଼ିବା ସ୍ଥାନରେ ସୋମ ନିଙ୍ଗାଡ଼େ, ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ। ଶକ୍ତିମାନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ବିସ୍ତାରୀ ଅନିଷ୍ଟକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳଦେହୀ, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ, କବିଙ୍କ ସଖା ତାହା ହଟାନ୍ତି।
5.34.4
यस्याव॑धीत्पि॒तरं॒ यस्य॑ मा॒तरं॒ यस्य॑ श॒क्रो भ्रात॑रं॒ नात॑ ईषते ।
वेतीद्व॑स्य॒ प्रय॑ता यतंक॒रो न किल्बि॑षादीषते॒ वस्व॑ आक॒रः ॥
ଯାହାର ପିତାଙ୍କୁ ସେ ବଧ କଲେ, ଯାହାର ମାତାଙ୍କୁ, ଯାହାର ଭାଇଙ୍କୁ ଶକ୍ତିମାନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ବଧ କଲେ — ତାଙ୍କଠାରୁ ସେ କିଛି ମାଗନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହାର ଆଗ ପଥ ସେ ଜାଣି ଖୋଜେ; ପାପରୁ ନୁହେଁ, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସଂଗ୍ରହକାରୀ ରୂପେ ସେ ଧନ ଇଚ୍ଛା କରେ।
5.34.5
न प॒ञ्चभि॑र्द॒शभि॑र्वष्ट्या॒रभं॒ नासु॑न्वता सचते॒ पुष्य॑ता च॒न ।
जि॒नाति॒ वेद॑मु॒या हन्ति॑ वा॒ धुनि॒रा दे॑व॒युं भ॑जति॒ गोम॑ति व्र॒जे ॥
ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଦଶ ଦ୍ୱାରା ସେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସୋମ ନିଙ୍ଗାଡ଼ି ନଥିବା କିମ୍ବା ସମୃଦ୍ଧ ନ ହୋଇଥିବା ଲୋକ ସହିତ ସେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଜିତନ୍ତି; ଏହାଦ୍ୱାରା ବଧ କରନ୍ତି କିମ୍ବା କମ୍ପନଶୀଳ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି; ଦେବସେବକଙ୍କୁ ଗୋଶାଳାରେ ଗାଈ ସହିତ ପ୍ରାପ୍ତ କରାନ୍ତି।
5.34.6
वि॒त्वक्ष॑णः॒ समृ॑तौ चक्रमास॒जो असु॑न्वतो॒ विषु॑णः सुन्व॒तो वृ॒धः ।
इन्द्रो॒ विश्व॑स्य दमि॒ता वि॒भीष॑णो यथाव॒शं न॑यति॒ दास॒मार्यः॑ ॥
ସର୍ବଦର୍ଶୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଅମର ବିଧାନରେ ଚକ୍ର ଯୋଡ଼ନ୍ତି; ସୋମ ନ ନିଙ୍ଗାଡ଼ିବା ଲୋକଠାରୁ ପୃଥକ, ଏବଂ ନିଙ୍ଗାଡ଼ିବା ଲୋକଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଦମନକାରୀ, ଭୟଙ୍କର; ଉଚିତ ଭାବରେ ଦାସକୁ ଆର୍ଯ୍ୟ ନେଇଯାଆନ୍ତି।
5.34.7
समीं॑ प॒णेर॑जति॒ भोज॑नं मु॒षे वि दा॒शुषे॑ भजति सू॒नरं॒ वसु॑ ।
दु॒र्गे च॒न ध्रि॑यते॒ विश्व॒ आ पु॒रु जनो॒ यो अ॑स्य॒ तवि॑षी॒मचु॑क्रुधत् ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ପଣିର ଭୋଜନ ଏକାସାଙ୍ଗେ ଛଡ଼ାଇ ନିଅନ୍ତି; ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଧନ ବାଣ୍ଟନ୍ତି। ଦୁର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି; ଯିଏ ନିଜ ବଳ ଜାଗ୍ରତ କରେ, ସେ ହିଁ ତାହା।
5.34.8
सं यज्जनौ॑ सु॒धनौ॑ वि॒श्वश॑र्धसा॒ववे॒दिन्द्रो॑ म॒घवा॒ गोषु॑ शु॒भ्रिषु॑ ।
युजं॒ ह्य॑न्यमकृ॑त प्रवेप॒नी उदी॒ं गव्यं॑ सृजते॒ सत्व॑भि॒र्धुनिः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଭଲରେ ସଂପନ୍ନ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକାବିଲା କରୁଥିବା ଦୁଇ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଦାତା ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଆଉ ଜଣେ ସାଥୀକୁ ଯୁଆଳିର ସାଥୀ କଲେ; କମ୍ପାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ବଳରେ ଗୋଧନର ସ୍ରୋତ ବାହାର କରନ୍ତି।
5.34.9
स॒ह॒स्र॒सामाग्नि॑वेशिं गृणीषे॒ शत्रि॑मग्न उप॒मां के॒तुम॒र्यः ।
तस्मा॒ आपः॑ सं॒यतः॑ पीपयन्त॒ तस्मि॑न्क्ष॒त्रमम॑वत्त्वे॒षम॑स्तु ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହଜାର ଧନ ଜିତୁଥିବା, ଅଗ୍ନିବେଶୀ ଶତ୍ରୁ-ବିଜୟୀଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ସେ ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପତାକା ପରି। ଏକାସାଙ୍ଗେ ବହୁଥିବା ଜଳ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୃପ୍ତି ଦିଏ; ତାଙ୍କଠାରେ କ୍ଷତ୍ରବଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ, ତାଙ୍କ ତେଜ ରହୁ।