ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.79.1
म॒हे नो॑ अ॒द्य बो॑ध॒योषो॑ रा॒ये दि॒वित्म॑ती॒ यथा॑ चिन्नो॒ अबो॑धयः ।
स॒त्यश्र॑वसि वा॒य्ये सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ହେ ଉଷା, ଆଜି ଆମକୁ ମହାନ ଧନ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ କର; ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଆମକୁ ଯେପରି ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲ, ହେ ଦିବ୍ୟାତ୍ମା, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି ବାୟ୍ୟରେ; ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ବପୁତ୍ରଦାତ୍ରୀ।
5.79.2
या सु॑नी॒थे शौ॑चद्र॒थे व्यौच्छो॑ दुहितर्दिवः॒ सा व्यु॑च्छ॒ सही॑यसि ।
स॒त्यश्र॑वसि वा॒य्ये सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ଭଲ ପଥରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ ସହିତ ତୁମେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛ; ହେ ଦ୍ୟୁଲୋକର କନ୍ୟା, ସେହି ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳିନୀରେ ପ୍ରକାଶ ହୁଅ; ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି ବାୟ୍ୟରେ; ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ବପୁତ୍ରଦାତ୍ରୀ।
5.79.3
सा नो॑ अ॒द्याभ॒रद्व॑सु॒र्व्यु॑च्छा दुहितर्दिवः॒ यो व्यौच्छः॒ सही॑यसि ।
स॒त्यश्र॑वसि वा॒य्ये सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ସେହି ତୁମେ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣି ପ୍ରକାଶ ହୁଅ; ହେ ଦ୍ୟୁଲୋକର କନ୍ୟା, ଶକ୍ତିଶାଳିନୀରେ ତୁମେ ଯେପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲ; ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି ବାୟ୍ୟରେ; ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ବପୁତ୍ରଦାତ୍ରୀ।
5.79.4
अ॒भि ये त्वा॑ विभावरि॒ स्तोमै॑र्गृ॒णन्ति॒ वह्न॑यः म॒घैर्म॑घोनि सु॒श्रियो॑ ।
दाम॑न्वन्तः सुरा॒तयः॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷା, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ବହ୍ନି (ଯଜ୍ଞବାହକ), ହେ ଧନବତୀ, ସେମାନେ ହିଁ ସୁନ୍ଦର ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ, ଦାନକାରୀ, ଉତ୍ତମ ଦାତା; ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ବପୁତ୍ରଦାତ୍ରୀ।
5.79.5
यच्चि॒द्धि ते॑ ग॒णा इ॒मे छ॒दय॑न्ति म॒घत्त॑ये॒ परि॑ चि॒द्वष्ट॑यो दधुर् ।
दद॑तो॒ राधो॒ अह्र॑यं॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଗଣମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଯାହା ଆବୃତ କରନ୍ତି, ଧନ ପାଇଁ; ବାଷ୍ଟିମାନେ (ଆହ୍ବାନକାରୀ) ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ରଖନ୍ତି; ଦାତାର ଉଦାର ଦାନ; ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ବପୁତ୍ରଦାତ୍ରୀ।
5.79.6
ऐषु॑ धा वी॒रव॒द्यशः॒ उषो॑ मघोनि सू॒रिषु॒ ये नो॒ राधां॒स्यह्र॑या ।
म॒घवा॑नो॒ अरा॑सत॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ଏଠାରେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀରତ୍ୱଯୁକ୍ତ ଯଶ ରଖ, ହେ ଉଷା, ହେ ଧନବତୀ; ସୂରିମାନଙ୍କ (ଯଜମାନଙ୍କ) ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଧନଦାନ ଦିଅନ୍ତି; ଉଦାର ଯଜମାନମାନେ ଦେଇଛନ୍ତି; ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ବପୁତ୍ରଦାତ୍ରୀ।
5.79.7
तेभ्यो॑ द्यु॒म्नं बृ॒हद्यश॒ उषो॑ मघो॒न्या व॑ह॒ ये नो॒ राधां॒स्यश्व्या॑ ।
ग॒व्या भज॑न्त सू॒रयः॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ମହାନ ତେଜ ଓ ଯଶ ଦିଅ, ହେ ଧନବତୀ ଉଷା; ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈର ଦାନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ। ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ୱପୁତ୍ରଧାରିଣୀ, ଗାୟକମାନେ ଅଂଶ ପାଆନ୍ତୁ।
5.79.8
उ॒त नो॒ गोम॑ती॒रिष॒ आ व॑हा दुहितर्दिवः सा॒कं सूर्य॑स्य र॒श्मिभिः॑ ।
शु॒क्रैः शोच॑द्भिर॒र्चिभिः॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ-ସମୃଦ୍ଧ ଅନ୍ନ ମଧ୍ୟ ଆଣ, ହେ ଦ୍ୟୁଲୋକର ଦୁହିତା; ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶିଖା ସହିତ। ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ୱପୁତ୍ରଧାରିଣୀ।
5.79.9
व्यु॑च्छा दुहितर्दिवः॒ मा चि॒रं त॑नुथा॒ अपः॒ नेत्त्वा॑ स्ते॒नं यथा॑ रि॒पुं ।
तपा॑ति॒ सूरो॑ अ॒र्चिषा॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ପ୍ରକଟ ହୋଇ ଚମକ, ହେ ଦ୍ୟୁଲୋକର ଦୁହିତା; ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅନ୍ଧକାରକୁ ରୋକନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଚୋର ଓ ଶତ୍ରୁ ପରି ତାହା ତୁମକୁ ଧରି ନ ପାରୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଶିଖାରେ ତାହାକୁ ତପାଏ। ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ୱପୁତ୍ରଧାରିଣୀ।
5.79.10
ए॒ताव॒द्वेदु॑ष॒स्त्वं भूयो॑ वा॒ दातु॑मर्हसि॒ या स्तो॒तृभ्यो॑ विभावरि ।
उ॒च्छन्ती॒ न प्र॒मीय॑से॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते ॥
ଏତିକି କି ତୁମେ ଜାଣ, ହେ ଉଷା, ନା ଏଥିରୁ ଅଧିକ ଦାନ ଦେବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ, ହେ ପ୍ରକାଶବତୀ? ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁମେ ନଷ୍ଟ ହୁଅ ନାହଁ। ହେ ସୁଜାତା, ଅଶ୍ୱପୁତ୍ରଧାରିଣୀ।