ઋગ્વેદ · સૂક્ત 6.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.17.1
पिबा॒ सोम॑म॒भि यमु॑ग्र॒ तर्द॑ ऊ॒र्वं गव्यं॒ महि॑ गृणा॒न इ॑न्द्र ।
वि यो धृ॑ष्णो॒ वधि॑षो वज्रहस्त॒ विश्वा॑ वृ॒त्रम॑मि॒त्रिया॒ शवो॑भिः ॥
hē ugra Indra, ā soma pī; gāyōnō vāḍo khōlī nākh. Hē dhṛṣṇu, vajrahasta, stūyamāna Indra, tārā baḷathī Vṛtrane ane badhā śatruone haṇ.
6.17.2
स ईं॑ पाहि॒ य ऋ॑जी॒षी तरु॑त्रो॒ यः शिप्र॑वान्वृष॒भो यो म॑ती॒नाम् ।
यो गो॑त्र॒भिद्व॑ज्र॒भृद्यो ह॑रि॒ष्ठाः स इ॑न्द्र चि॒त्राँ अ॒भि तृ॑न्धि॒ वाजा॑न् ॥
Tuṁ rakṣaṇ kar — tuṁ sarala mānavōnō sahāyak, gōśālā bhēdanār, vajradhārī, sarvōttam cheś. Hē Indra, vividh dhan tarapha amane laī jā.
6.17.3
ए॒वा पा॑हि प्र॒त्नथा॒ मन्द॑तु त्वा श्रु॒धि ब्रह्म॑ वावृ॒धस्वो॒त गी॒र्भिः ।
आ॒विः सूर्यं॑ कृणु॒हि पी॑पि॒हीषो॑ ज॒हि शत्रूँ॑र॒भि गा इ॑न्द्र तृन्धि ॥
Ā rīte rakṣaṇ kar; prācīn kāḷanī jēm tuṁ ānandit thā. Amārī prārthanā sāmbhaḷ, stutiō vaḍe vadh. Sūryane prakaṭ kar, poṣaṇathī bhar; śatruōne haṇ, gāyō meḷavavā Indra, amane dhan āp.
6.17.4
ते त्वा॒ मदा॑ बृ॒हदि॑न्द्र स्वधाव इ॒मे पी॒ता उ॑क्षयन्त द्यु॒मन्त॑म् ।
म॒हामनू॑नं त॒वसं॒ विभू॑तिं मत्स॒रासो॑ जर्हृषन्त प्र॒साह॑म् ॥
Hē svadhāvān Indra, ā mad (soma) tane mōṭā ullāsathī bharō; pīdhelā ā soma tējasvīne jagāḍē chē. Te ullasit soma tane apār, anupam, balashālī ane śatrujay mahimāthī halāvō.
6.17.5
येभिः॒ सूर्य॑मु॒षसं॑ मन्दसा॒नो अवा॑स॒योऽप॑ दृ॒ळ्हानि॒ दर्द्र॑त् ।
म॒हामद्रिं॒ परि॒ गा इ॑न्द्र॒ सन्तं॑ नु॒त्था अच्यु॑तं॒ सद॑स॒स्परि॒ स्वात् ॥
Jen somathī tuṁ sūrya ane uṣāne prakāśit karyā; ānandit thaīne dṛḍh kilāo tōḍyā. Hē Indra, mahān parvat, gāyōne ghērīne rahēlō, sthir hōy tēne tārā āsanethī halāvō.
6.17.6
तव॒ क्रत्वा॒ तव॒ तद्दं॒सना॑भिरा॒मासु॑ प॒क्वं शच्या॒ नि दी॑धः ।
और्णो॒र्दुर॑ उ॒स्रिया॑भ्यो॒ वि दृ॒ळ्होदू॒र्वाद्गा अ॑सृजो॒ अङ्गि॑रस्वान् ॥
Tārā karmathī, tārā dānōthī, kāchānī vachchē pakvanē tuṁ mūkyō; śaktithī. Tuṁ dvār khōlyā ane dṛḍhōne khōlyā; Aṅgirasō sathē patthar mānthī gāyōne mukta karī.
6.17.7
प॒प्राथ॒ क्षां महि॒ दंसो॒ व्यु॑र्वीमुप॒ द्यामृ॒ष्वो बृ॒हदि॑न्द्र स्तभायः ।
अधा॑रयो॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे प्र॒त्ने मा॒तरा॑ य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ ॥
હે ઇન્દ્ર, તેં વિશાળ પૃથ્વીને પ્રસારી અને આકાશને ઉપર ધારણ કર્યું. હે શક્તિશાળી, દેવપુત્ર, પ્રાચીન અને મહાન બે માતાઓ—દ્યાવાપૃથિવી—ને ઋત પ્રમાણે તેં ધારણ કરી.
6.17.8
अध॑ त्वा॒ विश्वे॑ पु॒र इ॑न्द्र दे॒वा एकं॑ त॒वसं॑ दधिरे॒ भरा॑य ।
अदे॑वो॒ यद॒भ्यौहि॑ष्ट दे॒वान्त्स्व॑र्षाता वृणत॒ इन्द्र॒मत्र॑ ॥
ત્યારે હે ઇન્દ્ર, પૂર્વે સર્વ દેવોએ યુદ્ધ માટે એક શક્તિશાળી એવા તને સ્થાપ્યો. જ્યારે અદેવે દેવો પર આક્રમણ કર્યું, ત્યારે સ્વર્ગલોકમાં દેવોએ અહીં ઇન્દ્રને જ પસંદ કર્યો.
6.17.9
अध॒ द्यौश्चि॑त्ते॒ अप॒ सा नु वज्रा॑द्द्वि॒तान॑मद्भि॒यसा॒ स्वस्य॑ म॒न्योः ।
अहिं॒ यदिन्द्रो॑ अ॒भ्योह॑सानं॒ नि चि॑द्वि॒श्वायुः॑ श॒यथे॑ ज॒घान॑ ॥
ત્યારે તારું આકાશ પણ વજ્રના ભયથી, પોતાના જ ક્રોધથી બે ભાગમાં ફાટ્યું. ઇન્દ્રે આક્રમણ કરતા સર્પને મારી નાખ્યો, ત્યારે સર્વજીવીએ તેને તેની ગુફામાં નીચે પાડી દીધો.
6.17.10
अध॒ त्वष्टा॑ ते म॒ह उ॑ग्र॒ वज्रं॑ स॒हस्र॑भृष्टिं ववृतच्छ॒ताश्रि॑म् ।
निका॑मम॒रम॑णसं॒ येन॒ नव॑न्त॒महिं॒ सं पि॑णगृजीषिन् ॥
ત્યારે તારા મહાન ત્વષ્ટાએ, હે ઉગ્ર, હજાર આરા અને સો ધારવાળું વજ્ર ફેરવ્યું. જેનાથી તેં અનિચ્છુક, આનંદવિહીન સર્પને દબાવીને પીસી નાખ્યો, હે ઋજીષિન્.
6.17.11
वर्धा॒न्यं विश्वे॑ म॒रुतः॑ स॒जोषाः॒ पच॑च्छ॒तं म॑हि॒षाँ इ॑न्द्र॒ तुभ्य॑म् ।
पू॒षा विष्णु॒स्त्रीणि॒ सरां॑सि धावन्वृत्र॒हणं॑ मदि॒रम॒ंशुम॑स्मै ॥
બધા મરુતો સંમતિથી જેને વધારે છે, તે તારા માટે, હે ઇન્દ્ર, સો ભેંસો રાંધે છે. પૂષન્ અને વિષ્ણુ ત્રણ સરોવરો તરફ દોડે છે; વૃત્રહંતાને માટે ઉલ્લાસક સોમબિંદુ તેના માટે છે.
6.17.12
आ क्षोदो॒ महि॑ वृ॒तं न॒दीनां॒ परि॑ष्ठितमसृज ऊ॒र्मिम॒पाम् ।
तासा॒मनु॑ प्र॒वत॑ इन्द्र॒ पन्थां॒ प्रार्द॑यो॒ नीची॑र॒पसः॑ समु॒द्रम् ॥
નદીઓની મહાન વાડને, ચારેબાજુ બાંધેલાને, તેં ઉપર છોડી; પાણીનું મોજું સર્જ્યું. તેમના પ્રવાહ સાથે, હે ઇન્દ્ર, તેં માર્ગને આગળ ચલાવ્યો; નીચે વહેતાં પાણીને સમુદ્ર તરફ દોર્યાં.
6.17.13
ए॒वा ता विश्वा॑ चकृ॒वांस॒मिन्द्रं॑ म॒हामु॒ग्रम॑जु॒र्यं स॑हो॒दाम् ।
सु॒वीरं॑ त्वा स्वायु॒धं सु॒वज्र॒मा ब्रह्म॒ नव्य॒मव॑से ववृत्यात् ॥
આ રીતે બધું કરનાર, મહાન, ઉગ્ર, અજેય, બળ ધારણ કરનાર ઇન્દ્ર માટે, સારા વીરો, સારા આયુધ અને સારા વજ્રવાળા તમારી તરફ નવી પ્રાર્થના રક્ષણ માટે વળો.
6.17.14
स नो॒ वाजा॑य॒ श्रव॑स इ॒षे च॑ रा॒ये धे॑हि द्यु॒मत॑ इन्द्र॒ विप्रा॑न् ।
भ॒रद्वा॑जे नृ॒वत॑ इन्द्र सू॒रीन्दि॒वि च॑ स्मैधि॒ पार्ये॑ न इन्द्र ॥
તે અમને બળ, યશ, અન્ન અને ધન માટે ઝળહળતો પ્રકાશ આપો; હે ઇન્દ્ર, વિપ્રોને આપો. ભરદ્વાજના નરવીરો સાથે હે ઇન્દ્ર, સૂરીઓને આપો; સ્વર્ગમાં પણ, હે ઇન્દ્ર, અને પેલા કિનારે પણ અમારી સાથે રહો.
6.17.15
अ॒या वाजं॑ दे॒वहि॑तं सनेम ।
मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीराः॑ ॥
આથી દેવોએ આપેલું બળ અમે મેળવીએ; સો વર્ષ જીવનારા, સારા વીરોવાળા અમે આનંદ કરીએ.