ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 6.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.17.1
पिबा॒ सोम॑म॒भि यमु॑ग्र॒ तर्द॑ ऊ॒र्वं गव्यं॒ महि॑ गृणा॒न इ॑न्द्र ।
वि यो धृ॑ष्णो॒ वधि॑षो वज्रहस्त॒ विश्वा॑ वृ॒त्रम॑मि॒त्रिया॒ शवो॑भिः ॥
ugraṉāya Indraa, ā somaṁ kuṭikkū; gōśālayuṭe vāti tuṟakkū. Dhṛṣṇuvē, vajrahastanē, stutikkappeṭunna Indraa, ninṟe śaktiyāl Vṛtraneyuṁ ellā śatrukkaḷeyuṁ naśippikkū.
6.17.2
स ईं॑ पाहि॒ य ऋ॑जी॒षी तरु॑त्रो॒ यः शिप्र॑वान्वृष॒भो यो म॑ती॒नाम् ।
यो गो॑त्र॒भिद्व॑ज्र॒भृद्यो ह॑रि॒ष्ठाः स इ॑न्द्र चि॒त्राँ अ॒भि तृ॑न्धि॒ वाजा॑न् ॥
Ninnē rakṣikkū — ṛju vyaktikkaḷkku sahāyiyāyuṁ, gōśālakaḷe piḷarkkunnavanāyuṁ, vajram ēndiyavanāyuṁ, ettavuṁ śrēṣṭhanāyuṁ ninnē. Hē Indraa, vividha sampattukaḷilēkku ñaṅṅaḷe naya.
6.17.3
ए॒वा पा॑हि प्र॒त्नथा॒ मन्द॑तु त्वा श्रु॒धि ब्रह्म॑ वावृ॒धस्वो॒त गी॒र्भिः ।
आ॒विः सूर्यं॑ कृणु॒हि पी॑पि॒हीषो॑ ज॒हि शत्रूँ॑र॒भि गा इ॑न्द्र तृन्धि ॥
Ingane rakṣikkū; purātana kālattēpōle ninne santuṣṭanākaṭṭe. Ñaṅṅaḷuṭe prārthana kēṭṭāliṁ, stutikaḷāl valaruka. Sūryaneyuṁ prakaṭippiccu, āhāraṁ koṇṭu niraykkū; śatrukkaḷe haniccu, paśukkaḷe nēṭān Indraa, ñaṅṅalkku sampatti naṭkū.
6.17.4
ते त्वा॒ मदा॑ बृ॒हदि॑न्द्र स्वधाव इ॒मे पी॒ता उ॑क्षयन्त द्यु॒मन्त॑म् ।
म॒हामनू॑नं त॒वसं॒ विभू॑तिं मत्स॒रासो॑ जर्हृषन्त प्र॒साह॑म् ॥
Svadhāvānāya Indraa, ī madhurasaṅṅaḷ ninneyuṁ atyanta uṇarthaṭṭe. Kuṭiccoḷ ī somaṅṅaḷ tejasvaniye uṇartti. Ā ānandikkunna somaṅṅaḷ ninne apāramāyuṁ anupamamāyuṁ balavattāyuṁ śatruvijayamāyuṁ mahatvattāl ilakkaṭṭe.
6.17.5
येभिः॒ सूर्य॑मु॒षसं॑ मन्दसा॒नो अवा॑स॒योऽप॑ दृ॒ळ्हानि॒ दर्द्र॑त् ।
म॒हामद्रिं॒ परि॒ गा इ॑न्द्र॒ सन्तं॑ नु॒त्था अच्यु॑तं॒ सद॑स॒स्परि॒ स्वात् ॥
Ā somattāl nī sūryaneyuṁ uṣasseyuṁ prakāśippiccu; ānandiccu uṟaccatāya kōṭṭakaḷe piḷarnnu. Hē Indraa, paśukkaḷe cuṟṟiyuḷḷa mahā parvatattē, uṟacca sthānattiṁ ninnu iḷakkū.
6.17.6
तव॒ क्रत्वा॒ तव॒ तद्दं॒सना॑भिरा॒मासु॑ प॒क्वं शच्या॒ नि दी॑धः ।
और्णो॒र्दुर॑ उ॒स्रिया॑भ्यो॒ वि दृ॒ळ्होदू॒र्वाद्गा अ॑सृजो॒ अङ्गि॑रस्वान् ॥
Ninṟe karmattāl, ninṟe dānaṅṅaḷāl, pakvamalla vastukkaḷil nī pakkaṁ vaccu; śaktiyāl. Nī vātilukaḷe tuṟannu, uṟacca kōṭṭakaḷe tuṟannu; Aṅgirasōṭoppam kallil ninnu paśukkaḷe viṭṭayaccu.
6.17.7
प॒प्राथ॒ क्षां महि॒ दंसो॒ व्यु॑र्वीमुप॒ द्यामृ॒ष्वो बृ॒हदि॑न्द्र स्तभायः ।
अधा॑रयो॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे प्र॒त्ने मा॒तरा॑ य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ വിശാലമായ ഭൂമിയെ വിരിച്ചു; ആകാശത്തെ മുകളിൽ താങ്ങി. ശക്തനേ, ദേവപുത്രരായ, പുരാതനരായ, മഹത്തായ രണ്ടമ്മമാരെ—ദ്യാവാപൃഥിവിയെ—ഋതത്തിനൊത്ത് നീ താങ്ങി.
6.17.8
अध॑ त्वा॒ विश्वे॑ पु॒र इ॑न्द्र दे॒वा एकं॑ त॒वसं॑ दधिरे॒ भरा॑य ।
अदे॑वो॒ यद॒भ्यौहि॑ष्ट दे॒वान्त्स्व॑र्षाता वृणत॒ इन्द्र॒मत्र॑ ॥
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രാ, പണ്ട് എല്ലാ ദേവന്മാരും പോരാട്ടത്തിനായി ശക്തനായ നിന്നെ നിയോഗിച്ചു. അദേവൻ ദേവന്മാരെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവന്മാർ ഇവിടെ ഇന്ദ്രനെത്തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
6.17.9
अध॒ द्यौश्चि॑त्ते॒ अप॒ सा नु वज्रा॑द्द्वि॒तान॑मद्भि॒यसा॒ स्वस्य॑ म॒न्योः ।
अहिं॒ यदिन्द्रो॑ अ॒भ्योह॑सानं॒ नि चि॑द्वि॒श्वायुः॑ श॒यथे॑ ज॒घान॑ ॥
അപ്പോൾ നിന്റെ ആകാശവും വജ്രത്തിന്റെ ഭയത്താൽ, സ്വന്തം കോപത്താൽ രണ്ടായി പിളർന്നു. ഇന്ദ്രൻ ആക്രമിക്കുന്ന സർപ്പത്തെ കൊന്നപ്പോൾ, സർവ്വജീവി അതിനെ അതിന്റെ ഗുഹയിൽ താഴേക്ക് അടിച്ചു.
6.17.10
अध॒ त्वष्टा॑ ते म॒ह उ॑ग्र॒ वज्रं॑ स॒हस्र॑भृष्टिं ववृतच्छ॒ताश्रि॑म् ।
निका॑मम॒रम॑णसं॒ येन॒ नव॑न्त॒महिं॒ सं पि॑णगृजीषिन् ॥
അപ്പോൾ നിന്റെ മഹാനായ ത്വഷ്ടാവ്, ഉഗ്രനേ, ആയിരം ആരുകളും നൂറു മുനകളുമുള്ള വജ്രത്തെ തിരിച്ചു. അതിനാൽ നീ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത, സന്തോഷമില്ലാത്ത സർപ്പത്തെ ഞെരിച്ചുടച്ചു, ഋജീഷിൻ.
6.17.11
वर्धा॒न्यं विश्वे॑ म॒रुतः॑ स॒जोषाः॒ पच॑च्छ॒तं म॑हि॒षाँ इ॑न्द्र॒ तुभ्य॑म् ।
पू॒षा विष्णु॒स्त्रीणि॒ सरां॑सि धावन्वृत्र॒हणं॑ मदि॒रम॒ंशुम॑स्मै ॥
എല്ലാ മരുത്തുക്കളും ഒത്തൊരുമയോടെ വളർത്തിയ ഇന്ദ്രാ, നിനക്കായി അവർ നൂറ് എരുമകളെ പാകം ചെയ്യുന്നു. പൂഷാവും വിഷ്ണുവും മൂന്ന് തടാകങ്ങളിലേക്ക് ഓടുന്നു; വൃത്രഹന്താവിനായി, ഉല്ലാസകരമായ സോമബിന്ദു അവനുവേണ്ടിയാണ്.
6.17.12
आ क्षोदो॒ महि॑ वृ॒तं न॒दीनां॒ परि॑ष्ठितमसृज ऊ॒र्मिम॒पाम् ।
तासा॒मनु॑ प्र॒वत॑ इन्द्र॒ पन्थां॒ प्रार्द॑यो॒ नीची॑र॒पसः॑ समु॒द्रम् ॥
നദികളുടെ മഹത്തായ വേലിയെ, ചുറ്റും കെട്ടിയിരുന്നതിനെ, നീ മുകളിലേക്ക് തുറന്നുവിട്ടു; ജലത്തിന്റെ തിരമാല സൃഷ്ടിച്ചു. അവയുടെ ഒഴുക്കിനൊപ്പം, ഇന്ദ്രാ, നീ വഴിയെ മുന്നോട്ട് ഓടിച്ചു; താഴേക്ക് ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങളെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.
6.17.13
ए॒वा ता विश्वा॑ चकृ॒वांस॒मिन्द्रं॑ म॒हामु॒ग्रम॑जु॒र्यं स॑हो॒दाम् ।
सु॒वीरं॑ त्वा स्वायु॒धं सु॒वज्र॒मा ब्रह्म॒ नव्य॒मव॑से ववृत्यात् ॥
ഇങ്ങനെ എല്ലാം ചെയ്ത, മഹാനും ഉഗ്രനും അജയ്യനും ബലം വഹിക്കുന്നവനുമായ ഇന്ദ്രനേ, നല്ല വീരന്മാരും നല്ല ആയുധവും നല്ല വജ്രവുമുള്ള നിന്നിലേക്ക് പുതിയ പ്രാർത്ഥന സംരക്ഷണത്തിനായി തിരിയട്ടെ.
6.17.14
स नो॒ वाजा॑य॒ श्रव॑स इ॒षे च॑ रा॒ये धे॑हि द्यु॒मत॑ इन्द्र॒ विप्रा॑न् ।
भ॒रद्वा॑जे नृ॒वत॑ इन्द्र सू॒रीन्दि॒वि च॑ स्मैधि॒ पार्ये॑ न इन्द्र ॥
അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ബലത്തിനും കീർത്തിക്കും ആഹാരത്തിനും സമ്പത്തിനും പ്രകാശമുള്ള ദാനം നൽകട്ടെ; ഇന്ദ്രാ, വിപ്രന്മാർക്ക് നൽകൂ. ഭരദ്വാജന്റെ വീരന്മാരോടുകൂടി ഇന്ദ്രാ, സൂരികൾക്ക് നൽകൂ; സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഇന്ദ്രാ, മറുകരയിലും ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകൂ.
6.17.15
अ॒या वाजं॑ दे॒वहि॑तं सनेम ।
मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीराः॑ ॥
ഇതിനാൽ ദേവന്മാർ നൽകിയ ബലം ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ; നൂറു വർഷം ജീവിക്കുന്നവരും നല്ല വീരന്മാരുള്ളവരുമായ ഞങ്ങൾ സന്തോഷിക്കട്ടെ.