ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.17.1
पिबा॒ सोम॑म॒भि यमु॑ग्र॒ तर्द॑ ऊ॒र्वं गव्यं॒ महि॑ गृणा॒न इ॑न्द्र ।
वि यो धृ॑ष्णो॒ वधि॑षो वज्रहस्त॒ विश्वा॑ वृ॒त्रम॑मि॒त्रिया॒ शवो॑भिः ॥
ugra Indra, ā somavannu kudi; gōvina koṭṭigeyannu tereyi. Dhṛṣṇu, vajrahasta, stutisalpaḍuva Indra, nin śaktiyiṃda Vṛtranannu mattu ellā śatrugaḷannu nāśagoḷisu.
6.17.2
स ईं॑ पाहि॒ य ऋ॑जी॒षी तरु॑त्रो॒ यः शिप्र॑वान्वृष॒भो यो म॑ती॒नाम् ।
यो गो॑त्र॒भिद्व॑ज्र॒भृद्यो ह॑रि॒ष्ठाः स इ॑न्द्र चि॒त्राँ अ॒भि तृ॑न्धि॒ वाजा॑न् ॥
Nīnu rakṣisu — nī ṛjuvinige sahāyaka, gōśālegaḷannu bhēdisuva vajradhāri, uttamanu. Hē Indra, aneka sampattugaḷa kaḍe nammannu mārgadarśana māḍu.
6.17.3
ए॒वा पा॑हि प्र॒त्नथा॒ मन्द॑तु त्वा श्रु॒धि ब्रह्म॑ वावृ॒धस्वो॒त गी॒र्भिः ।
आ॒विः सूर्यं॑ कृणु॒हि पी॑पि॒हीषो॑ ज॒हि शत्रूँ॑र॒भि गा इ॑न्द्र तृन्धि ॥
Hīge rakṣisu; prācīna kāladaṃte nī santuṣṭanāgu. Nam prārthaneyannu kēlu, stutigaḷiṃda belayu. Sūryanannu prakaṭisu, āhāradiṃda tuṃbisu; śatrugaḷannu koṃdu, gōvugaḷannu paḍeyalu Indra, nammige sampattu koḍu.
6.17.4
ते त्वा॒ मदा॑ बृ॒हदि॑न्द्र स्वधाव इ॒मे पी॒ता उ॑क्षयन्त द्यु॒मन्त॑म् ।
म॒हामनू॑नं त॒वसं॒ विभू॑तिं मत्स॒रासो॑ जर्हृषन्त प्र॒साह॑म् ॥
Svadhāvanē Indra, ī madagaḷu nine atyadhikavāgi uttējisali; kuḍida ī somagaḷu prakāśavantanannu eccarisuttave. Ā ānandadiṃda tuṃbida somagaḷu ninna apāra, anupama, balavāda, śatrujayada mahimeyannu kaḷavaḷisali.
6.17.5
येभिः॒ सूर्य॑मु॒षसं॑ मन्दसा॒नो अवा॑स॒योऽप॑ दृ॒ळ्हानि॒ दर्द्र॑त् ।
म॒हामद्रिं॒ परि॒ गा इ॑न्द्र॒ सन्तं॑ नु॒त्था अच्यु॑तं॒ सद॑स॒स्परि॒ स्वात् ॥
Ā somadiṃda nī sūryanannu, uṣeyannu belagisidiri; santuṣṭanāgi gaṭṭiya kōṭegaḷannu bhēdisidiri. Hē Indra, gōvugaḷannu suttuva mahā parvatavannu, sthiravāgiruva ā bhāgavannu tanna āsanadiṃda kaḷeyu.
6.17.6
तव॒ क्रत्वा॒ तव॒ तद्दं॒सना॑भिरा॒मासु॑ प॒क्वं शच्या॒ नि दी॑धः ।
और्णो॒र्दुर॑ उ॒स्रिया॑भ्यो॒ वि दृ॒ळ्होदू॒र्वाद्गा अ॑सृजो॒ अङ्गि॑रस्वान् ॥
Ninna kriyeyiṃda, ninna dānagaḷiṃda, kacca vastugaḷa naḍuve pakkavannu nī iṭṭiri; śaktiyiṃda. Nī bāgilugaḷannu terediri, gaṭṭidavannu biḍisidiri; aṅgirasarodane kallinimda gōvugaḷannu biḍugaḍe māḍidiri.
6.17.7
प॒प्राथ॒ क्षां महि॒ दंसो॒ व्यु॑र्वीमुप॒ द्यामृ॒ष्वो बृ॒हदि॑न्द्र स्तभायः ।
अधा॑रयो॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे प्र॒त्ने मा॒तरा॑ य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ ॥
ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹರಡಿದೆ; ಆಕಾಶವನ್ನು ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದೆ. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ದೇವಪುತ್ರರಾದ, ಪುರಾತನ, ಮಹಾ ಇಬ್ಬರು ತಾಯಂದಿರನ್ನು—ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು—ಋತಾನುಸಾರ ನೀನು ಧರಿಸಿದೆ.
6.17.8
अध॑ त्वा॒ विश्वे॑ पु॒र इ॑न्द्र दे॒वा एकं॑ त॒वसं॑ दधिरे॒ भरा॑य ।
अदे॑वो॒ यद॒भ्यौहि॑ष्ट दे॒वान्त्स्व॑र्षाता वृणत॒ इन्द्र॒मत्र॑ ॥
ಆಗ ಇಂದ್ರನೇ, ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೇಮಿಸಿದರು. ಅದೇವನು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.
6.17.9
अध॒ द्यौश्चि॑त्ते॒ अप॒ सा नु वज्रा॑द्द्वि॒तान॑मद्भि॒यसा॒ स्वस्य॑ म॒न्योः ।
अहिं॒ यदिन्द्रो॑ अ॒भ्योह॑सानं॒ नि चि॑द्वि॒श्वायुः॑ श॒यथे॑ ज॒घान॑ ॥
ಆಗ ನಿನ್ನ ಆಕಾಶವೂ ವಜ್ರದ ಭಯದಿಂದ, ತನ್ನದೇ ಕೋಪದಿಂದ ಎರಡಾಗಿ ಸೀಳಿತು. ಇಂದ್ರನು ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಸರ್ಪನನ್ನು ಕೊಂದಾಗ, ಸರ್ವಜೀವಿ ಅದನ್ನು ಅದರ ಅಡಗುತಾಣದಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಹೊಡೆದನು.
6.17.10
अध॒ त्वष्टा॑ ते म॒ह उ॑ग्र॒ वज्रं॑ स॒हस्र॑भृष्टिं ववृतच्छ॒ताश्रि॑म् ।
निका॑मम॒रम॑णसं॒ येन॒ नव॑न्त॒महिं॒ सं पि॑णगृजीषिन् ॥
ಆಗ ನಿನ್ನ ಮಹಾ ತ್ವಷ್ಟನು, ಉಗ್ರನೇ, ಸಾವಿರ ಕಡ್ಡಿಗಳ, ನೂರು ಅಂಚುಗಳ ವಜ್ರವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದನು. ಅದರಿಂದ ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದ, ಸಂತೋಷರಹಿತ ಸರ್ಪನನ್ನು ಅಮುಕಿ ಪುಡಿಮಾಡಿದೆ, ಋಜೀಷಿನ್.
6.17.11
वर्धा॒न्यं विश्वे॑ म॒रुतः॑ स॒जोषाः॒ पच॑च्छ॒तं म॑हि॒षाँ इ॑न्द्र॒ तुभ्य॑म् ।
पू॒षा विष्णु॒स्त्रीणि॒ सरां॑सि धावन्वृत्र॒हणं॑ मदि॒रम॒ंशुम॑स्मै ॥
ಎಲ್ಲಾ ಮರುತ್ತುಗಳು ಸಹಕಾರದಿಂದ ಬೆಳೆಸಿದ ಇಂದ್ರನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ಅವರು ನೂರು ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೂಷನ್ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಮೂರು ಸರೋವರಗಳ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಾರೆ; ವೃತ್ರಹನ್ತನಿಗೆ, ಉಲ್ಲಾಸಕರ ಸೋಮಬಿಂದು ಅವನಿಗಾಗಿಯೇ.
6.17.12
आ क्षोदो॒ महि॑ वृ॒तं न॒दीनां॒ परि॑ष्ठितमसृज ऊ॒र्मिम॒पाम् ।
तासा॒मनु॑ प्र॒वत॑ इन्द्र॒ पन्थां॒ प्रार्द॑यो॒ नीची॑र॒पसः॑ समु॒द्रम् ॥
ನದಿಗಳ ದೊಡ್ಡ ಬೇಲಿಯನ್ನು, ಸುತ್ತಲೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೀನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದೆ; ನೀರಿನ ಅಲೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಅವುಗಳ ಹರಿವಿನ ಉದ್ದಕ್ಕೂ, ಇಂದ್ರನೇ, ದಾರಿಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿದೆ; ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸಿದೆ.
6.17.13
ए॒वा ता विश्वा॑ चकृ॒वांस॒मिन्द्रं॑ म॒हामु॒ग्रम॑जु॒र्यं स॑हो॒दाम् ।
सु॒वीरं॑ त्वा स्वायु॒धं सु॒वज्र॒मा ब्रह्म॒ नव्य॒मव॑से ववृत्यात् ॥
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ, ಮಹಾನ್, ಉಗ್ರ, ಅಜೇಯ, ಬಲವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಇಂದ್ರನಾದ ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ, ಉತ್ತಮ ವೀರರುಳ್ಳ, ಉತ್ತಮ ಆಯುಧ ಮತ್ತು ವಜ್ರವುಳ್ಳ ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊಸ ಸ್ತುತಿ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ತಿರುಗಲಿ.
6.17.14
स नो॒ वाजा॑य॒ श्रव॑स इ॒षे च॑ रा॒ये धे॑हि द्यु॒मत॑ इन्द्र॒ विप्रा॑न् ।
भ॒रद्वा॑जे नृ॒वत॑ इन्द्र सू॒रीन्दि॒वि च॑ स्मैधि॒ पार्ये॑ न इन्द्र ॥
ಅವನು ನಮಗೆ ಬಲ, ಕೀರ್ತಿ, ಅನ್ನ, ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಬೆಳಕನ್ನು ಕೊಡಲಿ; ಇಂದ್ರಾ, ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಕೊಡು. ಭರದ್ವಾಜನ ನರವೀರರೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರಾ, ಸೂರಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಇಂದ್ರಾ, ಆಚೆ ದಡದಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿರು.
6.17.15
अ॒या वाजं॑ दे॒वहि॑तं सनेम ।
मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीराः॑ ॥
ಇದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಬಲವನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ; ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕುವ, ಉತ್ತಮ ವೀರರುಳ್ಳ ನಾವು ಸಂತೋಷಪಡೋಣ.