ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.17.1
पिबा॒ सोम॑म॒भि यमु॑ग्र॒ तर्द॑ ऊ॒र्वं गव्यं॒ महि॑ गृणा॒न इ॑न्द्र ।
वि यो धृ॑ष्णो॒ वधि॑षो वज्रहस्त॒ विश्वा॑ वृ॒त्रम॑मि॒त्रिया॒ शवो॑भिः ॥
hē ugra Indra, e somaku pāna kara; gōṭhiḍa gōrumānankara gōṭhā khōli dia. Hē dhṛṣṭa, vajrahasta, stuta Indra, tomara śaktire Vṛtra o sabu śatrukū nāśa kara.
6.17.2
स ईं॑ पाहि॒ य ऋ॑जी॒षी तरु॑त्रो॒ यः शिप्र॑वान्वृष॒भो यो म॑ती॒नाम् ।
यो गो॑त्र॒भिद्व॑ज्र॒भृद्यो ह॑रि॒ष्ठाः स इ॑न्द्र चि॒त्राँ अ॒भि तृ॑न्धि॒ वाजा॑न् ॥
Tumē rakṣā kara — tumē sarala lōkaṅka sahāyaka, gōṭhiḍa bhāṅgibā, vajradhārī, sarvōttama. Hē Indra, nānā dhana dihā pathakū āmakū nē cālantu.
6.17.3
ए॒वा पा॑हि प्र॒त्नथा॒ मन्द॑तु त्वा श्रु॒धि ब्रह्म॑ वावृ॒धस्वो॒त गी॒र्भिः ।
आ॒विः सूर्यं॑ कृणु॒हि पी॑पि॒हीषो॑ ज॒हि शत्रूँ॑र॒भि गा इ॑न्द्र तृन्धि ॥
Ēhipari rakṣā kara; prācīna kālaraḥu paḷi tumē ānandita hō. Āmara prārthanā śuṇa, stutira dvārā bṛddhi pā. Sūryyaku prakaṭa kara, poṣaṇarē pūrṇa kara; śatrumānankū hana, gōrumānaṅka pāi pāṇ Indra, āmakū dhana dia.
6.17.4
ते त्वा॒ मदा॑ बृ॒हदि॑न्द्र स्वधाव इ॒मे पी॒ता उ॑क्षयन्त द्यु॒मन्त॑म् ।
म॒हामनू॑नं त॒वसं॒ विभू॑तिं मत्स॒रासो॑ जर्हृषन्त प्र॒साह॑म् ॥
Hē svadhāvān Indra, ē mada (soma) tōṭhu bahu ullāsare bharantu; pāna kṛta ē soma tējasvīk jāgarita karanti. Sē ullasita soma tōṭhu apāra, anupama, balaśālī o śatrujayī mahimāre kampita karantu.
6.17.5
येभिः॒ सूर्य॑मु॒षसं॑ मन्दसा॒नो अवा॑स॒योऽप॑ दृ॒ळ्हानि॒ दर्द्र॑त् ।
म॒हामद्रिं॒ परि॒ गा इ॑न्द्र॒ सन्तं॑ नु॒त्था अच्यु॑तं॒ सद॑स॒स्परि॒ स्वात् ॥
Jē somarē tumē sūrya ō uṣāku prakāśa karilā; ānandita hōi dṛḍha durgamānaṅka bhāṅgilā. Hē Indra, mahā parvata, gōrumānankū ghērikari sthira achi, tāhāku tuma āsanaru ṭhēlā.
6.17.6
तव॒ क्रत्वा॒ तव॒ तद्दं॒सना॑भिरा॒मासु॑ प॒क्वं शच्या॒ नि दी॑धः ।
और्णो॒र्दुर॑ उ॒स्रिया॑भ्यो॒ वि दृ॒ळ्होदू॒र्वाद्गा अ॑सृजो॒ अङ्गि॑रस्वान् ॥
Tōṭhu karmarē, tōṭhu dānarē, kācha madhyarē pakva ku tumē rakhilā; śaktirē. Tumē dvāra kholilā ō dṛḍhamānaṅka kholilā; Aṅgirasamānanka sahita pathara thāru gōrumānankū mukta kalā.
6.17.7
प॒प्राथ॒ क्षां महि॒ दंसो॒ व्यु॑र्वीमुप॒ द्यामृ॒ष्वो बृ॒हदि॑न्द्र स्तभायः ।
अधा॑रयो॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे प्र॒त्ने मा॒तरा॑ य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କଲ ଓ ଆକାଶକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଧାରଣ କଲ। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବପୁତ୍ର, ପ୍ରାଚୀନ ଓ ମହାନ ଦୁଇ ମାତା—ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ—କୁ ଋତ ଅନୁସାରେ ତୁମେ ଧରିଲ।
6.17.8
अध॑ त्वा॒ विश्वे॑ पु॒र इ॑न्द्र दे॒वा एकं॑ त॒वसं॑ दधिरे॒ भरा॑य ।
अदे॑वो॒ यद॒भ्यौहि॑ष्ट दे॒वान्त्स्व॑र्षाता वृणत॒ इन्द्र॒मत्र॑ ॥
ତେବେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଅଦେବ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲାବେଳେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାଛିଲେ।
6.17.9
अध॒ द्यौश्चि॑त्ते॒ अप॒ सा नु वज्रा॑द्द्वि॒तान॑मद्भि॒यसा॒ स्वस्य॑ म॒न्योः ।
अहिं॒ यदिन्द्रो॑ अ॒भ्योह॑सानं॒ नि चि॑द्वि॒श्वायुः॑ श॒यथे॑ ज॒घान॑ ॥
ତେବେ ତୁମର ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ବଜ୍ରର ଭୟରେ, ନିଜ କ୍ରୋଧରେ ଦୁଇ ଭାଗରେ ଫାଟି ଗଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଆକ୍ରମଣକାରୀ ସର୍ପକୁ ବଧ କଲାବେଳେ, ସର୍ବଜୀବୀ ତାକୁ ତାର ଗୁହାରେ ତଳକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
6.17.10
अध॒ त्वष्टा॑ ते म॒ह उ॑ग्र॒ वज्रं॑ स॒हस्र॑भृष्टिं ववृतच्छ॒ताश्रि॑म् ।
निका॑मम॒रम॑णसं॒ येन॒ नव॑न्त॒महिं॒ सं पि॑णगृजीषिन् ॥
ତେବେ ତୁମ ମହାନ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ହେ ଉଗ୍ର, ସହସ୍ରଧାର, ଶତଧାର ବଜ୍ରକୁ ଘୁରାଇଲେ। ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅନିଚ୍ଛୁକ, ଆନନ୍ଦହୀନ ସର୍ପକୁ ଦବାଇ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲ, ହେ ଋଜୀଷିନ୍।
6.17.11
वर्धा॒न्यं विश्वे॑ म॒रुतः॑ स॒जोषाः॒ पच॑च्छ॒तं म॑हि॒षाँ इ॑न्द्र॒ तुभ्य॑म् ।
पू॒षा विष्णु॒स्त्रीणि॒ सरां॑सि धावन्वृत्र॒हणं॑ मदि॒रम॒ंशुम॑स्मै ॥
ସମସ୍ତ ମରୁତ୍ ସମ୍ମିଳନରେ ଯାହାକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶହେ ମହିଷ ପାଚନ୍ତି। ପୂଷା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ସରୋବର ଆଡ଼େ ଦୌଡ଼ନ୍ତି; ବୃତ୍ରହନ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଉଲ୍ଲାସକାରୀ ସୋମବିନ୍ଦୁ।
6.17.12
आ क्षोदो॒ महि॑ वृ॒तं न॒दीनां॒ परि॑ष्ठितमसृज ऊ॒र्मिम॒पाम् ।
तासा॒मनु॑ प्र॒वत॑ इन्द्र॒ पन्थां॒ प्रार्द॑यो॒ नीची॑र॒पसः॑ समु॒द्रम् ॥
ନଦୀମାନଙ୍କର ମହାନ ବେଢ଼ାକୁ, ଚାରିପାଖରେ ବଦ୍ଧ ଥିବାକୁ, ତୁମେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ମୁକ୍ତ କଲ; ଜଳର ତରଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କଲ। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରବାହ ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପଥକୁ ଆଗକୁ ଚଳାଇଲ; ତଳକୁ ବହୁଥିବା ଜଳକୁ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼େ ଚଳାଇଲ।
6.17.13
ए॒वा ता विश्वा॑ चकृ॒वांस॒मिन्द्रं॑ म॒हामु॒ग्रम॑जु॒र्यं स॑हो॒दाम् ।
सु॒वीरं॑ त्वा स्वायु॒धं सु॒वज्र॒मा ब्रह्म॒ नव्य॒मव॑से ववृत्यात् ॥
ଏହିପରି ସବୁ କରିଥିବା, ମହାନ୍, ଉଗ୍ର, ଅଜେୟ, ବଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି, ଉତ୍ତମ ବୀର, ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ବଜ୍ରଧାରୀ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ନୂଆ ସ୍ତୁତି ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଫେରୁ।
6.17.14
स नो॒ वाजा॑य॒ श्रव॑स इ॒षे च॑ रा॒ये धे॑हि द्यु॒मत॑ इन्द्र॒ विप्रा॑न् ।
भ॒रद्वा॑जे नृ॒वत॑ इन्द्र सू॒रीन्दि॒वि च॑ स्मैधि॒ पार्ये॑ न इन्द्र ॥
ସେ ଆମକୁ ବଳ, ଯଶ, ଅନ୍ନ ଓ ଧନ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଦିଅନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବିପ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦିଅ। ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ନରବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂରିମାନଙ୍କୁ ଦିଅ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଓ ପାର ତଟରେ ମଧ୍ୟ ଆମ ସହିତ ରୁହ।
6.17.15
अ॒या वाजं॑ दे॒वहि॑तं सनेम ।
मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीराः॑ ॥
ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦେଇଥିବା ବଳ ଆମେ ଲାଭ କରିବା; ଶହେ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚୁଥିବା, ଉତ୍ତମ ବୀରଯୁକ୍ତ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିବା।