ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.24.1
वृषा॒ मद॒ इन्द्रे॒ श्लोक॑ उ॒क्था सचा॒ सोमे॑षु सुत॒पा ऋ॑जी॒षी ।
अ॒र्च॒त्र्यो॑ म॒घवा॒ नृभ्य॑ उ॒क्थैर्द्यु॒क्षो राजा॑ गि॒रामक्षि॑तोतिः ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ବୃଷଭର ଉଲ୍ଲାସ ଅଛି; ସ୍ତୁତି-ଗୀତ ଓ ଉକ୍ଥ ତାଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି। ସୋମ-ଆହୁତିରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ସେ। ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ଦାନଶୀଳ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉକ୍ଥରେ ଦୀପ୍ତ ରାଜା, ଗୀତମାନଙ୍କର ଅଧିପତି; ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ କେବେ ହ୍ରାସ ପାଏ ନାହିଁ।
6.24.2
ततु॑रिर्वी॒रो नर्यो॒ विचे॑ताः॒ श्रोता॒ हवं॑ गृण॒त उ॒र्व्यू॑तिः ।
वसुः॒ शंसो॑ न॒रां का॒रुधा॑या वा॒जी स्तु॒तो वि॒दथे॑ दाति॒ वाज॑म् ॥
ତୁତୁରି ବୀର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହିତକାରୀ, ବିବେକୀ, ସ୍ତୋତାର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତି; ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷାକାରୀ, ଧନଦାତା, ସ୍ତୁତ୍ୟ, ବଳବାନ, ସ୍ପର୍ଧାରେ ବାଜୀ। ସେ ସଭାରେ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତୁ।
6.24.3
अक्षो॒ न च॒क्र्योः॑ शूर बृ॒हन्प्र ते॑ म॒ह्ना रि॑रिचे॒ रोद॑स्योः ।
वृ॒क्षस्य॒ नु ते॑ पुरुहूत व॒या व्यू॑तयो॑ रुरुहुरिन्द्र पू॒र्वीः ॥
ହେ ଶୂର, ରଥଚକ୍ରର ଅକ୍ଷ ପରି ତୁମେ ତୁମ ମହିମାରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ। ହେ ବହୁ-ଆହୂତ ପୁରୁଷ, ବୃକ୍ଷ ପରି ତୁମ ଶକ୍ତିସମୂହ ବିସ୍ତାରିତ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପ୍ରାଚୀନ ରକ୍ଷା ଉପରକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
6.24.4
शची॑वतस्ते पुरुशाक॒ शाका॒ गवा॑मिव स्रु॒तयः॑ सं॒चर॑णीः ।
व॒त्सानां॒ न त॒न्तय॑स्त इन्द्र॒ दाम॑न्वन्तो अदा॒मानः॑ सुदामन् ॥
ଶଚୀବାନ ତୁମର, ହେ ବହୁରୂପ, ଶାଖାସମୂହ ଗାଈମାନଙ୍କ ପଥ ପରି ଏକତ୍ର ବିଚରଣ କରେ। ବାଛୁରିର ଦଉଡ଼ି ପରି ତୁମର ଦଉଡ଼ି ଅଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; କିଛି ବନ୍ଧା, କିଛି ଖୋଲା — ହେ ସୁଦାମନ୍।
6.24.5
अ॒न्यद॒द्य कर्व॑रम॒न्यदु॒ श्वो अस॑च्च॒ सन्मुहु॑राच॒क्रिरिन्द्रः॑ ।
मि॒त्रो नो॒ अत्र॒ वरु॑णश्च पू॒षार्यो वश॑स्य पर्ये॒तास्ति॑ ॥
ଆଜି ଏକ କର୍ମ, କାଲି ଅନ୍ୟ; ଅସତ୍ ଏବଂ ସତ୍ — ବାରମ୍ବାର ଇନ୍ଦ୍ର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ଏଠାରେ ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ପୂଷା ଆମର; ଶତ୍ରୁର ଘେରା ଭାଙ୍ଗିବା ମଧ୍ୟ ସେ ହିଁ।
6.24.6
वि त्वदापो॒ न पर्व॑तस्य पृ॒ष्ठादु॒क्थेभि॑रिन्द्रानयन्त य॒ज्ञैः ।
तं त्वा॒भिः सु॑ष्टु॒तिभि॑र्वा॒जय॑न्त आ॒जिं न ज॑ग्मुर्गिर्वाहो॒ अश्वाः॑ ॥
ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଜଳ ଦୂରକୁ ବହେ ପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉକ୍ଥ ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆଗକୁ ଆଣାଗଲା। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ବାଜ ଇଚ୍ଛୁକ ବାଜୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଗଲେ; ହେ ଗୀତର ଅଧିପତି, ଅଶ୍ୱମାନେ ସ୍ପର୍ଧାକୁ ଗଲେ।
6.24.7
न यं जर॑न्ति श॒रदो॒ न मासा॒ न द्याव॒ इन्द्र॑मवक॒र्शय॑न्ति ।
वृ॒द्धस्य॑ चिद्वर्धतामस्य त॒नूः स्तोमे॑भिरु॒क्थैश्च॑ श॒स्यमा॑ना ॥
ଯାହାଙ୍କୁ ବର୍ଷ, ମାସ ଓ ଦିନ କ୍ଷୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆକାଶମାନେ ମଧ୍ୟ ତଳକୁ ଟାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାଙ୍କ ଶରୀର ବଢ଼ୁ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଉକ୍ଥ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ।
6.24.8
न वी॒ळवे॒ नम॑ते॒ न स्थि॒राय॒ न शर्ध॑ते॒ दस्यु॑जूताय स्त॒वान् ।
अज्रा॒ इन्द्र॑स्य गि॒रय॑श्चिदृ॒ष्वा ग॑म्भी॒रे चि॑द्भवति गा॒धम॑स्मै ॥
ବୀରଙ୍କ ପାଖରେ ସେ ନତ ହୁଏ ନାହିଁ, ସ୍ଥିରଙ୍କ ପାଖରେ ନୁହେଁ, ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୋତା ସ୍ତୁତି କରେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଜର ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ବଳବାନ; ଗଭୀର ଜଳରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଘାଟ ହୁଏ।
6.24.9
ग॒म्भी॒रेण॑ न उ॒रुणा॑मत्रि॒न्प्रेषो य॑न्धि सुतपाव॒न्वाजा॑न् ।
स्था ऊ॒ षु ऊ॒र्ध्व ऊ॒ती अरि॑षण्यन्न॒क्तोर्व्यु॑ष्टौ॒ परि॑तक्म्यायाम् ॥
ଗଭୀର ଓ ବିଶାଳ ବଳ ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ; ହେ ସୋମରକ୍ଷକ, ବଳ ଦିଅ। ଉଚ୍ଚରେ ଠିଆ ହୋଇ, ସାହାଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ; ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ, ଉଷାର ଉଦୟ ସମୟରେ।
6.24.10
सच॑स्व ना॒यमव॑से अ॒भीक॑ इ॒तो वा॒ तमि॑न्द्र पाहि रि॒षः ।
अ॒मा चै॑न॒मर॑ण्ये पाहि रि॒षो मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीराः॑ ॥
ଏହାଙ୍କ ସହିତ ସଂଲଗ୍ନ ହୁଅ, ସହାୟତା ପାଇଁ, ଯୁଦ୍ଧ ସାମନାରେ ମଧ୍ୟ; ଏଠାରୁ ବା ସେଠାରୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହାଙ୍କୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର। ବନରେ ମଧ୍ୟ ଏହାଙ୍କୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମେ ଶହେ ରକ୍ଷାବିଶିଷ୍ଟ ଓ ଉତ୍ତମ ବୀରଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।