ऋग्वेद · सूक्त 8.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.100.1
अ॒यं त॑ एमि त॒न्वा॑ पु॒रस्ता॒द्विश्वे॑ दे॒वा अ॒भि मा॑ यन्ति प॒श्चात् ।
य॒दा मह्यं॒ दीध॑रो भा॒गमि॒न्द्रादिन्मया॑ कृणवो वी॒र्या॑णि ॥
हे इंद्रा, मी तुझ्या देहासह पुढे जातो; सर्व देव पुढून आणि मागून माझ्याकडे येतात. जेव्हा तू मला तुझा वाटा देतोस, तेव्हा माझ्याद्वारे तू पराक्रमाची कर्मे करतोस.
8.100.2
दधा॑मि ते॒ मधु॑नो भ॒क्षमग्रे॑ हि॒तस्ते॑ भा॒गः सु॒तो अ॑स्तु॒ सोमः॑ ।
अस॑श्च॒ त्वं द॑क्षिण॒तः सखा॒ मेऽधा॑ वृ॒त्राणि॑ जङ्घनाव॒ भूरि॑ ॥
मी तुझ्यासाठी मधाचा घास प्रथम ठेवतो; तुझा भाग पिळलेला सोम असो. तू उजव्या बाजूने माझा मित्र आहेस; आपण दोघे मिळून अनेक वृत्रांचा वध करू.
8.100.3
प्र सु स्तोमं॑ भरत वाज॒यन्त॒ इन्द्रा॑य स॒त्यं यदि॑ स॒त्यमस्ति॑ ।
नेन्द्रो॑ अ॒स्तीति॒ नेम॑ उ त्व आह॒ क ईं॑ ददर्श॒ कम॒भि ष्ट॑वाम ॥
बक्षीस मिळवण्याची इच्छा असलेले तुम्ही इंद्रासाठी आपले स्तोत्र चांगले आणा, जर ते खरे असेल. इंद्र नाही असे दुसरा म्हणतो; त्याला कोणी पाहिले आहे, कोणाची आपण स्तुती करावी?
8.100.4
अ॒यम॑स्मि जरितः॒ पश्य॑ मे॒ह विश्वा॑ जा॒तान्य॒भ्य॑स्मि म॒ह्ना ।
ऋ॒तस्य॑ मा प्र॒दिशो॑ वर्धयन्ति आदर्दि॒रो भुव॑ना दर्दरीमि ॥
हे स्तोत्रकर्त्या, मी इथे आहे, मला पाहा. माझ्या महिम्याने मी सर्व जन्मांच्या वर आहे. ऋताच्या दिशा मला वाढवतात; मी सर्व भुवनांना कंपित करतो, मी सर्व भंजन करणारा आहे.
8.100.5
आ यन्मा॑ वे॒ना अरु॑हन्नृ॒तस्यँ॒ एक॒मासी॑नं हर्य॒तस्य॑ पृ॒ष्ठे ।
मन॑श्चिन्मे हृ॒द आ प्रत्य॑वोच॒दचि॑क्रद॒ञ्च्छिशु॑मन्तः॒ सखा॑यः ॥
प्रेरित कवींनी मला उचलले, पिंगट घोड्याच्या पाठीवर ऋताच्या एकाच आसनावर मी बसलो तेव्हा, माझ्या मनाने आणि हृदयाने माझ्याशी संवाद साधला; मुलासह माझे मित्र मला हाका मारत ओरडले.
8.100.6
विश्वेत्ता ते॒ सव॑नेषु प्र॒वाच्या॒ या च॒कर्थ॑ मघवन्निन्द्र सुन्व॒ते ।
पारा॑वतं॒ यत्पु॑रुसम्भृ॒तं वसु॑ अ॒पावृ॑णोः शर॒भाय॒ ऋषि॑बन्धवे ॥
हे इंद्रा, दानशूरा, सोम पिळणाऱ्यासाठी तू केलेली सर्व कर्मे सवनांमध्ये सांगण्यायोग्य आहेत. माणसांनी भरलेले विशाल धन जेव्हा तू उघडलेस, तेव्हा शरभासाठी आणि ऋषिबांधवासाठी तू ते प्रकट केलेस.
8.100.7
प्र नू॒नं धा॑वता॒ पृथ॒क्नेह यो वो॒ अवा॑वरीत् ।
नि षीं॑ वृ॒त्रस्य॒ मर्म॑णि॒ वज्र॒मिन्द्रो॑ अपीपतत् ॥
आता तुम्ही सर्वजण वेगवेगळे पळा; ज्याने तुम्हाला मागे फिरवले तो येथे आहे. इंद्राने वृत्राच्या मर्मस्थानी वज्र खाली टाकले.
8.100.8
मनो॑जवा॒ अय॑मान आय॒सीम॑तर॒त्पुर॑म् ।
दिवं॑ सुप॒र्णो ग॒त्वाय॒ सोमं॑ व॒ज्रिण॒ आभ॑रत् ॥
मनासारख्या वेगाने उडून तो लोखंडी किल्ला ओलांडून गेला. गरुडासारखा तो स्वर्गात जाऊन वज्रधारीसाठी सोम घेऊन आला.
8.100.9
स॒मु॒द्रे अ॒न्तः श॑यत उ॒द्ना वज्रो॑ अ॒भीवृ॑तः ।
भर॑न्त्यस्मै सं॒यतः॑ पु॒रःप्र॑स्रवणा ब॒लिम् ॥
समुद्रात वज्र पाण्यासह निजलेले आहे; ते वेढलेले आहे. एकत्र होऊन पुढे वाहणारे पाणी त्याच्यासाठी नजराणा आणते.
8.100.10
यद्वाग्वद॑न्त्यविचेत॒नानि॒ राष्ट्री॑ दे॒वानां॑ निष॒साद॑ म॒न्द्रा ।
चत॑स्र॒ ऊर्जं॑ दुदुहे॒ पयां॑सि॒ क्व॑ स्विदस्याः पर॒मं ज॑गाम ॥
देवांची राणी, आनंददायिनी वाक् अबोध शब्द बोलत बसली, तेव्हा चार दिशांनी बल व दूध दुहिले. मग ती आपल्या परम स्थानाकडे गेली.
8.100.11
दे॒वीं वाच॑मजनयन्त दे॒वास्तां वि॒श्वरू॑पाः प॒शवो॑ वदन्ति ।
सा नो॑ म॒न्द्रेष॒मूर्जं॒ दुहा॑ना धे॒नुर्वाग॒स्मानुप॒ सुष्टु॒तैतु॑ ॥
देवांनी देवी वाक् उत्पन्न केली; अनेक रूपांची गुरे तिलाच बोलतात. ती आनंददायिनी वाक्, धेनूप्रमाणे बल व अन्न दुहून, उत्तम स्तुती होऊन आमच्याकडे येवो.
8.100.12
सखे॑ विष्णो वित॒रं वि क्र॑मस्व॒ द्यौर्दे॒हि लो॒कं वज्रा॑य वि॒ष्कभे॑ ।
हना॑व वृ॒त्रं रि॒णचा॑व॒ सिन्धू॒निन्द्र॑स्य यन्तु प्रस॒वे विसृ॑ष्टाः ॥
हे मित्रा विष्णो, विस्तृतपणे पाऊल टाक; हे आकाशा, वज्र स्थिर राहण्यासाठी जागा दे. आपण दोघे वृत्राला मारू, नद्यांना मुक्त करू; इंद्राच्या प्रेरणेने मुक्त होऊन त्या वाहोत.