Ṛgveda · Sūkta 8.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.100.1
अ॒यं त॑ एमि त॒न्वा॑ पु॒रस्ता॒द्विश्वे॑ दे॒वा अ॒भि मा॑ यन्ति प॒श्चात् ।
य॒दा मह्यं॒ दीध॑रो भा॒गमि॒न्द्रादिन्मया॑ कृणवो वी॒र्या॑णि ॥
Indra, ich schreite in deinem eigenen Leib voran; alle Götter kommen zu mir von vorn und von hinten. Wenn du mir deinen Anteil reichst, dann vollbringst du durch mich Taten der Kraft.
8.100.2
दधा॑मि ते॒ मधु॑नो भ॒क्षमग्रे॑ हि॒तस्ते॑ भा॒गः सु॒तो अ॑स्तु॒ सोमः॑ ।
अस॑श्च॒ त्वं द॑क्षिण॒तः सखा॒ मेऽधा॑ वृ॒त्राणि॑ जङ्घनाव॒ भूरि॑ ॥
Ich lege dir zuerst einen Bissen Honig hin; dein Anteil sei der ausgepresste Soma. Du bist mein Freund zur Rechten; mögen wir beide viele Hemmer erschlagen.
8.100.3
प्र सु स्तोमं॑ भरत वाज॒यन्त॒ इन्द्रा॑य स॒त्यं यदि॑ स॒त्यमस्ति॑ ।
नेन्द्रो॑ अ॒स्तीति॒ नेम॑ उ त्व आह॒ क ईं॑ ददर्श॒ कम॒भि ष्ट॑वाम ॥
Ihr, die ihr nach dem Preis verlangt, bringt gut euer Loblied für Indra, wenn es wahr ist. Ein anderer sagt, Indra sei nicht; wer hat ihn gesehen, wen sollen wir preisen?
8.100.4
अ॒यम॑स्मि जरितः॒ पश्य॑ मे॒ह विश्वा॑ जा॒तान्य॒भ्य॑स्मि म॒ह्ना ।
ऋ॒तस्य॑ मा प्र॒दिशो॑ वर्धयन्ति आदर्दि॒रो भुव॑ना दर्दरीमि ॥
O Sänger, ich bin hier; sieh mich an. Durch meine Größe bin ich über alle Geburten erhaben. Die Richtungen der kosmischen Ordnung stärken mich; ich erschüttere alle Welten, ich, der alles Zerbrechende.
8.100.5
आ यन्मा॑ वे॒ना अरु॑हन्नृ॒तस्यँ॒ एक॒मासी॑नं हर्य॒तस्य॑ पृ॒ष्ठे ।
मन॑श्चिन्मे हृ॒द आ प्रत्य॑वोच॒दचि॑क्रद॒ञ्च्छिशु॑मन्तः॒ सखा॑यः ॥
Als mich die begeisterten Seher erhoben und mich auf einen Sitz der kosmischen Ordnung setzten, auf den Rücken des falben Rosses, da sprach mein Geist wahrlich zu mir im Herzen; meine Freunde riefen mit dem Kind nach mir.
8.100.6
विश्वेत्ता ते॒ सव॑नेषु प्र॒वाच्या॒ या च॒कर्थ॑ मघवन्निन्द्र सुन्व॒ते ।
पारा॑वतं॒ यत्पु॑रुसम्भृ॒तं वसु॑ अ॒पावृ॑णोः शर॒भाय॒ ऋषि॑बन्धवे ॥
O Indra, du Freigebiger, alle Taten, die du für den Somapresser vollbracht hast, sind wahrlich bei den Pressungen zu verkünden. Als du den weitreichenden, mit Männern erfüllten Reichtum öffnetest, offenbartest du ihn für Śarabha und den seherischen Verwandten.
8.100.7
प्र नू॒नं धा॑वता॒ पृथ॒क्नेह यो वो॒ अवा॑वरीत् ।
नि षीं॑ वृ॒त्रस्य॒ मर्म॑णि॒ वज्र॒मिन्द्रो॑ अपीपतत् ॥
Nun lauft auseinander, ihr alle; der, der euch zurückgetrieben hat, ist hier. Indra ließ den Donnerkeil nieder auf Vṛtras Lebensnerv.
8.100.8
मनो॑जवा॒ अय॑मान आय॒सीम॑तर॒त्पुर॑म् ।
दिवं॑ सुप॒र्णो ग॒त्वाय॒ सोमं॑ व॒ज्रिण॒ आभ॑रत् ॥
Schnell wie der Gedanke, fliegend durchquerte er die eiserne Burg; der Adler ging zum Himmel und brachte Soma für den Donnerkeilträger.
8.100.9
स॒मु॒द्रे अ॒न्तः श॑यत उ॒द्ना वज्रो॑ अ॒भीवृ॑तः ।
भर॑न्त्यस्मै सं॒यतः॑ पु॒रःप्र॑स्रवणा ब॒लिम् ॥
Im Ozean liegt der Donnerkeil bei den Wassern, umhüllt; die gemeinsam voranfließenden Wasser bringen ihm Tribut.
8.100.10
यद्वाग्वद॑न्त्यविचेत॒नानि॒ राष्ट्री॑ दे॒वानां॑ निष॒साद॑ म॒न्द्रा ।
चत॑स्र॒ ऊर्जं॑ दुदुहे॒ पयां॑सि॒ क्व॑ स्विदस्याः पर॒मं ज॑गाम ॥
Als Vāk, die Königin der Götter, die Erfreuende, sich setzte und unverständliche Worte sprach, melkten die vier Richtungen Kraft und Milch; dann ging sie zu ihrem höchsten Ort.
8.100.11
दे॒वीं वाच॑मजनयन्त दे॒वास्तां वि॒श्वरू॑पाः प॒शवो॑ वदन्ति ।
सा नो॑ म॒न्द्रेष॒मूर्जं॒ दुहा॑ना धे॒नुर्वाग॒स्मानुप॒ सुष्टु॒तैतु॑ ॥
Die Götter brachten die Göttin Vāk hervor; das vielgestaltige Vieh spricht von ihr. Möge jene erfreuende Vāk, die Kraft und Nahrung wie eine Kuh melkt, wohlgepriesen zu uns kommen.
8.100.12
सखे॑ विष्णो वित॒रं वि क्र॑मस्व॒ द्यौर्दे॒हि लो॒कं वज्रा॑य वि॒ष्कभे॑ ।
हना॑व वृ॒त्रं रि॒णचा॑व॒ सिन्धू॒निन्द्र॑स्य यन्तु प्रस॒वे विसृ॑ष्टाः ॥
O Freund Viṣṇu, schreite weit aus; o Himmel, gib Raum, dass der Donnerkeil fest stehe! Lasst uns beide Vṛtra erschlagen und die Flüsse befreien; freigelassen auf Indras Antrieb, mögen sie fließen.