ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.77

8.77.1

ज॒ज्ञा॒नो नु श॒तक्र॑तु॒र्वि पृ॑च्छ॒दिति॑ मा॒तर॑म् ।
क उ॒ग्राः के ह॑ शृण्विरे ॥

ଜନ୍ମମାତ୍ରେ ଶତକ୍ରତୁ ମାତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଉଗ୍ର କିଏ, ଆଉ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କିଏ?"

आदी॑ं शव॒स्य॑ब्रवीदौर्णवा॒भम॑ही॒शुव॑म् ।
ते पु॑त्र सन्तु नि॒ष्टुरः॑ ॥

ସେତେବେଳେ ବଳବାନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଔର୍ଣବାଭ ଓ ଅହୀଶୁ ବିଷୟରେ କହିଲେ, "ହେ ପୁତ୍ର, ସେମାନେ ହିଁ ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।"

समित्तान्वृ॑त्र॒हाखि॑द॒त्खे अ॒राँ इ॑व॒ खेद॑या ।
प्रवृ॑द्धो दस्यु॒हाभ॑वत् ॥

ବୃତ୍ରହନ୍ତା ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଖାଲରେ ଚକ ଦବାଇବା ପରି; ଦସ୍ୟୁହନ୍ତା ହୋଇ ସେ ଅତି ବଢ଼ିଲେ।

एक॑या प्रति॒धापि॑बत्सा॒कं सरां॑सि त्रिं॒शत॑म् ।
इन्द्रः॒ सोम॑स्य काणु॒का ॥

ଏକ ପାତ୍ର ଓ ପ୍ରତିଧା ପାତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତିରିଶଟି ସରୋବର ଏକାସାଙ୍ଗରେ ପିଇଲେ, ସୋମର ଛାଣୁଣି ସହିତ।

अ॒भि ग॑न्ध॒र्वम॑तृणदबु॒ध्नेषु॒ रज॒स्स्वा ।
इन्द्रो॑ ब्र॒ह्मभ्य॒ इद्वृ॒धे ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ତଳହୀନ ଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ ପକାଇଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହିଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।

निरा॑विध्यद्गि॒रिभ्य॒~आ धा॒रय॑त्प॒क्वमो॑द॒नम् ।
इन्द्रो॑ बु॒न्दं स्वा॑ततम् ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତ ଭେଦ କରି ପାଚିଲା ଓଦନ ବାହାର କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଭଲ ଭାବେ ବିସ୍ତାରିତ ବୁନ୍ଦ (ପାତ୍ର) ଧରିଲେ।

श॒तब्र॑ध्न॒ इषु॒स्तव॑ स॒हस्र॑पर्ण॒ एक॒ इत् ।
यमि॑न्द्र चकृ॒षे युज॑म् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବାଣ ଶହେ ଅଗ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ଓ ହଜାର ପଖାବିଶିଷ୍ଟ; ଯାହାକୁ ତୁମେ ସହାୟକ କରିଛ, ତାହା ଏକମାତ୍ର।

तेन॑ स्तो॒तृभ्य॒ आ भ॑र॒ नृभ्यो॒ नारि॑भ्यो॒ अत्त॑वे ।
स॒द्यो जा॒त ऋ॑भुष्ठिर ॥

ତା ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣ, ନର ଓ ନାରୀମାନଙ୍କ ଭୋଜନ ପାଇଁ; ହେ ଋଭୁମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜନ୍ମ ମାତ୍ରେ।

ए॒ता च्यौ॒त्नानि॑ ते कृ॒ता वर्षि॑ष्ठानि॒ परी॑णसा ।
हृ॒दा वी॒ड्व॑धारयः ॥

ତୁମର କୃତ ଏହି ମହାନ କର୍ମସମୂହ ବଳରେ ଓ ହୃଦୟରେ; ବଳବାନମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଧାରଣ କରିଛ।

विश्वेत्ता विष्णु॒राभ॑रदुरुक्र॒मस्त्वेषि॑तः ।
श॒तं म॑हि॒षान्क्षी॑रपा॒कमो॑द॒नं व॑रा॒हमिन्द्र॑ एमु॒षम् ॥

ବିଷ୍ଣୁ, ଦୂର ପାଦ ପକାଇବା ଓ ତେଜସ୍ୱୀ, ସେସବୁ ଆଣିଲେ; ଶହେ ମହିଷ, କ୍ଷୀରରେ ପକାଯାଇଥିବା ପାୟସ, ପକା ଭାତ, ଶୂକର; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗିଳିଲ।

तु॒वि॒क्षं ते॒ सुकृ॑तं सू॒मयं॒ धनुः॑ सा॒धुर्बु॒न्दो हि॑र॒ण्ययः॑ ।
उ॒भा ते॑ बा॒हू रण्या॒ सुसं॑स्कृत ऋदू॒पे चि॑दृदू॒वृधा॑ ॥

ତୁମର ବିସ୍ତୃତ, ସୁନିର୍ମିତ, ସୁନ୍ଦର ଧନୁ; ଉତ୍ତମ, ସୁନାର, ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା; ତୁମର ଦୁଇ ବାହୁ ମନୋରମ ଓ ସୁସଜ୍ଜିତ, ପ୍ରହାର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ବଳବାନଙ୍କୁ ବଳ ଦେଉଥିବା।