ऋग्वेद · सूक्त 9.16

9.16.1

प्र ते॑ सो॒तार॑ ओ॒ण्यो॑ रसं॒ मदा॑य॒ घृष्व॑ये ।
सर्गो॒ न त॒क्त्येत॑शः ॥

हे सोमा, दाबणारे दोन पात्रांत तुझा रस उल्हास आणि बलासाठी गाळतात; तुझा प्रवाह धावणाऱ्या घोड्यासारखा वेगाने पुढे जातो.

क्रत्वा॒ दक्ष॑स्य र॒थ्य॑म॒पो वसा॑न॒मन्ध॑सा ।
गो॒षामण्वे॑षु सश्चिम ॥

संकल्प आणि बलाने, रथासाठी योग्य होऊन, पाण्याने आच्छादित होऊन, रसाने सजून; गायी जिंकण्यासाठी बोटांत आम्ही एकत्र आलो आहोत.

अन॑प्तम॒प्सु दु॒ष्टरं॒ सोमं॑ प॒वित्र॒ आ सृ॑ज ।
पु॒नी॒हीन्द्रा॑य॒ पात॑वे ॥

अजन्मा, दुस्तर सोमाला पाण्यात, पवित्र गाळणीत सोडा; इंद्राच्या पानासाठी त्याला शुद्ध करा.

प्र पु॑ना॒नस्य॒ चेत॑सा॒ सोमः॑ प॒वित्रे॑ अर्षति ।
क्रत्वा॑ स॒धस्थ॒मास॑दत् ॥

शुद्ध करणाऱ्याच्या मनाने सोम गाळणीत वाहतो; संकल्पाने तो आपल्या स्थानी बसला.

प्र त्वा॒ नमो॑भि॒रिन्द॑व॒ इन्द्र॒ सोमा॑ असृक्षत ।
म॒हे भरा॑य का॒रिणः॑ ॥

हे इंद्रा, नमस्कारांसह सोमबिंदू तुझ्याकडे वाहिले; महान अर्पणासाठी करणाऱ्यांच्या वतीने.

पु॒ना॒नो रू॒पे अ॒व्यये॒ विश्वा॒ अर्ष॑न्न॒भि श्रियः॑ ।
शूरो॒ न गोषु॑ तिष्ठति ॥

शुद्ध करीत, अविनाशी रूपात, तो सर्व तेजांकडे धावतो; वीराप्रमाणे गायींमध्ये उभा राहतो.

दि॒वो न सानु॑ पि॒प्युषी॒ धारा॑ सु॒तस्य॑ वे॒धसः॑ ।
वृथा॑ प॒वित्रे॑ अर्षति ॥

स्वर्गाच्या शिखराप्रमाणे उसळणारी सोमधारा, ज्ञानी कवीने पिळलेला रस, गाळणीत व्यर्थ वाहत नाही.

त्वं सो॑म विप॒श्चितं॒ तना॑ पुना॒न आ॒युषु॑ ।
अव्यो॒ वारं॒ वि धा॑वसि ॥

हे सोमा, तू माणसांमध्ये शुद्ध होत, ज्ञानी कवीच्या धारेने, मेंढीच्या लोकरीच्या गाळणीवर धावतोस.