ऋग्वेद · सूक्त 9.2

9.2.1

पव॑स्व देव॒वीरति॑ प॒वित्रं॑ सोम॒ रंह्या॑ ।
इन्द्र॑मिन्दो॒ वृषा वि॑श ॥

हे सोमा, देवांना प्रिय असलेल्या, गाळणीतून वाहून शुद्ध हो; हे इंदो, वृषभाप्रमाणे इंद्रात प्रवेश कर.

आ व॑च्यस्व॒ महि॒ प्सरो॒ वृषे॑न्दो द्यु॒म्नव॑त्तमः ।
आ योनिं॑ धर्ण॒सिः स॑दः ॥

हे वृषभ सोमा, महान प्रवाह ओत आणि घोषणा कर; हे इंदो, अत्यंत तेजस्वी होऊन इथे ये; धारक म्हणून आपल्या स्थानी बैस.

अधु॑क्षत प्रि॒यं मधु॒ धारा॑ सु॒तस्य॑ वे॒धसः॑ ।
अ॒पो व॑सिष्ट सु॒क्रतुः॑ ॥

पिळलेल्या सोमापासून प्रिय मधुर धारा दोहली गेली; सुकर्मा सोमाने जल मिळवले.

म॒हान्तं॑ त्वा म॒हीरनु॒ आपो॑ अर्षन्ति॒ सिन्ध॑वः ।
यद्गोभि॑र्वासयि॒ष्यसे॑ ॥

महान तुझ्यामागे मोठी जले व नद्या वाहत जातात; तू गाईंनी (दुधाने) आच्छादित होशील तेव्हा.

स॒मु॒द्रो अ॒प्सु मा॑मृजे विष्ट॒म्भो ध॒रुणो॑ दि॒वः ।
सोमः॑ प॒वित्रे॑ अस्म॒युः ॥

समुद्र जलांत शुद्ध होतो; आकाशाचा धारक, आधार; सोम गाळणीत, आमच्यावर प्रेम करणारा (शुद्ध होतो).

अचि॑क्रद॒द्वृषा॒ हरि॑र्म॒हान्मि॒त्रो न द॑र्श॒तः ।
सं सूर्ये॑ण रोचते ॥

वृषभ, हरित, महान, मित्रासारखा दर्शनीय सोम गर्जतो; तो सूर्यासह तेजाने चमकतो.

गिर॑स्त इन्द॒ ओज॑सा मर्मृ॒ज्यन्ते॑ अप॒स्युवः॑ ।
याभि॒र्मदा॑य॒ शुम्भ॑से ॥

हे सोमा, स्तुतिगीते बलाने तुला शुद्ध करतात; कर्मठ लोक तुला शुद्ध करतात; ज्यांच्याद्वारे तू आनंदासाठी झळकतोस.

तं त्वा॒ मदा॑य॒ घृष्व॑य उलोककृ॒त्नुमी॑महे ।
तव॒ प्रश॑स्तयो म॒हीः ॥

आनंदासाठी, वीर आणि प्रकाशलोक निर्माण करणाऱ्या तुला आम्ही आवाहन करतो; तुझ्या महान स्तुती या आहेत.

अ॒स्मभ्य॑मिन्दविन्द्र॒युर्मध्वः॑ पवस्व॒ धार॑या ।
प॒र्जन्यो॑ वृष्टि॒माँ इ॑व ॥

आमच्यासाठी, हे सोमा, इंद्राची इच्छा करीत मधाच्या धारेने वाहा; पावसाने भरलेल्या पर्जन्यासारखा.

गोषा इ॑न्दो नृ॒षा अ॑सि अश्व॒सा वा॑ज॒सा उ॒त ।
आ॒त्मा य॒ज्ञस्य॑ पू॒र्व्यः ॥

हे सोमा, तू गाईंचा रक्षक, माणसांचा रक्षक, घोड्यांचा रक्षक आणि बलाचा रक्षक आहेस; तू यज्ञाचा आत्मा आणि प्राचीन आहेस.