ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.2

9.2.1

पव॑स्व देव॒वीरति॑ प॒वित्रं॑ सोम॒ रंह्या॑ ।
इन्द्र॑मिन्दो॒ वृषा वि॑श ॥

ହେ ସୋମ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ଛାଣିରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ବୃଷଭ ପରି ଇନ୍ଦ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କର।

आ व॑च्यस्व॒ महि॒ प्सरो॒ वृषे॑न्दो द्यु॒म्नव॑त्तमः ।
आ योनिं॑ धर्ण॒सिः स॑दः ॥

ହେ ବୃଷଭ ସୋମ, ମହାନ ପ୍ରବାହ ଢାଳି ଘୋଷଣା କର; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସ; ଧାରକ ଭାବେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସ।

अधु॑क्षत प्रि॒यं मधु॒ धारा॑ सु॒तस्य॑ वे॒धसः॑ ।
अ॒पो व॑सिष्ट सु॒क्रतुः॑ ॥

ନିଚୋଡ଼ା ସୋମରୁ ପ୍ରିୟ ମଧୁର ଧାରା ଦୋହାଗଲା; ସୁକର୍ମା ସୋମ ଜଳ ପାଇଲେ।

म॒हान्तं॑ त्वा म॒हीरनु॒ आपो॑ अर्षन्ति॒ सिन्ध॑वः ।
यद्गोभि॑र्वासयि॒ष्यसे॑ ॥

ମହାନ ତୁମକୁ ମହାନ ଜଳ ଓ ନଦୀମାନେ ଅନୁସରଣ କରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ତୁମେ ଗାଈ (ଦୁଗ୍ଧ) ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେବ ସମୟରେ।

स॒मु॒द्रो अ॒प्सु मा॑मृजे विष्ट॒म्भो ध॒रुणो॑ दि॒वः ।
सोमः॑ प॒वित्रे॑ अस्म॒युः ॥

ସମୁଦ୍ର ଜଳରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ଆକାଶର ଧାରକ, ଆଧାର; ସୋମ ଛାଣିରେ, ଆମ ପ୍ରତି ହିତୈଷୀ ହୋଇ (ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ)।

अचि॑क्रद॒द्वृषा॒ हरि॑र्म॒हान्मि॒त्रो न द॑र्श॒तः ।
सं सूर्ये॑ण रोचते ॥

ବୃଷଭ, ହରିତ, ମହାନ, ମିତ୍ର ପରି ଦର୍ଶନୀୟ ସୋମ ଗର୍ଜନ କରେ; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।

गिर॑स्त इन्द॒ ओज॑सा मर्मृ॒ज्यन्ते॑ अप॒स्युवः॑ ।
याभि॒र्मदा॑य॒ शुम्भ॑से ॥

ହେ ସୋମ, ସ୍ତୁତିଗୀତ ବଳ ସହ ତୁମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ; କର୍ମଠ ଲୋକେ ତୁମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତ ହୁଅ।

तं त्वा॒ मदा॑य॒ घृष्व॑य उलोककृ॒त्नुमी॑महे ।
तव॒ प्रश॑स्तयो म॒हीः ॥

ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ବୀର ଓ ଆଲୋକଲୋକ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ତୁମକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ତୁମର ମହାନ ସ୍ତୁତି ଏଇ।

अ॒स्मभ्य॑मिन्दविन्द्र॒युर्मध्वः॑ पवस्व॒ धार॑या ।
प॒र्जन्यो॑ वृष्टि॒माँ इ॑व ॥

ଆମ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ମଧୁ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହ; ବର୍ଷାପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ଜନ୍ୟ ପରି।

गोषा इ॑न्दो नृ॒षा अ॑सि अश्व॒सा वा॑ज॒सा उ॒त ।
आ॒त्मा य॒ज्ञस्य॑ पू॒र्व्यः ॥

ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଗାଈମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଓ ବଳର ରକ୍ଷକ; ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଆତ୍ମା ଓ ପ୍ରାଚୀନ।