ऋग्वेद · सूक्त 9.6

9.6.1

म॒न्द्रया॑ सोम॒ धार॑या॒ वृषा॑ पवस्व देव॒युः ।
अव्यो॒ वारे॑ष्वस्म॒युः ॥

हे सोमा, आनंददायी धारेने, वृषभासारखा बलवान होऊन, देवांची इच्छा करीत पवित्र हो; आमच्यावरील प्रेमाने स्पर्धांमध्ये (आमच्यासाठी) वाहा.

अ॒भि त्यं मद्यं॒ मद॒मिन्द॒विन्द्र॒ इति॑ क्षर ।
अ॒भि वा॒जिनो॒ अर्व॑तः ॥

त्या आनंददायी, धुंदी आणणाऱ्या (रसाकडे), हे सोमबिंदू, 'इंद्रासाठी' असे वाहा; बलवान घोड्यांकडे (वाहा).

अ॒भि त्यं पू॒र्व्यं मदं॑ सुवा॒नो अ॑र्ष प॒वित्र॒ आ ।
अ॒भि वाज॑मु॒त श्रवः॑ ॥

त्या प्राचीन, आनंददायी (रसाकडे), पिळला जाऊन गाळणीत वाहा; बळाकडे आणि कीर्तीकडे.

अनु॑ द्र॒प्सास॒ इन्द॑व॒ आपो॒ न प्र॒वता॑सरन् ।
पु॒ना॒ना इन्द्र॑माशत ॥

सोमबिंदू पाण्याप्रमाणे वेगाने वाहिले; शुद्ध करीत ते इंद्रापर्यंत पोहोचले.

यमत्य॑मिव वा॒जिनं॑ मृ॒जन्ति॒ योष॑णो॒ दश॑ ।
वने॒ क्रीळ॑न्त॒मत्य॑विम् ॥

जो वेगवान, बलवान (सोमाला), घोड्याप्रमाणे दहा स्त्रिया धुऊन शुद्ध करतात; रानात खेळणाऱ्या (गाळणी-मेंढ्याला).

तं गोभि॒र्वृष॑णं॒ रसं॒ मदा॑य दे॒ववी॑तये ।
सु॒तं भरा॑य॒ सं सृ॑ज ॥

त्या वृषभरसाला गायींच्या (दुधासह), मदासाठी आणि देवांच्या इच्छेसाठी, पिळलेल्या अर्पणासाठी एकत्र कर.

दे॒वो दे॒वाय॒ धार॒येन्द्रा॑य पवते सु॒तः ।
पयो॒ यद॑स्य पी॒पय॑त् ॥

देव सोम देवांसाठी, इंद्रासाठी धारेसह पिळला जाऊन वाहतो; त्याचे दूध तो भरून टाको.

आ॒त्मा य॒ज्ञस्य॒ रंह्या॑ सुष्वा॒णः प॑वते सु॒तः ।
प्र॒त्नं नि पा॑ति॒ काव्य॑म् ॥

यज्ञाचा आत्मा असलेला सोम गाळणीसह पिळला जाऊन वाहतो; तो प्राचीन काव्याचे रक्षण करतो.

ए॒वा पु॑ना॒न इ॑न्द्र॒युर्मदं॑ मदिष्ठ वी॒तये॑ ।
गुहा॑ चिद्दधिषे॒ गिरः॑ ॥

असा स्वतःला शुद्ध करणारा, इंद्राची इच्छा करणारा सोमा, अत्यंत आनंददायक तू, पिण्यासाठी तो उल्हास; गुप्तपणेही तू स्तोत्रे धारण करतोस.