Ṛgveda · Sūkta 9.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.74.1
शिशु॒र्न जा॒तोऽव॑ चक्रद॒द्वने॒ स्व॑र्यद्वा॒ज्य॑रु॒षः सिषा॑सति ।
दि॒वो रेत॑सा सचते पयो॒वृधा॒ तमी॑महे सुम॒ती शर्म॑ स॒प्रथः॑ ॥
Wie ein Kind geboren, ruft Soma im Wald, wenn der kräftige, rote Soma den Himmel gewinnen will. Mit dem Samen des Himmels verbunden, der die Milch mehrt – ihn flehen wir an um gute Gunst und weiten Schutz.
9.74.2
दि॒वो य स्क॒म्भो ध॒रुणः॒ स्वा॑तत॒ आपू॑र्णो अं॒शुः प॒र्येति॑ वि॒श्वतः॑ ।
सेमे म॒ही रोद॑सी यक्षदा॒वृता॑ समीची॒ने दा॑धार॒ समिषः॑ क॒विः ॥
Die Säule des Himmels, der Stützende, sich selbst Ausbreitende, ganz Erfüllte – dieser Strahl kreist nach allen Seiten. Er möge diese beiden großen Welten verehren, umschlossen und einträchtig; und jener Seher hält auch die Nahrungen zusammen.
9.74.3
महि॒ प्सरः॒ सुकृ॑तं सो॒म्यं मधू॒र्वी गव्यू॑ति॒रदि॑तेर्ऋ॒तं य॒ते ।
ईशे॒ यो वृ॒ष्टेरि॒त उ॒स्रियो॒ वृषा॒पां ने॒ता य इ॒तऊ॑तिर्ऋ॒ग्मियः॑ ॥
Die große Strömung, wohlgemacht, Somas eigen, süß und weit – der Weg der Kühe, die grenzenlose Freiheit Aditis, die Weltordnung – gibt er dem, der sie mehrt. Der Herr des Regens, von hier aus der Stier der Gewässer, der Führer – mit Hymnen gepriesen als unser Beschützer.
9.74.4
आ॒त्म॒न्वन्नभो॑ दुह्यते घृ॒तं पय॑ ऋ॒तस्य॒ नाभि॑र॒मृतं॒ वि जा॑यते ।
स॒मी॒ची॒नाः सु॒दान॑वः प्रीणन्ति॒ तं नरो॑ हि॒तमव॑ मेहन्ति॒ पेर॑वः ॥
Der Himmel, der seine eigene Lebenskraft besitzt, wird gemolken – Ghee und Milch. Der Nabel der Weltordnung wird als Unsterblichkeit geboren. Die harmonischen Spender erfreuen ihn; o Menschen, sie besprengen jenen Wohltäter — die Nährer und Hüter.
9.74.5
अरा॑वीद॒ंशुः सच॑मान ऊ॒र्मिणा॑ देवा॒व्यं॑ मनु॑षे पिन्वति॒ त्वच॑म् ।
दधा॑ति॒ गर्भ॒मदि॑तेरु॒पस्थ॒~आ येन॑ तो॒कं च॒ तन॑यं च॒ धाम॑हे ॥
Der Saft-Tropfen brüllt, mit der Welle verbunden; für den Menschen schwellt er die den Göttern liebe Haut. Er legt den Keim in den Schoß Aditis, damit wir Nachkommen und Sohn empfangen.
9.74.6
स॒हस्र॑धा॒रेऽव॒ ता अ॑स॒श्चत॑स्तृ॒तीये॑ सन्तु॒ रज॑सि प्र॒जाव॑तीः ।
चत॑स्रो॒ नाभो॒ निहि॑ता अ॒वो दि॒वो ह॒विर्भ॑रन्त्य॒मृतं॑ घृत॒श्चुतः॑ ॥
In ihm, dem Tausendstromigen, mögen sie unversiegbar sein, nicht herabfallend; mögen sie fruchtbar sein im dritten Luftreich. Vier Nabel sind unten gesetzt; sie tragen die himmlische Opfergabe, unsterblich und von Ghee triefend.
9.74.7
श्वे॒तं रू॒पं कृ॑णुते॒ यत्सिषा॑सति॒ सोमो॑ मी॒ढ्वाँ असु॑रो वेद॒ भूम॑नः ।
धि॒या शमी॑ सचते॒ सेम॒भि प्र॒वद्दि॒वस्कव॑न्ध॒मव॑ दर्षदु॒द्रिण॑म् ॥
Wenn Soma eine weiße Gestalt annehmen will, kennt der mächtige Asura die Weite seiner Größe. Durch Gedanken und heiliges Wort erlangt er sie; gen Himmel fließend möge er den kopflosen Wolkenrumpf nach unten zerreißen.
9.74.8
अध॑ श्वे॒तं क॒लशं॒ गोभि॑र॒क्तं कार्ष्म॒न्ना वा॒ज्य॑क्रमीत्सस॒वान् ।
आ हि॑न्विरे॒ मन॑सा देव॒यन्तः॑ क॒क्षीव॑ते श॒तहि॑माय॒ गोना॑म् ॥
Dann ist der schnelle Soma, im weißen, mit Kuhmilch gesalbten Gefäß, in Kārṣman eingetreten, als Sieger. Mit Gedanken gießen ihn die Verehrer aus, die nach den Göttern verlangen, für Kakṣīvat und für Śatahima, um Kühe zu gewinnen.
9.74.9
अ॒द्भिः सो॑म पपृचा॒नस्य॑ ते॒ रसोऽव्यो॒ वारं॒ वि प॑वमान धावति ।
स मृ॒ज्यमा॑नः क॒विभि॑र्मदिन्तम॒ स्वद॒स्वेन्द्रा॑य पवमान पी॒तये॑ ॥
O Soma, dein Saft, mit den Wassern gereinigt, läuft schnell durch das Schafsieb. O Reiniger, er, von den Dichtern gereinigt, o du Berauschendster, fließe süß; o Reiniger, für Indra zu trinken.