ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.74.1
शिशु॒र्न जा॒तोऽव॑ चक्रद॒द्वने॒ स्व॑र्यद्वा॒ज्य॑रु॒षः सिषा॑सति ।
दि॒वो रेत॑सा सचते पयो॒वृधा॒ तमी॑महे सुम॒ती शर्म॑ स॒प्रथः॑ ॥
குழந்தையைப் போலப் பிறந்த சோமன் காட்டில் அழைக்கிறான், வலிமையான செந்நிறச் சோமன் சொர்க்கத்தை வெல்ல விரும்பும்போது. வானத்தின் விதையுடன் இணைந்து, பாலை வளர்க்கும் அவனை நாங்கள் நல்ல அருளுக்காகவும் விரிந்த அடைக்கலத்துக்காகவும் வேண்டுகிறோம்.
9.74.2
दि॒वो य स्क॒म्भो ध॒रुणः॒ स्वा॑तत॒ आपू॑र्णो अं॒शुः प॒र्येति॑ वि॒श्वतः॑ ।
सेमे म॒ही रोद॑सी यक्षदा॒वृता॑ समीची॒ने दा॑धार॒ समिषः॑ क॒विः ॥
வானத்தின் தூணாக இருப்பவன், தாங்குபவன், தன்னைத்தானே விரித்தவன், முழுமையாக நிரம்பியவன் — அந்தக் கதிர் எல்லாப் பக்கமும் சுழல்கிறது. அவனே இந்த பெரிய இரு உலகங்களையும், சூழப்பட்டும் ஒன்றுபட்டும் இருக்கும் அவற்றை, வழிபடட்டும்; அந்தக் கவி உணவுகளையும் ஒன்றாகத் தாங்குகிறான்.
9.74.3
महि॒ प्सरः॒ सुकृ॑तं सो॒म्यं मधू॒र्वी गव्यू॑ति॒रदि॑तेर्ऋ॒तं य॒ते ।
ईशे॒ यो वृ॒ष्टेरि॒त उ॒स्रियो॒ वृषा॒पां ने॒ता य इ॒तऊ॑तिर्ऋ॒ग्मियः॑ ॥
பெரிய ஓட்டம், நன்கு செய்யப்பட்ட, சோமனுடையதான, இனிய தேனான, விரிந்த — பசுக்களின் வழி, அதிதியின் எல்லையற்ற விடுதலை, ரிதம் — அதை விரிவாக்குபவனுக்குத் தருகிறான். மழையை ஆள்பவனே, இங்கிருந்து நீரின் காளையும் தலைவனுமானவன் — எங்கள் பாதுகாவலனாக, துதிகளால் போற்றப்படுபவன்.
9.74.4
आ॒त्म॒न्वन्नभो॑ दुह्यते घृ॒तं पय॑ ऋ॒तस्य॒ नाभि॑र॒मृतं॒ वि जा॑यते ।
स॒मी॒ची॒नाः सु॒दान॑वः प्रीणन्ति॒ तं नरो॑ हि॒तमव॑ मेहन्ति॒ पेर॑वः ॥
தனக்குள் உயிர் கொண்ட வானம் கறக்கப்படுகிறது — நெய்யும் பாலும். ரிதத்தின் மையம் அமரத்துவமாகப் பிறக்கிறது. இணக்கமான கொடையாளர்கள் அவனை மகிழ்விக்கிறார்கள்; மனிதர்களே, அந்த நன்மை தருபவன் மீது அவர்கள் தெளிக்கிறார்கள் — காப்பவரும் போஷிப்பவருமானவர்கள்.
9.74.5
अरा॑वीद॒ंशुः सच॑मान ऊ॒र्मिणा॑ देवा॒व्यं॑ मनु॑षे पिन्वति॒ त्वच॑म् ।
दधा॑ति॒ गर्भ॒मदि॑तेरु॒पस्थ॒~आ येन॑ तो॒कं च॒ तन॑यं च॒ धाम॑हे ॥
சாறின் துளி முழங்குகிறது, அலையோடு இணைந்து; மனிதனுக்காக தேவர்களுக்கு உகந்த தோலை அவன் நிரப்புகிறான். அதிதியின் மடியில் கருவை வைக்கிறான், அதனால் நாங்கள் மக்களையும் மகனையும் தாங்குவோம்.
9.74.6
स॒हस्र॑धा॒रेऽव॒ ता अ॑स॒श्चत॑स्तृ॒तीये॑ सन्तु॒ रज॑सि प्र॒जाव॑तीः ।
चत॑स्रो॒ नाभो॒ निहि॑ता अ॒वो दि॒वो ह॒विर्भ॑रन्त्य॒मृतं॑ घृत॒श्चुतः॑ ॥
ஆயிரம் ஓடைகள் கொண்டவனிடத்தில் அவை கீழே விழுந்து தடைபடாதவையாக இருக்கட்டும்; மூன்றாம் வானப் பகுதியில் அவை சந்ததி உள்ளவையாக இருக்கட்டும். நான்கு மையங்கள் கீழே வைக்கப்பட்டுள்ளன; அவை வானத்தின் காணிக்கையை, நெய் சொட்டும் அமரத்துவத்தைத் தாங்குகின்றன.
9.74.7
श्वे॒तं रू॒पं कृ॑णुते॒ यत्सिषा॑सति॒ सोमो॑ मी॒ढ्वाँ असु॑रो वेद॒ भूम॑नः ।
धि॒या शमी॑ सचते॒ सेम॒भि प्र॒वद्दि॒वस्कव॑न्ध॒मव॑ दर्षदु॒द्रिण॑म् ॥
வெண்மையான வடிவை சோமன் எடுக்க விரும்பும்போது, வலிமைமிக்க அசுரன் தன் பெருமையின் அளவை அறிவான். அறிவாலும் துதிச்சொல்லாலும் அவன் அதை அடைகிறான்; வானை நோக்கி ஓடும் அவன் தலையற்ற மேக உடலை கீழே கிழிக்கட்டும்.
9.74.8
अध॑ श्वे॒तं क॒लशं॒ गोभि॑र॒क्तं कार्ष्म॒न्ना वा॒ज्य॑क्रमीत्सस॒वान् ।
आ हि॑न्विरे॒ मन॑सा देव॒यन्तः॑ क॒क्षीव॑ते श॒तहि॑माय॒ गोना॑म् ॥
அப்போது பசுக்களின் பாலால் பூசப்பட்ட வெண்மையான கலசத்தில், கார்ஷ்மனில் வேகமான சோமன் வெற்றி பெற்று நுழைகிறான். தேவர்களை விரும்பும் பக்தர்கள் மனத்தால் அதை வார்க்கிறார்கள்; கக்ஷீவானுக்காகவும் சதஹிமனுக்காகவும், பசுக்களைப் பெறுவதற்காக.
9.74.9
अ॒द्भिः सो॑म पपृचा॒नस्य॑ ते॒ रसोऽव्यो॒ वारं॒ वि प॑वमान धावति ।
स मृ॒ज्यमा॑नः क॒विभि॑र्मदिन्तम॒ स्वद॒स्वेन्द्रा॑य पवमान पी॒तये॑ ॥
சோமனே, நீரோடு நீ தூய்மையாக்கப்படுகையில், ஆட்டுத் தோல் வடிகட்டியின் வழியே உன் சாறு விரைந்து ஓடுகிறது. தூய்மைப்படுத்தும் சோமனே, கவிஞர்களால் சுத்திகரிக்கப்படும் அவன், மிக்க மகிழ்வூட்டுபவனே, இனிமையாகப் பாய்க; தூய்மைப்படுத்தும் சோமனே, இந்திரன் பருகுவதற்காக.