ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.74.1
शिशु॒र्न जा॒तोऽव॑ चक्रद॒द्वने॒ स्व॑र्यद्वा॒ज्य॑रु॒षः सिषा॑सति ।
दि॒वो रेत॑सा सचते पयो॒वृधा॒ तमी॑महे सुम॒ती शर्म॑ स॒प्रथः॑ ॥
കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ജനിച്ച സോമൻ കാട്ടിൽ വിളിച്ചുകൂവുന്നു, ശക്തനായ ചുവന്ന സോമൻ സ്വർഗ്ഗം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ. ദ്യുലോകത്തിന്റെ ബീജവുമായി ചേർന്ന്, പാൽ വളർത്തുന്ന അവനെ ഞങ്ങൾ നല്ല കൃപയ്ക്കും വിശാലമായ അഭയത്തിനുമായി യാചിക്കുന്നു.
9.74.2
दि॒वो य स्क॒म्भो ध॒रुणः॒ स्वा॑तत॒ आपू॑र्णो अं॒शुः प॒र्येति॑ वि॒श्वतः॑ ।
सेमे म॒ही रोद॑सी यक्षदा॒वृता॑ समीची॒ने दा॑धार॒ समिषः॑ क॒विः ॥
ദ്യുലോകത്തിന്റെ സ്തംഭമായവൻ, താങ്ങായവൻ, സ്വയം വ്യാപിച്ചവൻ, പൂർണ്ണമായി നിറഞ്ഞവൻ — ആ കിരണം എല്ലായിടത്തും ചുറ്റുന്നു. അവൻ ഈ വലിയ രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും — ചുറ്റപ്പെട്ടവയും ഐക്യപ്പെട്ടവയുമായവ — ആരാധിക്കട്ടെ; ആ കവി ആഹാരങ്ങളെയും ഒന്നിച്ച് ധരിക്കുന്നു.
9.74.3
महि॒ प्सरः॒ सुकृ॑तं सो॒म्यं मधू॒र्वी गव्यू॑ति॒रदि॑तेर्ऋ॒तं य॒ते ।
ईशे॒ यो वृ॒ष्टेरि॒त उ॒स्रियो॒ वृषा॒पां ने॒ता य इ॒तऊ॑तिर्ऋ॒ग्मियः॑ ॥
വലിയ പ്രവാഹം, നന്നായി ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടത്, സോമന്റേതായത്, മധുരമുള്ളത്, വിശാലമായത് — പശുക്കളുടെ വഴി, അദിതിയുടെ അതിരില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യം, ഋതം — വികസിപ്പിക്കുന്നവനു നൽകുന്നു. മഴയുടെ മേൽ അധികാരമുള്ളവൻ, ഇവിടെനിന്ന് ജലങ്ങളുടെ കാളയും നേതാവും — ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി, സ്തുതികളാൽ പ്രകീർത്തിതൻ.
9.74.4
आ॒त्म॒न्वन्नभो॑ दुह्यते घृ॒तं पय॑ ऋ॒तस्य॒ नाभि॑र॒मृतं॒ वि जा॑यते ।
स॒मी॒ची॒नाः सु॒दान॑वः प्रीणन्ति॒ तं नरो॑ हि॒तमव॑ मेहन्ति॒ पेर॑वः ॥
സ്വന്തം ജീവനുള്ള ആകാശം കറക്കപ്പെടുന്നു — നെയ്യും പാലും. ഋതത്തിന്റെ നാഭി അമരത്വമായി ജനിക്കുന്നു. സമഞ്ജസരായ ദാതാക്കൾ അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; മനുഷ്യരേ, അവർ ആ ഹിതകാരിയുടെമേൽ തളിക്കുന്നു — പോഷകരും രക്ഷകരും.
9.74.5
अरा॑वीद॒ंशुः सच॑मान ऊ॒र्मिणा॑ देवा॒व्यं॑ मनु॑षे पिन्वति॒ त्वच॑म् ।
दधा॑ति॒ गर्भ॒मदि॑तेरु॒पस्थ॒~आ येन॑ तो॒कं च॒ तन॑यं च॒ धाम॑हे ॥
രസത്തിന്റെ തുള്ളി ഗർജ്ജിക്കുന്നു, തിരയോടൊപ്പം ചേർന്ന്; മനുഷ്യന് വേണ്ടി ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമായ തൊലി അവൻ വീർപ്പിക്കുന്നു. അദിതിയുടെ മടിയിൽ ഗർഭം സ്ഥാപിക്കുന്നു, അതിനാൽ ഞങ്ങൾ സന്തതിയെയും മകനെയും ധരിക്കട്ടെ.
9.74.6
स॒हस्र॑धा॒रेऽव॒ ता अ॑स॒श्चत॑स्तृ॒तीये॑ सन्तु॒ रज॑सि प्र॒जाव॑तीः ।
चत॑स्रो॒ नाभो॒ निहि॑ता अ॒वो दि॒वो ह॒विर्भ॑रन्त्य॒मृतं॑ घृत॒श्चुतः॑ ॥
ആയിരം ധാരകളുള്ളവനിൽ അവ താഴെ വീഴാതെ വറ്റാത്തവയായിരിക്കട്ടെ; മൂന്നാം ആകാശലോകത്തിൽ അവ സന്തതിയുള്ളവയായിരിക്കട്ടെ. നാല് നാഭികൾ താഴെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ ദ്യുലോകത്തിന്റെ ഹവിസ്സിനെ, നെയ്യൊഴുകുന്ന അമരത്വത്തെ, വഹിക്കുന്നു.
9.74.7
श्वे॒तं रू॒पं कृ॑णुते॒ यत्सिषा॑सति॒ सोमो॑ मी॒ढ्वाँ असु॑रो वेद॒ भूम॑नः ।
धि॒या शमी॑ सचते॒ सेम॒भि प्र॒वद्दि॒वस्कव॑न्ध॒मव॑ दर्षदु॒द्रिण॑म् ॥
സോമൻ വെണ്മയുള്ള രൂപം സ്വീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, ശക്തനായ അസുരൻ തന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ വ്യാപ്തി അറിയുന്നു. ബുദ്ധികൊണ്ടും സ്തുതിവചനംകൊണ്ടും അവൻ അത് പ്രാപിക്കുന്നു; സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന അവൻ തലയില്ലാത്ത മേഘശരീരത്തെ താഴേക്ക് പിളർക്കട്ടെ.
9.74.8
अध॑ श्वे॒तं क॒लशं॒ गोभि॑र॒क्तं कार्ष्म॒न्ना वा॒ज्य॑क्रमीत्सस॒वान् ।
आ हि॑न्विरे॒ मन॑सा देव॒यन्तः॑ क॒क्षीव॑ते श॒तहि॑माय॒ गोना॑म् ॥
അപ്പോൾ പശുക്കളുടെ പാലിനാൽ അഭിഷിക്തമായ വെണ്മയുള്ള കലശത്തിൽ, കാർഷ്മനിൽ വേഗമേറിയ സോമൻ വിജയം നേടി പ്രവേശിക്കുന്നു. ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭക്തർ മനസ്സോടെ അതു പകരുന്നു; കക്ഷീവാനും ശതഹിമനും വേണ്ടി, പശുക്കളെ ലഭിക്കാൻ.
9.74.9
अ॒द्भिः सो॑म पपृचा॒नस्य॑ ते॒ रसोऽव्यो॒ वारं॒ वि प॑वमान धावति ।
स मृ॒ज्यमा॑नः क॒विभि॑र्मदिन्तम॒ स्वद॒स्वेन्द्रा॑य पवमान पी॒तये॑ ॥
ഓ സോമാ, വെള്ളത്തോടൊപ്പം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന നിന്റെ രസം ആട്ടിൻരോമ അരിപ്പയിലൂടെ വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നു. ഓ പവമാനാ, കവികളാൽ ശുദ്ധമാക്കപ്പെടുന്ന അവൻ, ഓ അത്യുല്ലാസകാരാ, മധുരമായി ഒഴുകട്ടെ; ഓ പവമാനാ, ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്യാൻ.