ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.8

9.8.1

ए॒ते सोमा॑ अ॒भि प्रि॒यमिन्द्र॑स्य॒ काम॑मक्षरन् ।
वर्ध॑न्तो अस्य वी॒र्य॑म् ॥

આ સોમરસો ઇન્દ્રની પ્રિય કામના તરફ વહે છે, તેના વીર્યને વધારતા.

पु॒ना॒नास॑श्चमू॒षदो॒ गच्छ॑न्तो वा॒युम॒श्विना॑ ।
ते नो॑ धान्तु सु॒वीर्य॑म् ॥

શુદ્ધ થતા, કળશમાં બેસતા, વાયુ અને બંને અશ્વિનો તરફ જતા — તેઓ અમને ઉત્તમ વીર્ય આપો.

इन्द्र॑स्य सोम॒ राध॑से पुना॒नो हार्दि॑ चोदय ।
ऋ॒तस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

હે સોમ, ઇન્દ્રના ધન માટે શુદ્ધ થતાં હૃદયને પ્રેરિત કરો; ઋતના ગર્ભસ્થાનમાં બેસવા.

मृ॒जन्ति॑ त्वा॒ दश॒ क्षिपो॑ हि॒न्वन्ति॑ स॒प्त धी॒तयः॑ ।
अनु॒ विप्रा॑ अमादिषुः ॥

દસ આંગળીઓ તને શુદ્ધ કરે છે; સાત વિચારો તને પ્રેરે છે; પ્રેરિત કવિઓ આનંદિત થયા.

दे॒वेभ्य॑स्त्वा॒ मदा॑य॒ कं सृ॑जा॒नमति॑ मे॒ष्यः॑ ।
सं गोभि॑र्वासयामसि ॥

દેવો માટે, આનંદ માટે, તને સર્જતા, ઊનવાળી ઘેટીઓથી પર; અમે તને ગાયોથી ઢાંકીએ છીએ.

पु॒ना॒नः क॒लशे॒~ष्वा वस्त्रा॑ण्यरु॒षो हरिः॑ ।
परि॒ गव्या॑न्यव्यत ॥

કળશોમાં શુદ્ધ થતો, લાલ-પીળો સોમ વસ્ત્રો પર, ગાયો સંબંધી ધનની આસપાસ વહ્યો.

म॒घोन॒ आ प॑वस्व नो ज॒हि विश्वा॒ अप॒ द्विषः॑ ।
इन्दो॒ सखा॑य॒मा वि॑श ॥

હે ઇન્દુ, ઉદાર દાતા માટે અમારી તરફ વહી આવ; સર્વ શત્રુઓને દૂર હટાવ; મિત્રમાં પ્રવેશ કર.

वृ॒ष्टिं दि॒वः परि॑ स्रव द्यु॒म्नं पृ॑थि॒व्या अधि॑ ।
सहो॑ नः सोम पृ॒त्सु धाः॑ ॥

આકાશથી વરસાદ વરસાવ; પૃથ્વી પર તેજ વહાવ; હે સોમ, યુદ્ધોમાં અમને બળ આપ.

नृ॒चक्ष॑सं त्वा व॒यमिन्द्र॑पीतं स्व॒र्विद॑म् ।
भ॒क्षी॒महि॑ प्र॒जामिष॑म् ॥

મનુષ્યોના દ્રષ્ટા, ઇન્દ્રે પીધેલા, સ્વર્ગ શોધનારા તને અમે ગ્રહણ કરીએ; સંતાન અને અન્ન ભોગવીએ.